duszka

"W dobrą stronę wiersz" - bardzo podoba mi się taka charakterystyka :) A o te "wzorce" też się martwię... Dziękuję i pozdrawiam.

Tak, bo pisałam go w stanie identyfikacji i z jednym i drugim. Cieszę się, że i do Ciebie przemówił :) Pozdrawiam

się znowu zielenić zakwitać wzorem łąk wskrzeszona miłością dotykać wzorem Ciebie .

oprócz grzmotu słów jest we mnie jeszcze zapach ziemi i cicha jasność nieba, tylko tyle trzeba .

Mam wrażenie, że podmiot liryczny chce zniewolić swoje własne myśli, że to on potrzebuje się mocno chwycić włosów upragnionej osoby - żeby nie oderwały go od niej myśli, żeby wreszcie zostać, rozpalić płomień jej oczu (i tez swój?) i powoli zgłębić nareszcie jej usta... Piękny przekaz, jedynie zastanawiam się, czy wers "rozpalić płomień oczu" nie pasuje treściowo bardziej do drugiej zwrotki - przed "zgłębieniem ust"... Pozdrawiam :)

Może "Przeminęło w szumie"? Tak mi spontanicznie po przeczytaniu sie nasunęło, choć w tekście jest "zginęło"... Pozdrawiam :)

Odbieram ten wiersz jako uwięzienie w tęsknocie czy niespełnionej potrzebie, od której tylko we śnie można uciec.... Każdy dzień, gdy obudzi się świadomość, a z nią tęsknota, pokazuje znowu ten brak kogoś lub czegoś w codzienności, w życiu, w upływie czasu.... To tytułowe pytanie odbieram dlatego jako niepokój, czy wolno w ten sposób uciekać od życia, czy to wystarczający powód, by je tracić... Tak do mnie przemówił, choć czuję w nim przestrzeń dla innych interpretacji, innych powodów stanu, który opisuje - w ten typowy dla Ciebie, oszczędny, ale niezwykle wyrazisty sposób. Pozdrawiam :)

Pierwszy wers jet piękny.., natychmiast czuję tę nieoczekiwaną miękkość ziemi, a potem... to wahanie i niedowierzanie... I zaskakuje mnie ta nadchodząca cicho odpowiedź, jej zdecydowanie, jej wezwanie do dalszej drogi. Być może trzeba cierpliwie poczekać na tę odpowiedź w sobie, na tę nową gotowość życia - "z boga pomocą, by "walczyć błogosławiona z niemocą:. To też ostatnio mój temat. Dziękuję Ci za ten wiersz :)

@WarszawiAnka dziękuję Ci za głos :)

Cieszę się :) I dziękuję Ci za Twoją cenną dla mnie refleksję :) Tak :) Ale zauważam, że nawet do takich muszę się przyzwyczaić, im zaufać i nauczyć z nimi żyć... Dziękuję Ci za współodczuwanie :) Tak, o tym! Bardzo się cieszę z Twojego zrozumienia tekstu i pochwały jego prostoty - dziękuję Ci za nie :) Dziękuję ci za gratulacje, Justyno, ale jeszcze bardziej mnie cieszy ta "pocieszanka", i że jest nią też dla ciebie :)

@iwonaroma @Deonix_ Dziękuję! :) :)

Tak, bo chyba musimy nauczyć się go dostrzegać.., może też mu zaufać. Dziękuję Ci za czytanie i refleksję. :) Pozdrawiam.

To nie musi być wykluczone, Luule :) I cieszę się z tego zaskoczenia,, bo wydaje mi się, że przez nie zwiększa się nagle siła działania treści, co w takiej kilka sekund trwającej miniaturce jest szczególnie ważne. Dziekuję, że tu zajrzałaś i podzieliłaś się wrażeniami. :) Pozdrawiam.

Na pewno to potrafi :) I wtedy jest wyjątkowo cennym darem, też dla innych. Jako dziecko otrzymałam taki dar i czerpię z niego do dzisiaj. :) Wzruszający, przemawiający prosto do serca wiersz... Pozdrawiam. .

