Nata_Kruk

Ach te frimy.!!! Sporo prawdy jest w słowach powyższej treści, z drugą nie do końca się zgadzam, bo "bossowie" nie głupi, chcieliby mądrą i ładną zarazem, zawsze to dobry "ozdobnik" na konferencjach.. o alkowach pomilczę... :) Wiersz broni się warsztatem, w moim odczuciu, jest rytmiczny, b.dobrze się czyta. Zakończenie.. mści się i fajnie. Pozdrawiam.

Tytuł taki sobie, szczerze piszę, ale treść wiersza, choć taki krótki, nabiera znaczenia z każdym wersem i na końcu to.. "bo po to są drobiazgi prawda?".. :) Dobre. Pozdrawiam Anno.

Cezary, skrzywiłam się nieco przy.. absolucie. "do dzisiaj wszystkie słońca zamieniły się w kamienie"..to jest.. :) i to rzucanie we mnie, znaczy.. w Ciebie/peela, też. Ogólnie, jest dobrze. Pozdrawiam.

Podoba mi się, pytajniki "wywalam".. i być może.. "zarazem".. a może jednak nie.. Pozdrawiam.

Podoba mi się Twój "efekt cieplarniany", ale miałabym uwagi. Dziecko może mazać się, może "mazać" rysunek, mgła zamazuje/rozmywa obraz, a ponieważ są to cząsteczki wody, może lepiej, żeby rozmyła nieudolne rysunki dziecka.. podsuwam to słowo, bo nIe rozumiem, jaki efekt miała dać ta.. biało-czarna kredka.. w dodatku wychodzi, że to mgła rozmazała tą kredką. Największy "chochlik" widzę w wersach.. ..."oprócz zamarzniętego parapetu pod oknem z widokiem na szambo i trzepak".. Parapety umieszcza się zawsze pod oknem, więc to taki niepotrzebny truizm, ale, jeśli przenieść to wers niżej, pomijając "z widokiem na", ewentualnie zapisać, z okna widok na szambo i trzepak, byłoby lepiej, wg mnie. ... "grzały byle jak w rozpalonym piecu" - skoro "grzały", to raczej w piecu. Ponadto, pomijam też przedostatni wers, ponieważ "mąci" dobre zakończenie.! Dla własnej wygody tak czytam, za cięcia przepraszam i liczę na wyrozumiałość róznego odbioru. Pozdrawiam noworocznie. zimna mgła rozmyła nieudolne rysunki dziecka nie pamiętam nic oprócz zamarzniętego parapetu z okna widok na szambo i trzepak drwa ściągnięte półlegalnie przez wozaka grzały byle jak teraz kiedy ciepło przygasłemu niebu brak promienia

Rozumiem doskonale peelkę, że ma swój azyl w kuchni, mnie też się zdarzało.. ;) Ale to mijesce prowokuje.. i dobrze, w końcu wróżka wie, gdzie jej najlepiej. Pozdrawiam.

Wiersz rzeczywiście aż prosi, "nie płacz proszę". Taki troszkę pamiętnikowy, ale treść zgodna z tytułem, rytmiczny jest i.. pocieszający, chyba o to Autorowi chodziło. Niepotrzebna powtórka, odległa od siebie, ale kłuje w ucho. Pozdrawiam.

Smutna "korekta", obyś nie miał racji, co do zakończenia... w wierszu pasuje akurat. Pozdrawiam.

Czyli, miejsce pracy bardzo ważne.! Nie wiem, czy przy kielichu wena lepsza.. ;) Nie zmienia to faktu, że do Twoich wierszy zazwyczaj uśmiecham się. Pozdrawiam noworocznie.!

Niweluje pomyłkę, przed chwilką czytałam wiersz Emanuela, potem Twój, i tu wpisałam post dla niego. Treść "Piosenki biesiadnej" jest tym, co powinno w takiej piosence być. Tylko gitarę wziąć do ręki i może być miły wieczór... :) Pozdrawiam.

Mariuszu, miło mi, że byłeś u mnie... już przestawiłam najdłuższy wers i pozbyłam się słowa "właściwie". Tak, jak podajesz, też mogłoby być, jednak moja końcówka, ze słowem "znów" i "w" każdy... bardziej mi się podoba. Wolałabym, żeby tak zostało. Dziękuję za dobre chęci. Miło, że reszta była do "kupienia".. :) Pozdrawiam.

