Znajdź zawartość
Wyświetlanie wyników dla tagów 'kontemplacja' .
Znaleziono 3 wyniki
-
Elegia o kimś, czymś... może mnie
florian-miron-sobieslaviec opublikował(a) utwór w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory
Nie odbiera mi to mowy czy powinno? Kwiaty w rękę mi nie wrastają i nie czuję swądu, gdy ich brak Głodów kartek, paczek i stu imion nie miewam a wpajają, iż jakaś to dziwota Serce mam, lecz ono nie często łaknie łatwo się syci i na długo Jeden specjalny dzień po nim zwykłych przetrwać mogę nawet milion Taki kazus… to precedens? Mało mi do szczęścia trzeba może przez to mało uobecniam? Może zwykle żyję innym będąc kropka -
“noc” oddalony kosmos poskromiony dzień przystanek dla zmęczonych co myślisz jak słońce spada z nieba, wychodzi jego wróg? przyjaciel? w krzakach coś się rusza znak by spocząć by inni żyli dolina lamp łączy się z budowlami tam dzieją się historie młodość kłębi się w zakamarkach pod płaszczem zrobionym z gwiazd tylko mrozu do orszaku brak gwardia u bram bezkres tak nieznany przynosi przerażenie bezkarnością przychodzi moment otępienia w mroku odnaleźć spokój w tafli jeziora odbija się nieskończoność tam udam się po śmierci
-
Jesteś cudem do odkrycia nie błędem do naprawienia. Powinno starczyć ci życia, by uzdrowić złe wspomnienia. Z latarką miłości w ręku, odkrywaj swój wewnętrzny dom. Skieruj światło w obszar lęku, postaw tam zrozumienia tron. Światło rozproszy mrok istnienia. Wspomnij jak ze źródła piłaś. Doznawałaś przebaczenia, jak radosna wtedy byłaś. Spójrz ciepło z akceptacją i pokochaj wreszcie siebie. Pomóż sobie kontemplacją, przebywając w ducha niebie. Zadaj odważne pytania: dokąd zmierzam? I kim jestem? Jakie mam podjąć wyzwania, by stały się zdanym testem. Dusza szczerze ci objawi, czym twoja prawdziwa droga. Gdzie możesz ślad zostawić, zanim powrócisz do Boga.
