Maria_M

Tak. Na pewno :)

@Niewygodna bardzo dziękuję:)

Też ten styl lubię, a najlepiej z nutą ludowości. Bardzo Ci dziękuję :)

Piknie dziękuję:)

Receptorami w myślach wciąź piszę i wymyślam, świat się przewija w oczach, poezja- ma wyrocznia. Pozdrawiam :)

Tytuł przypomniał mi wiersz Marty Klubowicz Spowiedź z piątego przykazania Jestem mordercą tysiąca roślin mam na sumieniu krzak czarnego bzu .......... itd. Kiedyś tym wierszem moja uczennica zajęła pierwsze miejsce w prestiżowym konkursie recytatorskim. Twoją miniaturkę nie do końca rozumiem.

Fajny z humorem. W każdej zwrotce pierwszy wers z drugim się rymują, oprócz trzeciej zwrotki, więc proponuje: W ruch więc idzie ostry nożyk, kroi karton, by wyłożyć spod tasiemki i papierów nowy prezent. Pozdrawiam :)

@Marcin Krzysica Pięknie dziękuję:)

Super! Trafiłam w gust i już :) Dziękuję.

Przy polnej drodze wiatrem usłanej, tuż za pagórkiem na zboczu miedzy w gęstwinie pokrzyw, łopianów, trawy jakaś czarpostać w zamgleniu siedzi. Dyszy i patrzy, wzrokiem przenika, niebo, obłoki, krzak dzikiej róży, za chwilę wstaje, z podmuchem znika, w gęstej mgławicy srebrnych falstrużek. Spłowiałym cieniem drobnych cząsteczek zawirowało miejsce zielone, pusto wokoło, nikogo nie ma, tylko krzak róży koralem płonie. 08.10.2018r.

:((( smutne

Aź podejmiesz decyzję:)

oddychaj powietrzem moich słów wypowiadanych podniebnym chmurom gnanych przez pola wiatrem oświetlonych wschodem słońca jestem gościem w krainie snów tułaczem na bezdrożach

Widziałem jak stawiasz uszy, śmiało w podmuch wiatru kroczysz, zaplątany w miękkim futrze, przymrużyłeś skośne oczy. A to ci niedolisek :)

No, nie wiem, nie wiem czy się z mną zgodzisz?

Melancholijnie. Lubię taki klimat. Ale nie lubię zaczynania każdego wersu wielką literą, nie wiem, czemu to ma słuźyć ? Pozdrawiam :)

@Silver bardzo dziękuję :)

Ok, przecież wiem :)

Jeśli ładne, to ładne jest ładne :) ps. Nie napisałam adnie, tylko bardzo ładnie.

Tzn. Dla Ciebie.

Proszę bardzo :))

Wiem, wiem. Teraz okres na bezrymowe. Dziękuję :)

Każdą jesienną nocą przychodzisz w snach marzeniem, twe kroki w gwiazdach liczę, głośne stąpanie, drżenie, wesoły śmiech, znajomy wymawiasz moje imię, nie śpiesz się świcie, nie śpiesz, niech nigdy noc nie minie.

Jesteś odważny ha,ha,ha tylko nie jestem pewna, czy to jest dobry sposób na pobudzenie weny.

Dziękuję. Myślę, że jest w tym poezja codzienności ? By życie nie było aż tak prozaiczne. Pozdrawiam :)