Arsis

14. 10. 1953 (Atomic! XXXVIII: Emu Field ― Totem) Brytyjczycy nie poddają się tak łatwo, mimo że odstają mocno w tym nuklearnym peletonie. Organizują operację o kryptonimie Totem, na poligonie ― Emu Field ― w Południowej Australii. Umieszczony na 30-metrowej wieży T1 ― eksploduje z mocą 10 kiloton. Aborygeni są dobrym materiałem na przeprowadzanie tego typu testów. Są niepiśmienni i nie mają się, komu poskarżyć. 26. 10. 1953 (Atomic! XXXIX: Emu Field ― Totem) T2 eksploduje z mocą 8 kiloton. Są kolejne ofiary atomowego oślepienia. Brytyjczycy zapomnieli ostrzec Aborygenów, aby nie patrzyli na błysk. Albo może zrobili to celowo. *** Totem – nazwa kodowa operacji wojskowej, dokonanej przez Wielką Brytanię na poligonie Emu Field w południowej Australii w październiku 1953 roku, podczas której przeprowadzono dwie próby nuklearne o kryptonimach: T1 – 10 kiloton, detonacja na pięćdziesięciometrowej wieży, T2 – 8 kiloton, detonacja na pięćdziesięciometrowej wieży. 28. 02. 1954 (Atomic! XL: Bikini ― Castle) Na atolu Bikini (w ramach operacji Castle) ma za chwilę eksplodować „coś”, co ma gabaryty czteropiętrowego budynku. Liczą, że test Bravo, przyniesie nadzwyczajne rezultaty, bowiem siła eksplozji ma osiągnąć ― 6-8 megaton! Jednak bracia Jankesi nie wzięli pod uwagę kilku elementów tej nuklearnej układanki i w efekcie ów czteropiętrowy budynek eksploduje z dwukrotnie większą mocą! Japoński kuter rybacki Daigo Fukuryū Maru (Piąty Szczęśliwy Smok) z 23 osobową załogą na pokładzie, znajduje się 130 kilometrów od epicentrum. Blisko. Zbyt blisko. 26. 03. 1954 (Atomic! XLI: Bikini ― Castle) Test Romeo ma moc 11 megaton. Grzyb powybuchowy z odległości 100 kilometrów wygląda pięknie. Tylko wiatr przenosi radiację na pobliskie atole. Ich mieszkańcy zaczną wkrótce umierać. 06. 04. 1954 (Atomic! XLII: Bikini ― Castle) Test Koon ― 110 kiloton. Dlaczego tak mało? Ma być silniej. Ma być bardziej destrukcyjnie! 25. 04. 1954 (Atomic! XLIII: Bikini ― Castle) Test Union ― 7 megaton… Nowotworowy deszcz, nowotworowe płatki przypominające żółtawy, parzący skórę śnieg… 04. 05. 1954 (Atomic! XLIV: Bikini ― Castle) Yankee ― 13,5 megatony. Prawdziwe piekło! Ale jazda! Odlot nie z tej ziemi! Malformacje… Nawarstwiają się skupiska chorobowych tkanek… Wymykają się spod kontroli organizmów… Umykają apoptozie… 13. 05. 1954 (Atomic! XLV: Bikini ― Castle) Na deser odpalony zostaje jeszcze Nektar. Moc ― 1,7 megatony. Dopina klamrą rakotwórcze mutacje… Naznacza brunatnymi bąblami ściany przeciwatomowych bunkrów… Wygina stalowe pręty zbrojenia… Topi je jak w hutniczym piecu straszliwym żarem… Unicestwia wszelkie przejawy życia… *** Castle (pol. Zamek) ― nazwa kodowa operacji wojskowej dokonanej przez Stany Zjednoczone na atolu Bikini w archipelagu Wysp Marshalla na Pacyfiku, podczas której przeprowadzono sześć prób z ładunkami termojądrowymi o kryptonimach: Bravo ― 15 megaton, detonacja eksperymentalnej, naziemnej konstrukcji o gabarytach czteropiętrowego budynku (28 lutego), Romeo ― 11 megaton, detonacja ładunku umieszczonego na specjalnie przystosowanej barce w lagunie atolu (26 marca), Koon ― 110 kiloton, barka w lagunie atolu (6 kwietnia), Union ― 7 megaton, barka w lagunie atolu (25 kwietnia), Yankee ― 13, 5 megatony, barka w lagunie atolu (4 maja), Nectar ― 1, 7 megatony, barka w lagunie atolu (13 maja) 14. 