Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Stary_Kredens

Użytkownicy
  • Postów

    3 266
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    7

Treść opublikowana przez Stary_Kredens

  1. @Wiesław J.K. tak to może nie ma początku i nie ma końca Pozdrawiam kredens
  2. @infelia dzięki cokolwiek to znaczy Pozdrawiam kredens
  3. @infelia lubię takie klimaty, szczęśliwi ci co razem ręką w rękę idą przez życie, to prawdziwa wartość Pozdrawiam serdecznie Kredens
  4. @Jacek_Suchowicz żyje się ale czy dobrze każdemu ? Dziękuję za czytanie i wierszowany komentarz Pozdrawiam kredens @Alicja_Wysocka taka odpowiedź też jest do przyjęcia Pozdrawiam kredens @Berenika97 dziękuję Pozdrawiam serdecznie Kredens @Zorya Holmes apetyt na życie jest lub go nie ma. Dziękuję za czytanie i komentarz Pozdrawiam serdecznie Kredens
  5. @Alicja_Wysocka lekkie i piękne jak motyl Kredens pozdrawia
  6. @Annna2 trochę każdy z nas to pozna , bo to też jest część życia, ale my ciągle wyglądamy tylko tej najlepszej i to jest właśnie największe złudzenie Kredens pozdrawia
  7. coraz zimniej ciemność wcześniej nadchodzi lato jest krótkie brzuchate nabrzmiałe już się nasyciło a teraz jesień z czerwoną gębą pożera płody właściwie po co to wszystko z wielką pracowitością jak w kołowrotku zabiega o jutro owszem przyśnie trochę zimą a potem znów się obudzi jak wielki bachor by ssać mleko matki która już tak wiele razy rodziła i spójrzcie tylko jak to wszystko ciągle żre co się urodzi musi zostać strawione czy to dobrze czy to źle najtęższe umysły od dawna pytają lecz ty na pewno nie będziesz pytał się gdy ci kiszki marsza zagrają
  8. @infelia trzeba się w ten szept wsłuchać
  9. @Berenika97 to tak jak ja , podcasty kryminalne Kredens pozdrawia
  10. Bardzo zgrabne ciekawe określenia, aż zazdroszczę Kredens pozdrawia
  11. @wierszyki to co się stało to wielkie barbarzyństwo, ale najgorsze jest to że niektórzy się z tego cieszą. Szok. Pozdrawiam serdecznie Kredens
  12. @Alicja_Wysocka czegoś co samemu się nie przeżyło, to często tylko jedna z wielu opowieści, ale większość, która nawet teraz się dzieje pozostaje w mroku niewiedzy lub zapomnienia Dziękuję za czytanie i komentarz Pozdrawiam serdecznie Kredens
  13. Pisano gdzieś dużo wierszy nienapisanych Ociekały krwią i potem dni i nocy nieprzespanych Ból złość żal gniew gorycz były ich osnową Jak myszy struchlałe w swojej norze drżące przed światem chorym i drapieżnym Pytały gdzież jest to miejsce gdzie można poczuć się bezpiecznym I szczęśliwym przy wspólnym stole Z lampą która rozprasza wszystkie niepokoje Więzienia świata gdzieś z kątem najczarniejszym Nikt tam nie napisze i nie przeczyta żadnych wierszy Ale pisze je co dzień i co noc w bólu i udręce Gdybyś je kiedyś jakimś cudem dostał w swoje ręce ... Ale nie nie mury są nieme niema jest ziemia ale jeśli jednak może to kto wie może byś czytał i ziewał
  14. @viola arvensis wiersz bliski mojej pisaninie , podobał mi się bardzo, nie tylko z tego powodu lubię po prostu wiersze jasne przejrzyste, dobrze napisane tzn. lekko z rytmem rymy też są atutem chociaż nie są konieczne w odróżnieniu od rytmu,i mówiące o czymś istotnym niekoniecznie w sposób poważny. Pozdrawiam serdecznie Kredens