Sympatyczny, powiadasz.? niech i tak będzie.. :) Nasi "najwyżsi" kucharze, mieszają recepty i zachcianki, jak chcą, a człowieka, trafia. Cóż, kiedyś trafi, na amen. Dziękuję za zajrzenie i pozdrawiam.

O, z fryzjerami.?. a to dobre... Ja podziękuję za .. dobry.. :) również pozdrawiam i do.. poczytania.!

No widzisz, a ja na wejściu upchałam wystający wers bliżej środka, teraz mi lepiej wygląda... znów rozciągnęłam... Fachowców u nas dostatek, ale chyba w nie swoich branżach pracują, poza tym, gdzie dwie kuchary, a stu doradców, wychodzi "kiszka"... Co do zakończenia, masz rację, to "właściwie", właściwie niepotrzebne, ale tylko to, "taka sama" wg mnie, musi zostać... :) Zaraz poprawię. Cieszę się bardzo, że byłeś i że wiesz co biega.! Pozdrawiam Czarek.

Marku, chciałoby się żyć w tej normalnej zwyczajności, ale jak na złość, w każdej dekadzie coś się "piołuni", a "zwyczajność" staje się ołowiem. Dziękuję za wizytę, cieszę się, że treść przypadła. Pozdrawiam.

Sławo, gdyby w "pl" zalatywał swąd tylko spalonej kukurydzy, spałabym spokojniej. Dziękuję za.. podobanie i za najlepszego Noworocznego.. niech i Tobie rok miło się ułoży, wtedy napiszemy o kwiatkach, bławatkach i czterolistnych koniczynach, na szczęście... ;)

Zbyszko, nie mogę zmienić puenty, Twoja propozycja zmienia kierunek, a mnie nie o ten chodziło. To całkiem naturalne, że wśród wierszy danego autora jakiś podoba się bardziej, inny mniej i całkiem możliwe, że nastrój w danym dniu może mieć wpływ na odbiór. Dziękuję za wpis. Pozdrawiam również.

Ano zalatuje, zawsze tak było, raz bardziej, raz mniej, ale jednak... Chciałabym, żeby ten tekst był żartem, ale jest, jak jest. Oscari, dziękuję za post.

Ciekawy eksperyment, rozmowa może tak wyglądać, wystarczy wstawić odpowiednie słowa, pomiędzy... Dla mnie, udany żart... :) Pozdrawiam.

Sylwek, bardzo fajny pomysł. Treść zwyczajna, jak zwyczajne potrafi być życie i to jest plusem weirsza. Mam uwagi do dwóch miejsc, jeśli złe, nic to.. wiersz Twój... :) Pozdrawiam. (...) "a gdy dzieci już śpią upalna noc jeszcze ciała nam plącze" . . . ja, wolałabym.. splata nam ciała (...) "a ja mnie tam już nie ma" . . . tak bym zakończyła.

Grażyno, to bardzo dojrzała treść, poniekąd małe "opowiadanie", które samemu można sobie dopowiedzieć. Ostatnia bardzo pojemna, jak i całość. Kończący wers wart zapamietania.. :) NIech w Nowym Roku spełnią się Twoje oczekiwania.! Pozdrawiam.

W czasie świąt BN ciche pragnienia kołyszą chyba nami wszystkimi... :) To prawda, bądźmy razem, tak "smaczniej" przy stole. Niech Nowy Rok dobrze Ci "darzy".! Pozdrawiam.

Cóż dodać, bardzo ciekawe rozważania peela, ujęte w ładnej formie. Ostatni wers ładnie zamyka całość. Trzeba oswoić się z pierwszą os. l.poj. a raczej z czasownikami zapisanymi w tym czasie, dwanaście razy ... łem, troszeczkę zadrapało, pomimo tego, wiersz podoba się. Życzę udanego Nowego Roku.! Pozdrawiam.

Delikatny, ale jednoznaczny początek, później siła prośby "rośnie", by w zakończeniu (III- cia urocza.!) przypomnieć o świątecznym kolędowaniu.. :) czekanie, oby nie na próżno... Wiersz z tych, które lubię. Anno, szczęśliwego Nowego Roku.! Pozdrawiam.

Janie, ten bardzo mi się podoba.! i tyle. Życzę zdrowia w Nowym Roku i bardziej kolorowych widoków.! Pozdrawiam.