Arsis

Księżyc rezonuje… ― przechodzi przez zasłony i drzwi… ― srebrzy się… Nachodzi na moje oczy, odciskając piętno niezgłębionej nostalgii… … utożsamiam się ― z tym ― wizerunkiem… … przystosowuję… W deszczu mżących szarością pikseli ― ostrzą się krawędzie milczących przedmiotów… Wszystko ― głęboko ― oddycha… … zanurzone w dziwnej projekcji czasu… Otwieram żarna powiek … zamykam… Uwalniają się skądś ― jakieś dalekie, niezrozumiałe głosy… … wtopione w chropowate zakłócenia radiowych głośników… Próbuję nawiązać kontakt, wysyłając w eter zakodowaną wiadomość… Z przytkniętym do drgającej membrany uchem… … obracam chłodną, aluminiową gałkę, wsłuchany w monolog wszechświata… (Włodzimierz Zastawniak, 2021-07-25)

@Silver tak sobie pozwoliłem dodać coś do posłuchania...

@Silver bardzo ładny melancholijny tekst, pani sylwio... pozdrawiam...

@corival cześć, corival, podoba mi się... wszystko gdzieś mknie... rozpierzcha się... znika...

@opal witaj, podoba mi się...

“ Un bel di vedremo” (“Pięknego dnia zobaczymy”) aria z drugiego aktu opery „ Madame Butterfly”, Giacomo Pucciniego. Wykonanie: Teresa Żylis-Gara.

@Somalija dobrze, proszę pani... będę już grzeczny...

“Nessun dorma” (“NIech nikt nie śpi”) aria z III aktu opery “Turandot”, Giacomo Pucciniego. Wykonanie: Luciano Pavarotti.

@Somalija nie przekonałem cię? no cóż, daj mi za to klapsa...

Gdzieś, w głębi domu ― kroki i szepty… ― gong zegara, iluminacje umysłu… Przykładam ucho do ściany… Nasłuchuję… Przerasta mnie milczenie rzeczy… ― dalekie nawoływania z pokładów czasu… Przed oczami ― drobinki kurzu… … mżące szarością piksele… To się zbliża… … oddala… … ― przeinacza w wysublimowaną formę niebytu… Otaczają mnie zagadkowe symbole i gesty… … spoufalają się ze mną, mrugają porozumiewawczo… W stojącym lustrze ― odbite światło… … rozedrgane gwiazdy lodowatego kosmosu… Podmuchy wiatru wzruszają wciąż ― jakieś dzwonki… dzwoneczki… Gdzieś obok… Blisko… … bardzo daleko... Pod oknami kroki ― przechodzącej wolno ― samotnej melancholii… Zgięta w pół… … w sięgającej ziemi ― białej, powiewającej szacie… Wzywa ją ― noc… Głaszcze… … ― przytula… (Włodzimierz Zastawniak, 2021-07-24)

„Celeste Aida”, aria z pierwszego aktu opery „Aida”, Giuseppe Verdiego. Wykonanie: Luciano Pavarotti.

„La fleur que tu m'avais jetée” („Aria z kwiatkiem”) aria z II aktu opery „Carmen”, Georges Bizet`a. Wykonanie: Luciano Pavarotti.

"Vesti la giubba", z opery 'Pajace" ("I Pagliacci") Ruggera Leoncavallo... Krople deszczu rozpryskują się na upudrowanej twarzy klauna... Wykonanie: Luciano Pavarotti. "Che gelida manina" ("taka chłodna dłoń"), aria z pierwszego aktu opery, "Cyganeria", ("La Boheme") Giacomo Pucciniego. Wykonanie: Luciano Pavarotti. “E lucevan le stele”, („I świeciły gwiazdy”) aria z trzeciego aktu opery “Tosca”, Giacomo Pucciniego. Wykonanie: Luciano Pavarotti.

„Sol la solita storia del pastore” („ Lamento di Federico”), aria z drugiego aktu opery „Arlezjanka", Francesco Cilea. Wykonanie: Luciano Pavarotti.

@Somalija e, tam... są niesamowitsi... dodatkowo - z kaloryferem ala lewandowski...

@Somalija nie było poziomek, nie było poziomek... masz całą paterę poziomek, jeżyn, borówek, pomarańczy, winogron, bananów, ananasów...

@Somalija mało cię razy częstowałem? jak nie arbuzem, to lodami, jak nie lodami, to poziomkami etc...mogę cię jeszcze poczęstować ciemnym piwem, tudzież brandy, względnie wermutem... @Somalija no dobrze, postaram się o wino np. tokaj, bikaver, tudzież koniak... martel, może być? @Gosława cześć, renia...

@Somalija cześć, od ciebie go dostanę? a tak w ogóle, to skąd wiadomo czym chciałem poczęstować koleżankę? może wodą mineralną niegazowaną, tudzież oranżadą?