Arsis

@corival cześć, corival...napij się ze mną...

Wchodzę po prastarych schodach… Po bokach ― kamienny, wilgotny mur… Doskwiera zmęczonym płucom chłód… Jesień to? Nostalgiczny zmierzch… Wrony śpiewają do snu chrapliwą kołysankę… ― śpij, kochana… ― śpij… Kra… kra… … kraaa… Pulsująca cisza… … podmuchy wiatru rozwiewają pył… Padam na kolana… … nie mam siły dalej iść… Wybacz, nicości moja… … moja melancholio… Przede mną ― wielka, otwarta na oścież ― z kutego żelaza brama… … czuję cię blisko siebie, na wyciągniecie ręki… Milczysz wciąż… Rozpływasz się… … nie pozwalasz dotknąć… Nie ma ciebie… … jesteś… Wrastasz korzeniami w nadciągającą noc… … w atramentowo-siny dywan z chmur… Skrzypią ― poruszane przez nikogo ― zawiasy… … w ogromnym przeciągu, w kroplistym deszczu… ― samotności mroku… (Włodzimierz Zastawniak, 2021-07-23)

@Somalija a może wpadnie ci do ucha alchemia serca?

@Somalija masz, okładka płyty jest wybitnie ohydna, ale muzyka przepiękna (chodzi o to, że pozory czasem mylą)... o ile dasz się jej porwać w daleką podróż...

@Somalija to nie robak, tylko pestka...

@Somalija uwaga, rzucam... tylko łap ręką, a nie buzią... @Gosława straszeczeszeczszczszszczczne...

@Somalija biegnę... tak, czytałem, nieco dziwny, ale intrygujący... @Somalija takie ciemnofioletowe, tylko bez skojarzeń...

@Somalija cześć... jak widzisz, drzwi się u mnie nie zamykają, tylu mam codziennie gości... ćmy, nietoperze, pająki, meduzy... cały wesoły zwierzyniec... arbuza już nie mam, ale lody jeszcze tak... a, i mam jeszcze śliwki, takie duże soczyste... @Gosława cześć, jewgienija, przepraszam, renata... ćma poleciała, nietoperz poleciał, pająki się gdzieś pochowały, obraziwszy się na mnie, ponieważ zrobiłem sobie z ich pajęczyn całkiem wygodny hamak... @Waldemar_Talar_Talar dzięki, pozdrawiam... @jaguardzięki z opinię, pozdrawiam...

Wszystko jest takie dziwne… ― w oczekiwaniu… Gładkie powierzchnie przedmiotów pokrywają warstwy dziesięcioleci… Jarzy się mżącymi pikselami samotności drżąca, skondensowana noc… … wchłania mnie milczenie rzeczy… dookolna otchłań niebytu… Otwieram drzwi… … zamykam… Na schodowej klatce ― półmrok… ― żółtawe plamy ulicznych latarni… … drewniana, lśniąca poręcz… ― odłupana drzazga… Wiem, że nadchodzisz… Czuję… Kiedy mówisz do mnie, nie mówiąc wcale, twoje blade usta ― zamieniają się w kroplisty pył… … nasączają słoną wilgocią podłogę, ściany… Widzę ciebie… ― jesteś cała w półcieniach, refleksach światła… ― mroku… Falują długie włosy, jakby parzydełka… … pofałdowana suknia… … wypływasz powoli z odmętów czasu… ― zabijasz ― straszliwą melancholią… (Włodzimierz Zastawniak, 2021-07-22)

@Gosława względnie garść poziomek... jacek yerka, pięknie maluje poziomki... @Gosława

@Gosława cześć tereska, przepraszam, renata...łap pomarańczę, a nawet dwie...

@Somalija ja ci kosza?? tereska... tereska... jaka znowu tereska? aaa, ta tereska, ta, co fruwała wokół świecącej lampy... tłukła się o nią i tłukła... aaale poleciała, wyfrunęła w siną dal...

@Somalija to napisz, poczytam, bo mnie nikt nie czyta i nie kocha;(, a coś skrobnąlem... drapieżny, mówisz? brzmi interesująco... ech, ta miłość...