Paulina_Murias

@Kulok_the_Bo$$ "współgra z myślami szarpie struny świadomości rozbrzmiewa wspomnieniami tak niepowtarzalna nieuchwytna najpiękniejsza muzyka serca"

@makarios_ Dzięki za pozytyw:) pozdrawiam:)

dźwiękoszczelna cisza maluje rysy na kamiennym obliczu głuchych ścian nie wybaczysz nigdy strunom mego serca że milczały kiedy chciałeś grać

@Hare_Hari "Istnieją nie tylko więzy przyjaźni, są więzy, których nie rozumiemy zresztą nie trzeba ich rozumieć. Więzy których nie da się nazwać, można ich jedynie doświadczyć. Więzy pozbawione wszelkich granic i barier; więzy łączące serca, więzy namiętności, więzy miłości."

@zamiatacz_ulic Rozmowy bez słów są najpiękniejsze:)

@Hare_Hari Na szczęście jeszcze nikomu nie udało się oswoić księżyca:)

@Kulok_the_Bo$$ W takim razie nie pozostaje mi nic innego jak zaprosić na private :) Pofilozofujemy:)

@Kulok_the_Bo$$ Tak, orientuję się czego dotyczy wiersz. Nie wiem co w tej sytuacji napisać, to są trudne tematy...

@Kulok_the_Bo$$ zgadzam się w zupełności, dodam jeszcze, że niektórzy do końca życia nie unoszą tej "kotary rzeczywistości" :)

@Kulok_the_Bo$$ ...tak, pomędrkowaliśmy trochę:)

@Kulok_the_Bo$$ ... by nie stała się jak Atlantyda zatopiona przez piaski pustyni:)

@Kulok_the_Bo$$ Moim zdaniem marzenia nie zawsze idą w parze z wiarą w nie. Wielu ludzi marzy o czymś lecz wcale nie wierzy w spełnienie, po prostu chce oderwać się na chwilę od szarej rzeczywistości. Lecz czasem marzenia się spełniają i już wiesz, że wszystko jest możliwe, że stawiałeś granice tam gdzie nigdy ich nie było. "Nawet jeśli czasem trochę się skarżę mówiło serce to tylko dlatego, że jestem sercem ludzkim, a one właśnie są takie. Obawiają się sięgnąć po swoje największe marzenia, ponieważ wydaje im się, że nie są ich godne, albo, że nigdy im się to nie uda" (P. Coelho).

@Kulok_the_Bo$$ dokładnie:) pustynne metropolie -przezwyciężanie przeciwności:) każdy chyba w swoim życiu wybudował chociaż jedną taką metropolię, która jest tym piękniejsza im dłużej powstawała.

@Kulok_the_Bo$$ Bardziej chodziło mi o wiarę, która "przenosi góry", bo nadaje sens marzeniom:)

@Kulok_the_Bo$$ ... jako przestrzeń nowych możliwości, zgadzam się:) czasem jest odcinkiem naszych dróg prowadzących do lepszej rzeczywistości, etapem niemożliwym do przeskoczenia:)

@Garcarz_Dusz Albo śnić baśń ukrytą pośród wszystkich barw jakie namaluje moja wilgotna źrenica zroszona szczęściem tak ulotnym jak brzasku poranna mgła a na palecie jeszcze lśni pustka dni gdy jeszcze nie znałam kolorów tej strony księżyca której nigdy nie pokazał nikomu

@Kulok_the_Bo$$ Proszę dalej śnić, poprzez marzenia i wiarę tworzymy swoją rzeczywistość:)

@Kulok_the_Bo$$ Mam na myśli pustynię bez oazy jako próbę, by potem wrócić - silniejszym. Niektórzy udają się tam dobrowolnie, niektórzy nie mają wyboru. A cel rzeczywiście musi być. Być może to do niego pustynia poniekąd prowadzi. Pustynia nigdy nie jest celem samym w sobie.

@Kulok_the_Bo$$ W codziennej gonitwie warto czasem zatrzymać się na chwilę i zastanowić dokąd się biegnie. Czasem warto wybrać się na "pustynię" nawet tej bez oazy. "Kto idzie na pustynię, ten nie szuka tam chleba, lecz niesie w sobie głód za czymś większym" (J. Angerhausen)

@Garcarz_Dusz O poranku modlę się westchnieniem mojej duszy gdy każda myśl przesiąknięta zapachem bzu rozkwita ogrodem impresjonistycznych barw

Powietrze nasycone kroplami mgły przywołuje wspomnienia i drży jak napięta struna harfy na której wciąż tańczy melodia naszych cieni jak ziarnka piasku na pustyni

@Garcarz_Dusz Budzi mnie jasna toń pod powieką tańczy nadzieja że zasłona nieba odsłoni dziś przede mną nowe ścieżki przeznaczenia

@aluna "krąg poetów jeszcze śni wersami świtem" Piękne:)

Po grzywach fal po krawędzi nieskończoności każdym oddechem wydobywam na powierzchnię swoje lęki chociaż tańczyć chcę z bladym świtem wschodzących myśli

El mundo invisible me rodea Yo vivo en su sueno dónde están mis suenos estoy buscando para usted entre las esquinas de silencio Mis manos tocan Su hoja de sombra me penetra sintonía nacido de la madrugada tus ojos mis pies tan ligeros bajé la cima de la nube recuerdos flotaban como una hoja en un espejo de agua pero mi rostro aún brilla en la ilusión de cristal "Niewidzialny Świat" Niewidzialny świat otacza mnie żyję w swoim śnie gdzie jesteś moje marzenie szukam ciebie pośród zakrętów ciszy dłonie moje dotykają tafli twego cienia przenika mnie melodia zrodzona z brzasku twego spojrzenia stopy moje tak lekkie jakbym stąpała po chmur szczycie odpłynęły wspomnienia jak liść po lustrze wody choć moja twarz jeszcze lśni w krysztale iluzji Musiałam po hiszpańsku :) lubię to brzmienie:)