Arsis

@Somalija raz, dwa, trzy... kusisz - ty...

@Somalija cześć...

Przebywamy gdzieś w odmętach czasu, zatajeni przed światem… … spleceni mózgowymi neuronami… Jesteśmy tu i gdzie indziej, bądź w dwóch miejscach jednocześnie, niczym subatomowe cząstki, które wiedzą o sobie, mimo potęgi wszechświata… … albo nie ma nas wcale… Odczytujemy informacje na cząstkach eteru, szybując w nieskończoności mroku… … w niekończącym się deszczu… Drgające gwiazdy, warkocze komet… Molekularne obłoki… … spadające, zwiędnięte liście… Zstępuje w powolnym prologu pędu… … osiada całym swoim jestestwem milczące królestwo tajemnicy… … dotykamy nieznanego… Ciepły wiatr kołysze drzewami… … źdźbłami traw… Srebrzą się obłoki w krysztale jeziora i księżyc chowa się w nadbrzeżnej trzcinie… Połyskują refleksy odbite od ― nie wiadomo czego… … wytworu jakichś kosmicznych Amundsenów zakamuflowanych w sennej wyobraźni fazy REM… (Włodzimierz Zastawniak, 2021-10-31)

@Somalija tajemnica to moje drugie imię...

@Somalija cześć...

@Gosława

@Gosława

@Gosława cześć, reniu...

Płaczesz, moja melancholio… … twoje łzy zraszają płaszczyzny szyb… blaszane parapety… … pożółkłe, zwiędnięte… ― martwe liście … Niekochana duszo w czeluściach zimnej nocy… Twoje oczy ― lśnią… … twoje usta… Co u mnie? Chyba dobrze, poza przytłaczającą pustką, mżącymi szarością pikselami… ― wzgardzoną miłością… Wszystko dobrze, pięknie… … wiesz, wyciągam do ciebie ręce, lecz przeszywam wciąż próżnię… … gwiezdny pył okrywa moją twarz… Śnię o nieskończonych przestrzeniach ― syberyjskiej głuszy… O śnieżnym piekle udręki… … gwiezdny pyl na moich dłoniach, twojej twarzy… Tańczymy zagubieni w odmętach czasu… … niekochani, odrzuceni… Co u mnie? … wiesz… (Włodzimierz Zastawniak, 2021-10-29)

@Somalijawidziałem rzeczy, o których wam, ludziom, się nie śniło...

@Somalijaprzepraszam...

@Somalija co u mnie? wiesz...

@Somalija ?

@Somalija cześć, aga...

Powiedz mi, dlaczego wieczna noc otula chłodem skostniałe ciała… Dlaczego wciąż… Milczysz… … opuszczasz wzrok rozpływając się w dziwnej substancji czasu… Jeszcze przed chwilą trzymałem w ramionach blask księżyca… … jeszcze - przed chwilą… … odbity od stojącego lustra… Firanka wybrzusza się, niczym biały żagiel oceanicznego statku ― nagłym szlochem sinego mroku… Otchłań nocy ― spowija ciszę… … szelest cienistych liści na ścianie, westchnienia… … przytłumione głosy, gdzieś spoza zamglonych kurtyn przeszłych epok… Dobiegają.. … dobiegają… Jewgienijo… U ciebie ― już świta… … dnieje… Idziesz pustymi ulicami szarego poranka w podmuchach wilgotnej jesieni… … wzdychasz… (Włodzimierz Zastawniak, 2021-10-28)