09. 1954 (Atomic! XLVI: Tockoje ― Snieżok) Marszałek Żukow zarządza na poligonie Tockoje (40 kilometrów od miasta Buzułuk na Uralu) ćwiczenia o nazwie Snieżok. 40 tysięcy żołnierzy będzie za chwilę maszerowało przez epicentrum eksplozji… Nadlatuje samolot… Na wysokości 500 metrów eksploduje Tatiana ― z siłą 40 kiloton, czyli RDS-4. Zryw! Fala uderzeniowa przetacza się po okolicy… Wybija wszystkie szyby w oknach w opuszczonych chałupach okolicznych wsi… Epicentrum kotłuje się, faluje od potwornego żaru z piekła rodem. Ziemia unosi się i opada… Dygocze w konwulsjach, drży… Tysiące żołnierzy maszeruje we frontalnym ataku, stapiając sobie podeszwy butów, spalając polowe mundury, wchłaniając rakotwórczy pył… Pan pożogi wznosi się, jakby od niechcenia, wyciągając swoją sępią szyję, drwiąc ze wszystkiego… ― ze wszystkiego… W okopach i płytkich transzejach dopalają się resztki zwierzęcej skóry i wełny… Żarzą się powyginane, odbarwione blachy czołgów, samolotów, wojskowych ciężarówek… Dławi i dusi swąd palonej gumy, czarne obłoki pożarów… Po latach będzie żyło, tylko ― 1000 uczestników tej survivalowej „przygody”. Lecz to tajemnica… Ciii… ― TAJEMNICA… *** Snieżok (pol. Śnieżyca) ― nazwa kodowa operacji wojskowej dokonanej przez Związek Radziecki na poligonie Tockoje na Uralu, 14 września 1954 roku, podczas której zdetonowano ładunek nuklearny o mocy 40 kiloton o kryptonimie „Tatiana”. Ładunek został zrzucony z bombowa Tu – 4, który eksplodował na wysokości ok. 300 metrów. (Włodzimierz Zastawniak, marzec 2016 - czerwiec 2018)

03. 10. 1952 (Atomic! XIX: Montebello Islands ― Hurricane) Wielka Brytania włącza się do gry. Na archipelagu Montebello, który znajduje się ok. 70 kilometrów od zachodnich brzegów Australii, umieszcza potajemnie wewnątrz starej fregaty HMS Plym urządzenie o szacowanej mocy 25 kiloton. Fregata jest zacumowana 300 metrów od wyspy Trimouille. Detonacja (w ramach operacji Hurricane) całkowicie unicestwia okręt w oślepiającym blasku i tworzy podwodny krater, o trzystumetrowej średnicy i sześciometrowej głębokości. Obłok powybuchowy przypominający ciemno-brunatnego kalafiora przesuwa się wolno nad otwarty ocean. Rozprasza się po dwóch godzinach, napromieniowując i oślepiając kataraktą okolicznych Aborygenów… ― zabijając przez następne dziesiątki lat… *** Hurricane (pol. Huragan) – nazwa kodowa operacji wojskowej i testu nuklearnego z 3 października 1952 roku, dokonanych przez Wielką Brytanię, na archipelagu Montebello, ok. 70 km od zachodnich wybrzeży Australii. Ładunek jądrowy o mocy 25 kiloton umieszczono w rufowej części fregaty HMS Plym, zacumowanej ok. 300 metrów od wyspy Trimouille. 