Dariusz Sokołowski

Drogi autorze. Zalecam schylić głowę w kierunku pokory. Jeśli zaś sztywność Twych poglądów uniemożliwia przyjęcie takiej pozy, to radzę ćwiczyć gdzie indziej. A tak ode mnie: nie kometuj zamiarów, to ogólnie szkodzi poezji.

Mam nadzieję, że z tego prochu się jaki podobny Feniks nie odrodzi.

Wybacz, że ujmę to niepolitycznie, ale... Mnie chwycił. Może nie za gardło, ale dostatecznie wysoko, by poczuć, że się jeszcze ma serce do wspominek, końców świata, czegokolwiek... Podoba się. Dobry pomysł. Dodaję do ulubionych.

przyjdzie chwila na motyla

jak se Stefan posfawoli od mielenia głowa boli

"Dwie kreski Dwa istnienia" chyba dam się skusić

Ciekawa teza. Próbowanie być jak ktoś, często kończy się nie byciem sobą. Pani to nie grozi. Chociaż stary dobry Johan Gotlieb byłby dumny, że mu tu Pani taki pomnik stawia. Druga zaś strona t-ego wróży schizofrenię. Ściślej "jest to i nie jest" dobra próba. Ogólnie w Pani strony pokłony od m-ego ego.

poszukaj klucza do tych drzwi nie podglądaj przez dziurkę wierzę że może tam być ciekawie

dziobanie taaakich wierszy to przyjemność

skoro ma nas coś łączyć zdejmę jeno z ust nigdy z serca

Potrafisz mnie zachwycić. Ale musisz popracować nad detalami.

Najważniejsze, że nie można przejść obojętnym. Jeśli taki zamiar, to wiersz udany. Jeśli to zabawa, to też na poziomie. Nie ma się czego czepić. Jak nie patrzeć - dobry.

Wybacz Pani dla mnie taki wiersz jak uroczystość na następny włożę krawat

na komentatora jest za dobry

Zadaje ciosy w miarowych odstępach. to mój ulubiony wers

Pani Alu, pięknie Pani włada motywem, klimatem. Dałem się owładnąć i dam jeszcze nie raz.

fajne ciekawym co powoduje cała sukienka

ponoć słowo się nie starzeje według mnie zwłaszcza takie

bardzo mi się podoba konwencja cios i unik Twoja mocna strona nie ma się czego przyczepić gratuluję wyważonego słowa życzę dalszej udanej pracy

świetny pomysł piękna praca słowem

gratulacje

nie lubie takiego pisania nie znam się na nim wyglada mi na proze ale mi się podoba coś się dzieje nie stoi w miejscu majestat nieba ogromem morza głębokich westchnień moimi przeciwnikami studzi żar podążając w labiryncie lykam z trudem w prozie przejdzie

nie obrażaj Rubensa ten obrazek nie odstaje od ramy nawet na milimetr

Ja nie miałem czasu zasnąć. Z zagnieżdzeniami epitetów w miniaturkach trzeba ostrożnie. Gratuluję odwagi.

Całuję rączki Droga Pani