14. 10. 1953 (Atomic! XXXVIII: Emu Field ― Totem) Brytyjczycy nie poddają się tak łatwo, mimo że odstają mocno w tym nuklearnym peletonie. Organizują operację o kryptonimie Totem, na poligonie ― Emu Field ― w Południowej Australii. Umieszczony na 30-metrowej wieży T1 ― eksploduje z mocą 10 kiloton. Aborygeni są dobrym materiałem na przeprowadzanie tego typu testów. Są niepiśmienni i nie mają się, komu poskarżyć. 26. 10. 1953 (Atomic! XXXIX: Emu Field ― Totem) T2 eksploduje z mocą 8 kiloton. Są kolejne ofiary atomowego oślepienia. Brytyjczycy zapomnieli ostrzec Aborygenów, aby nie patrzyli na błysk. Albo może zrobili to celowo. *** Totem – nazwa kodowa operacji wojskowej, dokonanej przez Wielką Brytanię na poligonie Emu Field w południowej Australii w październiku 1953 roku, podczas której przeprowadzono dwie próby nuklearne o kryptonimach: T1 – 10 kiloton, detonacja na pięćdziesięciometrowej wieży, T2 – 8 kiloton, detonacja na pięćdziesięciometrowej wieży. 28. 02. 1954 (Atomic! XL: Bikini ― Castle) Na atolu Bikini (w ramach operacji Castle) ma za chwilę eksplodować „coś”, co ma gabaryty czteropiętrowego budynku. Liczą, że test Bravo, przyniesie nadzwyczajne rezultaty, bowiem siła eksplozji ma osiągnąć ― 6-8 megaton! Jednak bracia Jankesi nie wzięli pod uwagę kilku elementów tej nuklearnej układanki i w efekcie ów czteropiętrowy budynek eksploduje z dwukrotnie większą mocą! Japoński kuter rybacki Daigo Fukuryū Maru (Piąty Szczęśliwy Smok) z 23 osobową załogą na pokładzie, znajduje się 130 kilometrów od epicentrum. Blisko. Zbyt blisko. 26. 03. 1954 (Atomic! XLI: Bikini ― Castle) Test Romeo ma moc 11 megaton. Grzyb powybuchowy z odległości 100 kilometrów wygląda pięknie. Tylko wiatr przenosi radiację na pobliskie atole. Ich mieszkańcy zaczną wkrótce umierać. 06. 04. 1954 (Atomic! XLII: Bikini ― Castle) Test Koon ― 110 kiloton. Dlaczego tak mało? Ma być silniej. Ma być bardziej destrukcyjnie! 25. 04. 1954 (Atomic! XLIII: Bikini ― Castle) Test Union ― 7 megaton… Nowotworowy deszcz, nowotworowe płatki przypominające żółtawy, parzący skórę śnieg… 04. 05. 1954 (Atomic! XLIV: Bikini ― Castle) Yankee ― 13,5 megatony. Prawdziwe piekło! Ale jazda! Odlot nie z tej ziemi! Malformacje… Nawarstwiają się skupiska chorobowych tkanek… Wymykają się spod kontroli organizmów… Umykają apoptozie… 13. 05. 1954 (Atomic! XLV: Bikini ― Castle) Na deser odpalony zostaje jeszcze Nektar. Moc ― 1,7 megatony. Dopina klamrą rakotwórcze mutacje… Naznacza brunatnymi bąblami ściany przeciwatomowych bunkrów… Wygina stalowe pręty zbrojenia… Topi je jak w hutniczym piecu straszliwym żarem… Unicestwia wszelkie przejawy życia… *** Castle (pol. Zamek) ― nazwa kodowa operacji wojskowej dokonanej przez Stany Zjednoczone na atolu Bikini w archipelagu Wysp Marshalla na Pacyfiku, podczas której przeprowadzono sześć prób z ładunkami termojądrowymi o kryptonimach: Bravo ― 15 megaton, detonacja eksperymentalnej, naziemnej konstrukcji o gabarytach czteropiętrowego budynku (28 lutego), Romeo ― 11 megaton, detonacja ładunku umieszczonego na specjalnie przystosowanej barce w lagunie atolu (26 marca), Koon ― 110 kiloton, barka w lagunie atolu (6 kwietnia), Union ― 7 megaton, barka w lagunie atolu (25 kwietnia), Yankee ― 13, 5 megatony, barka w lagunie atolu (4 maja), Nectar ― 1, 7 megatony, barka w lagunie atolu (13 maja) 14. 09. 1954 (Atomic! XLVI: Tockoje ― Snieżok) Marszałek Żukow zarządza na poligonie Tockoje (40 kilometrów od miasta Buzułuk na Uralu) ćwiczenia o nazwie Snieżok. 40 tysięcy żołnierzy będzie za chwilę maszerowało przez epicentrum eksplozji… Nadlatuje samolot… Na wysokości 500 metrów eksploduje Tatiana ― z siłą 40 kiloton, czyli RDS-4. Zryw! Fala uderzeniowa przetacza się po okolicy… Wybija wszystkie szyby w oknach w opuszczonych chałupach okolicznych wsi… Epicentrum kotłuje się, faluje od potwornego żaru z piekła rodem. Ziemia unosi się i opada… Dygocze w konwulsjach, drży… Tysiące żołnierzy maszeruje we frontalnym ataku, stapiając sobie podeszwy butów, spalając polowe mundury, wchłaniając rakotwórczy pył… Pan pożogi wznosi się, jakby od niechcenia, wyciągając swoją sępią szyję, drwiąc ze wszystkiego… ― ze wszystkiego… W okopach i płytkich transzejach dopalają się resztki zwierzęcej skóry i wełny… Żarzą się powyginane, odbarwione blachy czołgów, samolotów, wojskowych ciężarówek… Dławi i dusi swąd palonej gumy, czarne obłoki pożarów… Po latach będzie żyło, tylko ― 1000 uczestników tej survivalowej „przygody”. Lecz to tajemnica… Ciii… ― TAJEMNICA… *** Snieżok (pol. Śnieżyca) ― nazwa kodowa operacji wojskowej dokonanej przez Związek Radziecki na poligonie Tockoje na Uralu, 14 września 1954 roku, podczas której zdetonowano ładunek nuklearny o mocy 40 kiloton o kryptonimie „Tatiana”. Ładunek został zrzucony z bombowa Tu – 4, który eksplodował na wysokości ok. 300 metrów. (Włodzimierz Zastawniak, marzec 2016 - czerwiec 2018)