01. 11. 1952 (Atomic! XX: Eniwetok ― Ivy) Dwie detonacje w ramach operacji Ivy. Wodorowy „Mike”, który eksploduje za chwilę z mocą przeszło dziesięciu megaton, co jest równoważne z 10 milionami ton trotylu, zatrzęsie w posadach nie tylko atolem Eniwetok, ale i niemal całym światem! Wielka antena na górze czarnego budyniu ― odbiera sygnał. 3…2…1… ― i cały horyzont staje się momentalnie jaskrawo-żółty. Nawet z odległości 100 kilometrów ogromny, wychładzający się obłok wygląda upiornie. Wznosi się wolno do samej stratosfery. Będzie kłębił się jeszcze przez 2-3 godziny nad nieistniejącą już wyspą, zanim rozwieje go wiatr. Nad trzy i pół kilometrowej średnicy kraterem o osiemdziesięciometrowej głębokości. 16. 11. 1952 (Atomic! XXI: Eniwetok ― Ivy) Król ma moc! Jednak 500 kiloton nie robi tym razem większego wrażenia na miłośnikach sylwestrowych fajerwerków… *** Ivy (pol. Bluszcz) – nazwa kodowa operacji wojskowej z listopada 1952 roku, dokonanej przez Stany Zjednoczone, podczas której przeprowadzono dwa testy nuklearne na pacyficznym atolu Eniwetok, wchodzącym w skład archipelagu Wysp Marshalla. Archipelag ten był wyodrębniony przez USA do prób, jako: Pacific Proving Grounds. Testy o kryptonimach: Mike – 10,4 megatony, eksperymentalna konstrukcja naziemna o gabarytach czteropiętrowego budynku (1 listopada), oraz: King, 500 kiloton (najsilniejsza bomba atomowa w historii), zrzut z bombowca Convair B-36 "Peacemaker", eksplozja na wysokości 450 metrów (16 listopada) 17. 03. 1953 (Atomic! XXII: Nevada ― Upshot/Knothole) Bracia Jankesi wymyślili kolejną operację. Nazwali ją Upshot/Knothole. Na poligonie NTS ― eksploduje na wieży urocza Annie ― z mocą 16 kiloton… Piękna kobieta o zabójczym spojrzeniu, kusicielka z piekła rodem… 24. 03. 1953 (Atomic! XXIII: Nevada ― Upshot/Knothole) Za nią eksploduje również na wieży niemniej urocza Nancy. Jej moc, to 24 kilotony. Kilku żołnierzy traci wzrok, ponieważ odważyli się spojrzeć prosto w jej przecudnej urody oczy, doznając przy tym poparzeń III stopnia… 31. 03. 1953 (Atomic! XXIV: Nevada ― Upshot/Knothole) Ruth ― ma być kolejną seksowną dziewczyną umieszczoną na kratownicowej wieży, ale ― okazuje się niewypałem. Jej moc nie jest większa od wystrzału z butelki szampana! 06. 04. 1953 (Atomic! XXV: Nevada ― Upshot/Knothole) Dixie ― zrzut z bombowca Boeing B-50 Superfortress… ― 11 kiloton… ― huknęło, zatrzęsło… zagrzmiało… 11. 04. 1953 (Atomic! XXVI: Nevada ― Upshot/Knothole) Ray ― wielkie ― NIC! 18. 04. 1953 (Atomic! XXVII: Nevada ― Upshot/Knothole) Badger ― wystrzela na wieży z mocą ― 23 kiloton, zapalając powietrze, spopielając sny i marzenia… ― spopielając życie… 25. 04. 1953 (Atomic! XXVIII: Nevada ― Upshot/Knothole) Simon ― to 43 kilotony ― i kilka ofiar. Czterech żołnierzy wyparowało przez nieuwagę. Zapatrzyli się ― na kilkudziesięciometrowej wysokości kratownicową konstrukcję z odciągowymi linami. Przynajmniej nic nie czuli… ― albo poczuli przez mgnienie… ― przez mrugnięcie powieką rogatego demona… 08. 