Konrad Koper

Piękno jest wartością i celem. Zastępuje jednak czasem cnotę. Patrzymy przez „klejnot” - często gubiąc się. W transie są dobre i złe anioły. Chwilami rozdzierają duszę. Zapalić gromnicę muszę.

@hehehehe Przedziwny !!

@bazyl_prost Przedziwny !!

Patrzę przez szkło powiększające, prosto w słońce. Nie tylko oczy są piekące.

Zroszone kwiaty przedziwne piękne morze i nowa ziemia

Nie mnóż bytów ponad potrzebę Nie mnóż znaczeń ponad potrzebę Może jedna jest brzytwa !?

Graniasta jest góra. Rozcina krainy i „zahacza” niebo. ( Odczuwam grozę.) Dalej kolorowy podziwiam latawiec. (Posiada napisy.)

Przed laty złodziej oddzielił część złotą od brązowej. Drugą zniszczył, była bezwartościowa? Dziś złożono klejnoty. Braknie elementu „historycznego”; dlatego nie można zbudować teorii.

@Omagamoga Przerastasz mnie !! Studiowałem fizykę...

Drzewa ożyły. Kruki przemawiały. Liście zawiewały zwierzęta miewały…

W mrocznym sadzie: nie smaczne śliwy grusze schylona wierzba

Woda temat morze jest ona napędem W „górnej” części działają wiatraki dzielące plewy…

@bazyl_prost Lekko absurdalny !!

@Poezja to życie Współczesny liryk !!

Jegomoście ze wsi „Ksyki” pokazywali błazeńsko języki Na dodatek recytowali kalecząc liryki i wykoślawiając limeryki Dlatego krytycy zatkali ich – wzięli rzemyki…

W małym lesie dużo jest kruków ( przepowiadają) Rośnie jemioła będąca – wróżko twoją koroną

Zabrzmiało słowo stwórca zapalił gwiazdy rozsypał „pyły”

Wśród gwiazd znajdziemy ciepły i zimny pył na życzenie.

Wrzucił kamień do stawu. Fala zanika, dźwięk od razu.

Kwiatów polana twój promienisty uśmiech słońca cząsteczka

W mojej pracowni promienieje „Rad…” pierwiastek życia

@Cyjan Dobry wiersz i warsztat...

Z daleka widzę ducha. Podchodzę coraz bliżej. Widzę: wilka, dzika, niedźwiedzia ? Gdy jestem blisko poznaję wygłupiającego się człowieka.

Zegar zajmująco tyka, jawa czy sen mnie dotyka?

Punkcik na słońcu troszeczkę niepokoju płynie planetka