beta_b

Pozwoliłeś się pokochać gdzieś jesienią o poranku, wstałam taka rozluźniona, rozsunęłam dwie firanki. Do pokoju wpadła miłość i tak jasno się zrobiło, była kawa i spojrzenie, i tak bardzo, bardzo miło. Pozwoliłeś się pokochać, bez obawy: i co dalej, nie dłużyła się rozmowa, nie pytałam czy zostaniesz. ........ ........ ........ ........ I czasami sobie myślę: to zasługa tych firanek, bo rozsunąć trzeba serce, by zobaczyć co się stanie.

Przecudnie! Pozwoliła m sobie tylko na wyrównanie. ? Ściskam ciepło,b @Pan Ropuch a czy mogę dołączyć do całości wiersza?

Cudny tekst, Mistrzu! Ale same słowa są raczej pod Jeffa, niż pod muzykę. Czy się mylę?

Dość płynnie poprowadzony i zgadzam się, że wiersze mogą mają słaby kurs w kantorze. ;) Pisz dalej, bb

Przepiękne :D

Bycie sobą to zdrowa asertywność, ale czy od razu egoizm? Może zbyt to słówko jest rozchwiane, nacechowane, wręcz pejoratywne. Trudno dziś o zdrowe ego; bycie sobą wymaga samoświadomości i świadomości świata, czytelnej komunikacji, wymiany. Tyle teoria. Mniejszą mam praktykę w byciu sobą, niż w niebyciu. A tekst zgrabny. Podoba mi się.bb

@corival Jak mamy wydeptany szlak, szczególnie mrocznymi dołami, to nogi same włażą w stare wzorce i klimaty. Ciężko zmienić podejście, spojrzenie, myślenie. Doświadczenie i ciągi skojarzeń są inne. To jakby zanegować całą wiedzę o sobie i świecie. A konieczny proces, aby utorować drogę nowym ciągom myślowym. To ciekawe doświadczenie, głowa zaczyna zwracać uwagę na inne szczegóły, co innego ze świata widzi/słyszy/inaczej interpretuje. To dlatego pobocza stają się nowością. @Dag pociągająca bo znana. Co nie znane wymaga wysiłku. Ale na tym polega rozwój i trochę wiersz jest o tym. Ściskam wszystkich ciepło, bb Wg mnie ciekawostką jest równa liczba sylab, mimo przerzutni i rymu wewnętrznego, który z pierwszej zwrotki przechodzi na zew. w drugiej (rezygnuję z przerzutni). Samo tak wyszło, bo nagrywam tekst na telefon, potem stawiam przecinki i sprawdzam sylaby na palcach, ale to formalność. A innym razem zdania sklecić nie mogę i w głowie dziura. A gdyby tak mieć większą nad głową kontrolę? Kto potrafi?

@Leszczym chodźmy! @Gosława Dałaś mi kochana do myślenia, z tym niewymuszeniem. Faktycznie, słowa w wersjach same wchodzą i układają się w foremkę, zanim na końcu zacznę liczyć sylaby. One wiedzą wcześniej, gdzie ich miejsce. Ściskam Państwa ciepło, bb

@Pan Ropuch widziałam dokument z życia kukułki,kiedy to nieopierzone całkiem pisklę z gniazda "rodzica" wyrzuca konkurencję. Układa się pod "rodzeństwem", tak że ma pisklaka u nasady skrzydeł i wypycha go. Często młode spada z drzewa i ginie od upadku. A co do tekstu: w tym całym nadmiarze interesów przyszło nam egzystować. Wtopmy się w tło i zmilczmy to. Ściskam ciepło Ropuszku.

@Marek.zak1 namówiłeś, zmienione. Na kurki do nas jeżdżę, do lasu, jak po swoje. bb

Nie patrz tam, gdzie czarna Pani wchłania wiernych do otchłani smutku. Patrz, gdzie jasność z mroku się wyłania i do przodu, nie na boki, już wystarczy starej drogi, koleiny ciągną nogi, idąc duktem, jak po burzy, ugrząźniemy w tej podróży. Idź poboczem, idź. Nie patrz tam, gdzie czarna Pani wabi swymi atrakcjami, zgarnia ręką do podziemi, nie zostawia i nadziei, że jest inny świat - na wspak. Idź do przodu, idź w nieznane. Brak tam ścieżek wydeptanych, każdy krok będzie odkryciem: nowym życiem: jasnej Pani. Idź. * Idź, jak szkwał i idż po swoje i przez bagno, trudy, znoje, idź - tak jak potrafisz przecie, stąpnieć nie licz na tym świecie. Coś się kończy, coś zaczyna, coś nas jeszcze razem trzyma. Jasna Pani, matka szczodra, weźmie w obrót Ziemi biodra, jasna Pani niestrudzona. idź, nie próżnuj, nie narzekaj, na manowce idź, nie czekaj, idź. *wespół z @Pan Ropuch

Brawo mistrzu :D

"Puste sny", niby nic takiego a robią robotę. Jestem za prosta, więc bym tekst uprościła, ale zasadniczo jest w porządku i do szerszego odbiorcy. bb

Hehe, super!

Mi też się tekst podoba, dzień dobry. bb

Trochę się bezsens z tego wyłania. I odcięcie. Co do reszty nie będę się mądrzyć. bb

To proste wersy, ale czy płytkie? Mam świat dość skomplikowany, by podążać meandrami. Wyczesuję kosmyk uczuć i prostuję zwykłe slowa. Nie obchodzi mnie finezja gdy sens bardzo chowa. Chciałabym usłyszeć: zostań chwilę. A Ty? Pozdrawiam, bb

@Gosława @Franek K bo miłość jest jak narkotyk, zostawię tę metaforę między wersami i proszek. Ściskam Was ciepło. bb

Mi też się podoba i nieprzegadane. bb

Jako dziecko wstydziłam się ojca, że zatacza się na prostym. Dziś mogę się wstydzić tylko za siebie. Nie będę dźwigała syfu za innych, niech każdy zważy sam co właściwe i za to odpowiada. Ocena z zewnątrz bywa o/błędna. Trochę nie rozumiem tekstu, ale inni chwalą. Może niedojrzałam, Waldku.

Proste, a błyskotliwe. b

drobna ilustracja, pasuje?

@Radosław Jestem na fieście koło Torunia. Idzie front i burza, na niebie komin, sino, temp. już spada. Ściskam, bb

@Marek.zak1 Glupio zabrzmi, ale bardziej mi się ten tekst podoba niż dziesiątki moich innych. Jeden z lepszych w tym roku, choć brakuje zakończenia. Ściskam sąsiada, juz są kurki w naszym lesie. @corival Dzięki, pozdrawiam. bb

Zostań ze mną, zostań chwilę, zanim sen pokona milę, zanim ciemność nas dopadnie, zostań proszę, proszę ładnie. Zostań ze mną jeszcze trochę, rozsypiemy szczęścia proszek, nawdychamy się radością! Dobrze będzie, złe już poszło. Zostań ze mną, słodkie chwile... Też je lubisz - czy się mylę? Potrzebuję byś był blisko zanim mrok otuli wszystko. _____ Zostań ze mną, zostań trochę, zasłonimy się obłokiem, nacieszymy się bliskością! Cenny czas, czuję jest bosko.