05. 1953 (Atomic! XXIX: Nevada ― Upshot/Knothole) Jankesi, mimo to ― nie zwalniają, wręcz przeciwnie ― jazda bez trzymanki nabiera tempa. Encore ― 27 kiloton zrzuconych z czterosilnikowego bombowca Boeing B-50 Superfortress… ― i dwie ślepe kaleki. Ich gałki oczne, w zderzeniu z ogromnym żarem ― nie miały szans. 19. 05. 1953 (Atomic! XXX: Nevada ― Upshot/Knothole) Oślepiający błysk. Po chwili ogromny huk szarpie wnętrznościami obserwatorów. To tylko Harry ― eksploduje z mocą 32 kiloton, pozostawiając po sobie zrakowaciałe komórki…― rosnące, przepoczwarzające się… ― dziesiątkujące bezlitośnie kolejne i tak już zmutowane pokolenia… ― i kolejne… 25. 05. 1953 (Atomic! XXXI: Nevada ― Upshot/Knothole) Gratka dla wielbicieli artylerii. Specjalnie zmodyfikowane działo wystrzeliwuje pocisk, który jest ładunkiem nuklearnym o wdzięcznej nazwie Grable. Pocisk ma 15 kiloton… 04. 06. 1953 (Atomic! XXXII: Nevada ― Upshot/Knothole) Nieświadomi niczego żołnierze w płytkich okopach ― patrzą na jaskrawe światło, które przechodzi przez nich na wskroś. W ich dłoniach widoczne są niemal wszystkie kości, jak na rentgenowskim zdjęciu. Climax ― eksploduje z mocą 61 kiloton. ― I zabierze ich wszystkich ― do swojego królestwa… ― do grobu… *** Upshot/Knothole (pol. Wyskok/sęk) ― nazwa operacji wojskowej z marca i czerwca 1953 roku, dokonanej przez Stany Zjednoczone, podczas której dokonano 11 próbnych eksplozji nuklearnych na NTS (Nevada Test Site) o kryptonimach: Annie ― 16 kiloton, detonacja na pięćdziesięciometrowej wieży (17 marca), Nancy ― 24 kilotony, detonacja na pięćdziesięciometrowej wieży (24 marca), Ruth ― 200 t, detonacja na pięćdziesięciometrowej wieży, w skali eksplozji jądrowych ― niewybuch (31 marca), Dixie ― 11 kiloton, zrzut z bombowca Boeing B-50 Superfortress, detonacja na wysokości 180 metrów (6 kwietnia), Ray ― 220 t, detonacja na pięćdziesięciometrowej wieży, w skali eksplozji jądrowych – niewybuch (11 kwietnia), Badger – 23 kilotony, detonacja na pięćdziesięciometrowej wieży (18 kwietnia), Simon ― 43 kilotony, detonacja na osiemdziesięciometrowej wieży (25 kwietnia), Encore ― 27 kiloton, zrzut z bombowca Boeing B-50 Superfortress, detonacja na wysokości 180 metrów (8 maja), Harry ― 32 kilotony, detonacja na osiemdziesięciometrowej wieży (19 maja), Grable – 15 kiloton, wystrzał pocisku z działa atomowego „Annie” (25 maja), Climax ― 61 kiloton, zrzut z bombowca Boeing B-50 Superfortress, detonacja na wysokości 100 metrów (4 czerwca) 12. 08. 1953 (Atomic! XXXIII: Semipałatyńsk ― RDS-6s ― Слойка) Chwila oddechu. Nad poligonem w Semipałatyńsku wyrasta kolejny grzyb. Wodorowy RDS-6s (Joe-4) ― ma moc ― 400 kiloton. Radzieccy towarzysze czują w ustach kwaśny smak nuklearnego rozszczepienia. Kilka czteropiętrowych budynków otula świetlista fala, kilka testowych konstrukcji… Szybkostrzelnymi kamerami zostaje zarejestrowana zewnętrza krawędź śmierci… ― tajemnica czasu… ― moment tuż przed unicestwieniem… ― słoneczny blask na elewacjach, na oknach… ― na drzwiach… Napromieniowany szaro-żółty, bezgraniczny step… 23. 