tetu

tyle mówiono o zbiorowym czytaniu niejeden prezydent czytał bajki dla dorosłych zabrakło kawy i nikt nie słuchał przesłania kobieta siedząca obok ziewała na cały regulator — trzeba wyciszyć głos i tak docierał jak z zaświatów zachęcając do udziału w kolejnym projekcie papier kamień nożyce ten kto wygra będzie czytał swoje może jakiś wiersz dotrze głębiej niż dziewczynka z zapałkami herbert z obrazka puszcza oko do cogito dociera szelest — nowe szaty miłosza cichosza podobno poezja potrafi przysiąść na ustach przysięgłych szept nie bądź bezpieczny poeta pamięta

Pięknie Wam dziękuję za wspaniałe komentarze i za to że zostawiacie tutaj swoje serducha. Oczywiscie chodzi mi o pracę i czas jaki poświęcacie na wiersz. Pozdrawiam.

Wiem, Simon pisze inaczej, mrocznie, wyjątkowo, co ja akurat lubię, ale Twoja Gra jest piekielnie dobra, dlatego uważam, że się ucieszy;) Miłego dzionka.

Ależ to pięknie zrobiłaś! Gratulacje! Świetnie się czyta Simon będzie rady:) Gra zdecydowanie warta świeczki - płomień za płomień;) Pozdrawiam.

Dobry wiersz. Przygnębiający, ale dobry. Lubię takie klimaty. Zawsze daje mi to dużo do myślenia. Pozdrawiam Rafał.

Mocne, odważne, inne. Zaintrygowało. Pozdrawiam.

Dlatego tytuł, kłóci mi się z pierwszą cząstką. Wzajemnie się to wyklucza. Na spokojnie @Radosław co nagle to... Tylko przedstawiłam swój punkt widzenia, nie muszę mieć racji.

Skojarzyło mi się z powieścią Witkiewicza Nienasycenie. Zwłaszcza pierwsza cząstka. Pozdrawiam.

@Charismafilos Szczerze? Bardzo głupie:( I co teraz będę czytała? :) Skreślam ze strachu, bo jakoś w to nie wierzę. Strach ma tylko wielkie oczyska, a zuchwałość wcale nie uważam za wadę. Trzeba znać sowją wartość. Oczywiście wszystko w granicach rozsądku i dobrego smaku;)

@Charismafilos Proponujesz korki? Dzięki za troskę, jak będę potrzebowała pomocy, to zawołam:D Póki co nauczyłam się liczyć na siebie i dobrze na tym wychodzę:) @Rafał Hille miło Cię i tutaj widzieć. Dziekuję za komentarz. Fajnie, że się podoba. Pozdrawiam. @andrew tak właśnie bywa. Dzięki za zajrzenie i podzielenie się emocjami. Serdeczności. @violetta @Marcin Tarnowski @MIROSŁAW C. dzięki za przeczytanie.

Coś czuję, że ten fortel wyszedł autorowi zupełnie przypadkowo, że nie było to zamierzone. Oczywiście to nie zarzut, tak bywa. Też mi się zdarzały różne niezamierzone forteliki i wychodziło zgrabnie:) ale do brzegu; sama Wdzięczność w tytule mnie nie przekonuje. Rozmywa nie tylko sam podstęp, do którego jednak nie do końca jestem przekonana, ale odbiera jakąś lekkość, myśl, emocję. Jednak przymiotnik krótko, krótki coś nam sugeruje. Sama wdzięczność brzmi trochę, może nie sztucznie, ale sztywno, bez wyrazu. Co do formy o którą pytasz, to zależy od kontekstu. Obie formy są poprawne gramatycznie, ale znaczeniowo trochę się różnią. Nie napiszę o niej wiersza, jest bardziej osobiste, natomiast druga forma sugeruje, konkret, fakt odmowy napisania o czymś istotnym. Czytając przyjęłam drugą formę, tę wskazaną w treści i być może dlatego ta przewrotność do mnie nie przemawia, bo założyłam, że autor nie chciał odwracać uwagi od powagi tematu. Niczym się Radosław nie przejmuj. Zrób tak jak czujesz. Pozdrawiam raz jeszcze.