  15. @P.Mgieł nie bardzo rozumiem te ścieżki światła może miało być świata ? Ale może po prostu nie zrozumiałam Twojej myśli. To by mi bardziej pasowało w kontekście wiersza. Poza tym bardzo klimatyczny te słowa przy polu , cisza to się podoba Pozdrawiam serdecznie Kredens
  16. Napisałeś, ale czy poszedłbyś za jego przykładem? Dużo emocji w tym przekazie , pewnie takie emocje też targały panem Siwcem, jestem jednak na stanowisko, że wszelka przemoc prowadząca do tragedii jest nie do przyjęcia, nawet ta na sobie. Bo często jest kierowana wobec innych. Świat wrze i będzie jeszcze gorzej niestety Pozdrawiam serdecznie Kredens
  17. Też jestem pod wrażeniem znajomości nazw ryb, wiersz z dobrymi rymami dobrym przekazem i pointą. Osobiście nie przepadam za wierszami o tematyce politycznej , z drugiej strony polityka dotyczy nas wszystkich a swoją drogą ryb szkoda tych prawdziwych w rzekach Pozdrawiam serdecznie Kredens
  18. @huzarc też racja Kredens
  19. Jak jest czegoś nadmiar to musi się wypalić, ulać, rozlać, zgnić itd. światu potrzebna jest równowaga, ciekawe czy kiedykolwiek to nastąpi? A tak w ogóle co do wiersza to czy dobrze zrozumiałam czyżbyś męskość sprowadził li tylko do anatomicznego szczegółu ? Kredens pozdrawia
  20. @Waldemar_Talar_Talar wzajemne pozdrowienia a także wzajemne uznanie Dziękuję za czytanie i komentarz Kredens @Jacek_Suchowicz ano tak, szanujmy wspomnienia smakujemy ich treść , tak ktoś śpiewał Dziękuję za czytanie i komentarz Pozdrawiam serdecznie Kredens @Marek.zak1 może to tak być musi skoro jest, to tak jak przesiewa się piasek w poszukiwaniu złota, coś tam na dnie się znajdzie, czasem nic, a czasem wielki samorodek Dziękuję za czytanie i komentarz Pozdrawiam serdecznie Kredens @Berenika97 może 🙂‍↔️ nigdy nie porzucisz, czego serdecznie życzę Pozdrawiam kredens
  21. Zastanawiam się z jakiego powodu mogłaby cierpieć i tu jest pewna dowolność interpretacji pomimo dość lapidarnego i realistycznego opisu sytuacji. To na pewno jest plus tego wiersza. Nie będę tu opisywać mojej interpretacji, bo niech każdy ma swoją Kredens pozdrawia
  22. @wierszyki tak, to prawda że czasem człowiek do wszystkiego nabiera dystansu. Ja teraz staram się nie oceniać ludzi, gdyż zdaję sobie sprawę że są tak samo jak ja tylko ludźmi Dziękuję za czytanie i komentarz. Miło mi że lubisz je czytać Pozdrawiam serdecznie Kredens
  23. @Starzec fajna krotochwila Kredens pozdrawia
  24. @Konrad Koper powinno być chyba świerszczom, miły wierszyk Pozdrawiam kredens
  25. Porzuciłam moich bohaterów Zastygli w pół gestach w pół krokach Choć byli już tak 🙂‍ blisko celu A cel ten w pięknych widokach I nad wyraz wspaniali Pełni pasji uczciwi Na szczyty się dziarsko wspinali Bo przecież nie byli tchórzliwi Więc czemuż to się tak stało? Cóż brak chęci i wytrwałości Lenistwo co raz opanowywało Życia meandry i zawiłości A przecież wciąż o nich pamiętam Wiem że oni gdzieś są I czasem od wielkiego święta Znowu odwiedzą mój dom Czy mogliby tutaj pozostać? Tak, bardzo bym tego chciała Lecz oni są tacy wspaniali A ja przy nich cóż, taka mała
×
×
  • Dodaj nową pozycję...