08. 1953 (Atomic! XXXIV: Semipałatyńsk ― Tatiana) Ostatnie spojrzenie w otchłań oświetlonego pomarańczowym słońcem stepu… W samotnym domu słychać kapiące z kranu krople… ― tykanie ściennego zegara… ― bełkot leżącego na podłodze, kompletnie pijanego ojca… ― narastające tykanie zegara… ― narastające kapanie kropel… Gong…― jeden… ― drugi… ― trzeci… ― piskliwy w uszach szum… 28 kiloton… Śmierć… 03. 09. 1953 (Atomic! XXXV: Semipałatyńsk ― Joe 6) 6 kiloton… 08. 09. 1953 (Atomic! XXXVI: Semipałatyńsk ― Joe 7) 1,5 kilotony… ― krótkie ukłucie przeszywa ciało… 10. 09. 1953 (Atomic! XXXVII: Semipałatyńsk ― Joe 8) 5 kiloton… ― spadają płonące ptaki… ― ciągną za sobą długie, jasne warkocze… *** RDS-6s Sloika (Joe 4) ― nazwa kodowa pierwszego, nie do końca udanego testu termojądrowego, dokonanego przez Związek Radziecki 12 sierpnia 1953 roku, detonacja na dziewięćdziesięciometrowej wieży. Siła wybuchu 400 kiloton. Tatiana (Joe 5) ― nazwa kodowa ładunku nuklearnego w ramach testu RDS-5 z 23 sierpnia 1953 roku, dokonanej przez Związek Radziecki. Zrzut z bombowca Tu – 4. Detonacja na wysokości 300 metrów. Siła wybuchu 28 kiloton. RDS-6 (Joe 6) – nazwa kodowa testu nuklearnego, dokonanego przez Związek Radziecki 3 sierpnia 1953 roku. Zrzut z bombowa Tu – 4. Detonacja na wysokości 280 metrów. Siła wybuchu 6 kiloton. RDS-7 (Joe 7) – nazwa kodowa testu nuklearnego, dokonanego przez Związek Radziecki 8 sierpnia 1953 roku. Zrzut z bombowa Tu – 4. Detonacja na wysokości 300 metrów. Siła wybuchu 1,5 kilotony. RDS-8 (Joe 8) – nazwa kodowa testu nuklearnego, dokonanego przez Związek Radziecki 10 sierpnia 1953 roku. Zrzut z bombowca Tu – 4. Detonacja na wysokości 300 metrów. Siła wybuchu 5 kiloton. (Włodzimierz Zastawniak, marzec 2016 - czerwiec 2018)

22. 10. 1951 (Atomic! X: Nevada ― Buster/Jangle) Dzielni Amerykanie krzątają się na NTS jak w ukropie. W ramach projektu Buster/Jangle, budują jakieś konstrukcje, wiadukty mostów, domy z cegły i drewna. Jednak Able ― okazuje się niewypałem! Wystrzał z pistoletu… Nie! To odskoczyła zawleczka na szczycie trzydziestometrowej wieży, z hukiem ― odkorkowywanej butelki taniego szampana. Więcej nic, poza bladym obłoczkiem rozpraszającym się na tle błękitnego nieba… 28. 10. 1951 (Atomic! XI: Nevada ― Buster/Jangle) Tym razem kapiszon okazuje się silniejszy i eksploduje z mocą ― 3,5 kilotony. W chwilę po oślepiającym blasku, w momencie, kiedy wzrok zaczyna z powrotem odróżniać zarysy terenu, a niewyobrażalne światło zamienia się w czarny obłok ― rozchodzi się po okolicy grzmot, jakby uderzył w pobliżu burzowy piorun… Krótki, kłujący błysk! Wwierca się aż do samego mózgu; przeszywa na wylot! Za mało zniszczeń! Za mało! 30. 