@Charismafilos dziękuję:) Ps Ja to dopiero mam umysł ściśnięty, także mnie przypadkiem nie testuj:D W Twoje zdolności nie wątpię:)

Muszę poczytać Twoje wiersze, bo skoro w komentarzach jest taaaaka przestrzeń do interpretacji, to w wierszach rozwiązań musi być co niemiara ;) Miłego.

rozpisać pustkę by wybrzmiała w metrum cztery na cztery cisza rozchodzi się po kościach wyjątkowo zimny maj zostawia ślad unikam odpowiedzi na pytanie o słowo o kamień — milczę słowem i kamieniem niekończąca się myśl przebija światło i znów zapada senność — wieczna pamiątka Róża po wyrwanym sercu

:D

Dokładnie:) Dlatego napisałam, że to połowa sukcesu czyli 50% a Ty umysł (chyba) ścisły zaraz stworzyłeś konkretne równanie:)

Zmieściłeś tutaj całkiem sporo Radosławie i to jest mądra, szlachetna miniatura, ale tytuł kłóci mi się z pierwszą cząstką. Bo skoro nie napiszę o tym wiersza, to słowo wiersz w tytule ma się nijak do zapewnień. Wiem, że diabeł tkwi w szczegółach i można tu mówić o przewrotności, ale pomimo wszystko zastanowiłabym nad tytułem. Na swój użytek tytuł czytam: Krótko o wdzięczności. Pozdrawiam.

@Charismafilos 50 % to spore szanse. Warto próbować:)

Robin Williams powiedział kiedyś mądre zdanie: Jeśli nie starasz się przełamywać barier, pewnego dnia to one skutecznie przyprą cię do muru. Choć to nie takie proste, to trzeba walczyć o siebie, zawsze i wszędzie. Pozdrawiam.

Popraw sobie. Nie gniewaj się Dawid, ale strasznie to nieporadne. Napisałeś już tych wierszy trochę i mam wrażenie, że stoisz w miejscu. Spróbuj zapanować nad tekstem. Podaj go w sposób choć troszkę uporządkowany; gramatyka, stylistyka, przekaz. Wiem, że nie od razu Rzym zbudowano, każdy z nas się uczy/uczył. Uważam, że masz dużo do przekazania, więc warto uczyć się na błędach, analizować je, usprawniać język. To długi proces, ale dla chcącego nic trudnego. Trzymam za Ciebie kciuki. Pozdrawiam.

Patrzenie wstecz nic nie da. Bez względu na wszystko trzeba iśc do przodu. I choć dłonie martwe, to jednak peelka wierzyła... w nowy dzień, a to już połowa sukcesu. Wiara potrafi przenosić góry (podobno) potrzeba tylko czasu, a jakiś koniec zawsze jest jakimś początkiem. Pozdrawiam.

Mnie również się podoba, bardzo. Wesołych Świąt.

W tym wierszu splatają się dwa wątki, jakby dwa obszary, które się ze sobą ścierają. Jeden: religijny — Bóg, ktoś poza czasem, ktoś/coś niezmierzone, drugi: koncept filozoficzny — pętla czasu, jako powrót do punktu wyjścia. Bardzo refleksyjny i wielowymiarowy wiersz, myślę, że każdy znajdzie tutaj coś dla siebie, ateiści też, bo poza niewiarą w Boga można poszukać innych ścieżek skupiając się na Wszechświecie. Trzecia i czwarta cząstka bardzo zaczepiają w tym kierunku. Ciekawie tutaj. Wesołych Świąt Bereniko97.

Po Waszych komentarzach Drodzy Przdmówcy, nic ująć nic dodać. Dla mnie wiersz niezwykle obrazowy, przesiąknięty cynizmem, który miał być odczuwalny, ale żeby nie było; są też momenty bardzo wzruszające i czułe, co przełamuje nieco pesymistyczne podejście do życia, które mocno peela doświadczyło. Mocna cząstka z baławnami, podoba mi się. Przekleństwo klatki codzienności, też mocne i dosadne, prawdziwe. Przeczytałam z zaciekawieniem. Najlepszych Świąt. Pozdrawiam.

Czas wytchnienia, zamyślenia, ale też wszechogarniającej pustki. Myślę, że wielu z nas dobrze zna ten stan. Dobrych, spokojnych świąt Mitylene.