@Waldemar Talar @Marcin Krzysica @Liryk @Czarek Płatak serdecznie dziękuję za serduszka i daję za każde uśmiech :) :) :) :)

Oj, chyba taki znasz i piszesz z doświadczenia ;) Życzę Ci ich jak najwięcej i pozdrawiam :)

...i chyba wtedy jest najprawdziwszy :) Tak, jak ten tutaj :)) Dziękuję i pozdrawiam! .

Postaram się zarazić tą twoją pewnością, bo mi się niezmiernie podoba! I ciesze się, że według Ciebie udało mi się naruszyć "wytarte powiedzonka". ;) Dziękuję Ci za ten niezwykły komentarz :) Pozdrawaim.

i oczy i myśli do ciebie - jesteś nowy uśmiechu nie tylko na ustach jaśniejesz . .

Tak, myślę, że czasami wyrastają nam skrzydła i może się zdarzyć, że upuszczamy z nich dla kogoś piórko, np. w postaci wiersza lub komentarza takiego, jak ten Twój dla mnie. Dziękuję! :)

Chciałam tym uniknąć znaczeniowego powtórzenia "kogoś" i "czyjeś" w następujących po sobie wersach. W mojej propozycji odnosi się "czyjeś sprzed lat" zarówno do wersu go poprzedzającego, jak i następującego po nim... Może korzystniejsze dla rytmiki tego fragmentu byłoby: ... ulotne złudzenie sprzed lat czyjeś marzenie że jest czegoś wart. albo: ulotne złudzenie kogoś sprzed lat jego marzenie że jest czegoś wart. ? Cisze się, że mogłam odrobinę pomóc :) I dziękuję za życzenia :)

Podoba mi się przesłanie, bo jest dla mnie jakby pochwałą słowa i poezji, objawieniem jej mocy... Dlatego może nie napisałabym w pierwszej zwrotce "złych" (słowach) tylko po prostu "słowach"... Zastanawiam się też, czy konieczna jest ostatnia zwrotka, która mi osobiście za dużo wyjaśnia... Wiersz skończony po drugiej zwrotce miałby i dawałby czytelnikowi chyba więcej otwartości i przestrzeni - dla samodzielnego przeżywania i dokończania w wyobraźni jego treści... Ale i z nią jest piękny, tylko w inny, nieco bardziej "zamknięty" sposób. :) Pozdrawiam

Podoba mi się Twój wiersz, jego jasna, otwierająca się w trakcie czytania wypowiedź, która w ostatnich wersach "jakby niechcący" , w zaskakujący sposób wyjawia swoje sedno... Zaproponuję Ci tylko może drobne, poprawiające nieco moim zdaniem wyrazistość przekazu szlify: Mów mi uciekinier / Mów do mnie uciekinier uciekam od lat przed śmiechem ludzi i przed cieniem krat / i cieniem krat wciąż biegnę przed siebie nie patrząc wstecz gdy mnie zobaczysz / gdy spotkasz mnie zejdź z drogi precz / zejdź z drogi Mów mi uciekinier / mów do mnie uciekinier nie zatrzymuj mnie / gdy zatrzymam się i tak nie zostanę / zostanę z Tobą dłużej niźli dzień /nie dłużej niż dzień zostawię Ciebie / zostawię Cię gdy odwrócisz wzrok zwieje gdy odstąpisz / odstąpisz chociażby na krok Mów mi uciekinier / mów do mnie uciekinier nie szukaj mnie i tak się nie uda / to nic nie da złapiesz tylko cień ulotne złudzenie / ulotne złudzenie kogoś sprzed lat / czyjeś sprzed lat Czyjeś marzenie  / marzenie Że jest czegoś wart.  Wygląda to na dużo, ale nie zrażaj się, bo są to naprawdę tylko drobiazgi, a Twój wiersz jest wart tego małego szlifu :) Serdecznie pozdrawiam i życzę Ci dalszych udanych wierszy :)

Żywiołowy wiersz, pokazujący w jaki cudowny żywioł potrafią zamienić się słowa... I tylko nie wiem, kto nad kim ma wtedy władzę: one nad Tobą, czy Ty nad nimi... :)) Jestem oszołomiona :) Pozdrawiam

@Czarek Płatak @Liryk pięknie Wam dziękuję i pozdrawiam :) :)