10. 1951 (Atomic! XII: Nevada ― Buster/Jangle) Z Charlie – jest lepiej. To 14 kiloton zrzuconych z samolotu. Jest blisko! Z drewnianego domu nic nie zostanie. Z ceglanego zresztą również. W oknach uśmiechnięte twarze manekinów. Czarny samochód z namalowanym niedbale na otwartych drzwiach białym numerem patrzy się tymi swoimi reflektorami, tak jak może się patrzeć jedynie – blaszana, śmierdząca benzyną i gumą trumna z grubą, chromowaną wargą zderzaka. Wszystko wydaje się być doskonale martwe… i jest martwe… Ostatnie spojrzenie… Błysk prażącego słońca… Tajemnica nieruchomego czasu… Jasność, przykrywająca wszystko sobą ― niewyobrażalna jasność! Po chwili ― nie ma nic. Zwęglone, pogięte, poskręcane… ― dopalające się ― NIC! 01. 11. 1951 (Atomic! XIII: Nevada ― Buster/Jangle) Dog ― eksploduje z siłą 21 kiloton. Promieniowanie rentgenowskie prześwietla dłonie siedzących w płytkich transzejach żołnierzy. Oglądają z podziwem wszystkie kosteczki nadgarstków. Liczą je z uwagą i w skupieniu. Nie wiedzą, że za kilka tygodni zostaną pochowani z żołnierskim ceremoniałem. Ale, zanim umrą – wypadną im wszystkie włosy i zęby. Monstrualne, potworne oblicze Lucyfera wyłania się powoli z ziemi, wydając z siebie niewyobrażalny ryk! Pnie się w górę, prześwietlając wszystko swoimi oczami z gorejącą na ich dnie straszliwą radiacją! Grób… 05. 11. 1951 (Atomic! XIV: Nevada ― Buster/Jangle) 31 kiloton ładunku Easy ― topi i skręca stalowe przęsła mostu. Wyrywa zbrojenia betonowej wieży. Krater ma szklistą, zielonkawą otoczkę ze stopionego piasku… Pan pożogi ― króluje! Zstępuje w złotej koronie o jasności miliona słońc. Śmiertelny, niewyobrażalny w swojej potędze blask ― zarzuca swoją jasnością każdą komórkę ludzkiego ciała i nie tylko ludzkiego. Prześwietla wszystko, uśmierca wszystko… 19. 11. 1951 (Atomic! XV: Nevada ― Buster/Jangle) Człowiek w podziemnym bunkrze odlicza sekundy. Wystająca z dziwnej, naziemnej konstrukcji antena ― odbiera sygnał. Na jej szczycie zapala się na czerwono mała lampka. Po chwili następuje krótki, ostry błysk… Znowu ten sam przewiercający czaszkę blask! Znowu huk! Nad trzęsącą się wciąż ziemią wznosi się powoli rozpalona chmura… Pozostawia po sobie kwaśny posmak radiacji… Śmierć… 29. 11. 1951 (Atomic! XVI: Nevada ― Buster/Jangle) Do wydrążonego w ziemi okrągłego otworu wsuwany jest podłużny przedmiot. Ów przedmiot lśni w słonecznym blasku na gładkiej, wypolerowanej powierzchni. Słychać popiskiwania stalowej liny i ciche jęki dźwigu. Gdy przedmiot zostaje wsunięty na głębokość 20 metrów, siedzący pod ziemią ludzie usuwają zabezpieczenia i podłączają kable. Po skończonej procedurze wszyscy opuszczają pośpiesznie teren. Odebrany z oddalonego, podziemnego bunkra sygnał powoduje reakcję łańcuchową… Ziemia unosi się w górę. Z jej szczelin wytryskują płomieniste, jaskrawe gejzery. Jęknęło głęboko, gdzieś w trzewiach ziemi, zapadło się w sobie… Umarło… *** Buster/Jangle (pol. Pogromca/Brzęk) – nazwa kodowa operacji wojskowej z października i listopada 1951 roku dokonanej przez Stany Zjednoczone, podczas której przeprowadzono siedem testów nuklearnych na NTS (Nevada Test Site), o kryptonimach: Able – niewybuch, detonacja na 30-metrowej wieży (22 października), Baker – 3,5 kilotony, zrzut z bombowca B-50 (28 października), Charlie – 14 kiloton, zrzut z bombowca B-50 (30 października), Dog – 21 kiloton, zrzut z bombowca B-50 (1 listopada), Easy – 31 kiloton, zrzut z bombowca B-45 (5 listopada), Sugar (kryptonim samego ładunku: „Johnny”) – 1,5 kilotony, detonacja naziemna (19 listopada), Uncle – (kryptonim samego ładunku: „Frankie”) – 1,5 kilotony, detonacja 20 metrów pod powierzchnią ziemi (29 listopada) 01. 04. 1952 (Atomic! XVII: Nevada ― Tumbler/Snapper) Niski głos z wielkiego megafonu odlicza sekundy. Następuje wielki rwetes wokół obserwacyjnych bunkrów. Wszyscy znikają biegiem we wnętrzach żelbetonowych konstrukcji. Zatrzaskują się z hukiem stalowe drzwi… Jaskrawe słońce oślepia. Błękitne niebo i pojedyncze obłoki… i tylko wiatr… Czas się zatrzymał, lśniąc w drobinkach pustynnego kwarcu… Całkowita cisza, przerażająca cisza. Zastygł wszelki ruch, tak jak wszystko zastyga tuż przed końcem świata… Oślepiający błysk. Dudniący w uszach grzmot odbija się od skał, od każdego kamienia… Czarna chmura… Zapach rozkładu, zapach śmierci… Ładunki zrzucane. Ładunki na wieżach… 15. 05. 1952 (Atomic! XVIII: Nevada ― Tumbler/Snapper) Nie można przestać, nie można! Srebrnopióry ptak nadlatuje ze świstem, tnąc strumienie atmosfer… 3, 2, 1… Błysk! Huk! … straszliwa noc… 22. 04. 1952 (Atomic! XIV: Nevada ― Tumbler/Snapper) Po dwóch jednokilotonowych „kapiszonach” przychodzi kolej na coś mocniejszego. Wystrzeliwuje „korek od szampana” z siłą 31 kiloton, aż wstrząsa srebrzystym, warczącym ptakiem, aż trzęsie światem w posadach… Lucyfer zabija każdego, kto ośmiela się spojrzeć w jego żarzące się oczy! Straszliwym oddechem rozdmuchuje wszystko wokół, zamienia w piekielną otchłań… Unosi się powoli, jakby od niechcenia. Wyciąga swoje odrażające oblicze na sępiej szyi, aby zadrwić w nieboskłonie ― z samego Boga… 01 .05. 1952 (Atomic! XIV: Nevada ― Tumbler/Snapper) Ziemia jeszcze nie ostygła po poprzednim teście, a już spada na nią kolejny ładunek niosący jedynie śmierć i zniszczenie… Kolejny błysk! Kolejne bolesne ukłucie, które wwierca się do mózgu. Rozpędzone, rozpalone cząsteczki przeszywają, rozrywają na strzępy… 07. 05. 1952 (Atomic! XV: Nevada ― Tumbler/Snapper) Jaskrawe dymy acetylenu jarzą się w szybkach spawalniczych masek. W żarzącym się świetle wyrasta do nieba kratownicowa wieża. Na jej szczycie zostaje zamknięta na głucho lśniąca w słońcu, aluminiowa budka. Wszystko pustoszeje i wszystko staje się naraz martwe od dzwoniącej w uszach ciszy… Wszystko znika, topiąc się w straszliwym błysku rodzącej się gwiazdy! Przetacza się czarna chmura, noc… NIC… 25. 05. 1952 (Atomic! XVI: Nevada ― Tumbler/Snapper) Stalowa, kratownicowa wieża stoi samotnie na środku pustyni. Jarzą się w słońcu naprężone, odciągowe liny. Łagodny wiatr owiewa skronie, podzwania poluzowanymi blachami opuszczonych samochodów… Potworne, znane już światło… Wstrząsa każdym nerwem rozpalony, przedśmiertny ból... 01. 06. 1952 (Atomic! XVII: Nevada ― Tumbler/Snapper) Zatrzaskiwane są drzwiczki na szczycie wieży. Rozchodzą się echem krzyki i nawoływania. Wojskowe ciężarówki w kolorze khaki oddalają się, pozostawiając za sobą chmury żółtawego kurzu… Dłonie ― prześwietlane promieniami X! Rozlewa się po okolicy drżące, trupie światło… Rozlewa się śmierć… 05. 06. 1952 (Atomic! XVIII: Nevada ― Tumbler/Snapper) Jeszcze jedno monstrum czai się w niewielkiej budce na szczycie wieży. Jeszcze jedna maszkara będzie chciała się wyrwać na zewnątrz z pomocą człowieka… Coś załomotało, gdzieś w środku, w piekielnych czeluściach! Coś się czegoś dopomina, coś czegoś żąda! Przeszywa materię w potwornym blasku, drwiąc ze wszystkiego na swojej drodze. Spopielając wszystko z parszywym uśmiechem… *** Tumbler/Snapper (pol. Akrobata/Fotograf) – nazwa kodowa operacji wojskowej z kwietnia, maja i czerwca 1952 roku dokonanej przez Stany Zjednoczone, podczas której przeprowadzono osiem testów nuklearnych na NTS (Nevada Test Site), o kryptonimach: Able – 1 kilotona, zrzut z bombowca B-50 (1 kwietnia), Baker – 1 kilotona, zrzut z bombowca B-50 (15 kwietnia), Charlie – 31 kiloton, zrzut z bombowa B-50, (22 kwietnia), Dog – 19 kiloton, zrzut z bombowca B-45 (1 maja), Easy (kryptonim samego ładunku: „BROK-1”) – 12 kiloton, detonacja na 30-metrowej wieży (7 maja), Fox (kryptonim samego ładunku: „XR-1”) – 11 kiloton, detonacja na 30-metrowej wieży (25 maja), George (kryptonim samego ładunku: „XR-2”) – 15 kiloton, detonacja na 30-metrowej wieży (1 czerwca), How (kryptonim samego ładunku: „Scorpion”) – 14 kiloton, detonacja na 30-metrowej wieży (5 czerwca) (Włodzimierz Zastawniak, marzec 2016 – czerwiec 2018)

@Somalija zatem miłych snów... niech ci się porozsnuwa to i owo...

@Somalija cześć, aga... co za fju, fju? hę?

@Gosława cześć, reniu...

Siedzę w głębokim fotelu, oparłszy sennie głowę… Spoglądają na mnie z regału brzegi zakurzonych książek… Okrywa mnie chłodem żółtawa poświata ulicznej latarni z konturami rozchwianych liści… Wspina się po ścianie wzdychający wiatr… Chyba wyjdę, gdzieś w rozgwieżdżoną otchłań… … sączy się z głośników adapteru nostalgiczna pieśń… blask księżyca przenika płaszczyzny szyb… Wiesz, gdybyś była blisko, skupiłby się w drgających kącikach twoich wilgotnych warg… Zsuwał się po gładkiej szyi, dotykając uwypukleń piersi… … gdybyś była teraz w pejzażu ze światło-cieni… Gdybyś… Całowałbym twoje zamglone oczy… … świetlistą skórę… I muskał zroszone płatki róż, zamieniając je ― w rozkoszy krzyk… Tylko tak, albo ― inaczej… … i wciąż… ― w nieskończoność nocy… (Włodzimierz Zastawniak, 2021-10-21)