Bożena Tatara - Paszko

Ja bym tam zrezygnowała z zachowania ósemki i napisałabym" ... i poszperają w garnkach. Myślę że nikomu to nie zazgrzyta a płynniej się przeczyta :) Poza tym jestem na tak :)

Ciekawa jestem jak ubrałbyś myśl w słowa gdybyś nie próbował zachować rytmu ani rymów. Trochę to tak wygląda jakbyś go już użył, skoro zakrywasz zgliszcza. Myślę, że by nazwać te powtórzenia anaforą powinny były się pojawić częściej niż dwa razy . Odniosłam wrażenie, że użyłeś ich dla podratowania rytmu. A tak w ogóle to myślę, że zbyt szybko wyjąłeś go z pieca i odrobinę jest niedopieczony. :) Popracowałabym nad nim jeszcze by pomysł się nie zmarnował. Pozdrawiam ciepło :) P.S. Nie zakładaj, że ulecą w pustkę. Może sytuacja przyjęłaby inny obrót i miałbyś temat na kolejny wiersz ?

Czy nie powinno być: ...Innym razem za przyczyną deszczu...? Mnie to wygląda na inwokację, czuję niedosyt i dowiedziałabym się czegoś więcej nim rzeka wpadnie do zlewiska. Nad twym nurtem...Twe koryto... pokusiłabym się o zamianę na Twoim i Twoje. Awansem daję serduszko na dobry początek :) Pozdrawiam :)

No i pięknie jest , prawie jak za moim oknem do wczoraj, bo dzisiaj nareszcie spadł śnieg :) A do Twego wierszyka dorzuciłabym coś,żeby się lepiej czytał :) gdy nadejdzie pora pogody zakwitną sady ogrody. rolnik obsieje pola dumnie zaszumi topola. gdy motyle ozdobią łąki i zaczną brzęczeć bąki . zapachnie żywicą sosna wypowie ktoś słowo wiosna. dopiero pióro i pędzel stworzą o niej coś więcej No i dorzuciłabym aparat fotograficzny też wiele potrafi :) Pozdrawiam wiosennie :)

Zamieściłeś wiersz na forum dyskusyjnym a powinien był trafić do miniatur albo do gotowych albo o warsztatu jeśli nie masz pewności gdzie, poproś Mateusza by go przeniósł. Jedyna uwaga jaką mam to duże litery w każdym wersie. Abo zrezygnuj z dużych liter w ogóle albo zapisz inaczej. Mógłby wyglądać tak: jestem pożółkłym liściem ostatnim z tak wielu na drzewie prócz mnie opadły wszystkie że żyję żaden z nich nie wie umieram nikt nie płacze "oprócz" rozbija rytm - prócz - będzie właściwsze. albo tak: Jestem pożółkłym liściem, ostatnim z tak wielu na drzewie. Prócz mnie opadły wszystkie, że żyję żaden z nich nie wie. Umieram, nikt nie płacze. Bardzo smutny wiersz. Pogody ducha życzę :) Pozdrawiam :)

babcią jestem, wiec za życzenia pięknie dziękuję :) ps: aluzję kumam :D

@Marek.zak1 polecam się na przyszłość :D

Co prawda - wszak _ podkreśla słuszność uwagi ale moim zdaniem - wprzód - bardziej podkreśli całą wypowiedź. Mistrz Jan raz adeptowi takie dał przesłanie, naprawa rymu, wersu łatwe to zadanie, lecz jeśli mądrej myśli tam nie będzie wcale, twoja głupota wyjdzie na wskroś okazale. Ludzie wtedy spytają, po coś ty to zrobił, dlaczegoś się do tego wprzód nie przysposobił. I jakby pełniejsza kochanowszczyzna by wyszła :) Pozdrawiam :)

A o babciach nie pamiętasz ? Zdrowia, szczęścia dziś w dniu dziadka życzy wszystkim dziadkom babcia !

Dla mnie to wykrzyknik, też poeksperymentowałam zanim zauważyłam, że Sylwek był się tym zajął :) Niezmiennie mnie zaskakujesz Jan-Ko. Nic dodać, nic ująć : ...położyć dopiero potem ostrzyć szlifować dzień dwa albo i całe lata nie gęś lata cholera jasna i kur też nie wszakoż nielot nie żaden patataj gdyż poniekąd tu o intelekt chodzi... Za zdrowie tych co ostrzą :)

@Deonix_ @8fun cieszę się, że nadal zaglądacie w moje strony :) Pozdrawiam :)

Bardzo szary i ciężki obrazek namalowałeś. Jakbym była w Krakowie :) A styczeń to teraz przedzimie :) Być może historia się powtórzy i jak kilka lat temu, marcowy śnieg będzie leżał do maja?

Bardzo dziękuję. Anafora jest to celowe powtórzenie. Znana i stosowana w poezji. Zastosowałam z premedytacją i tutaj służy podkreśleniu, że zdarzyło się coś niedawno ale tak na prawdę niedawno zdarzyło się tylko dla mnie. Podejrzewam, że gdybym przeżyła jeszcze np 20 lat, to też będzie dla mnie - wczoraj. nie pociesza, że niepokój nie dotyka miejsca gdzie odszedłeś wczoraj wbrew mojej miłości. Sytuacja wygląda tak: dręczył go niepokój, odszedł i już go to nie dotyka ale to mnie to nie pociesza. Zaproponowałaś : "nie pociesza niepokój gdy dotyka miejsca odszedłeś wczoraj wbrew mojej miłości" Moim zdaniem niepokój raczej nie pociesza i czy w zaproponowanym przez Ciebie fragmencie zawarta jest moja myśl? Moim zdaniem ma zupełnie inny sens. Dziękuję za wnikliwe czytanie i analizę :) Pozdrawiam serdecznie :) Za tę subtelność bardzo dziękuję. A skupienie na słowie "wczoraj" jak najbardziej uzasadnione. Nieważne ile czasu upłynie, dla mnie będzie to tak, jakby to było wczoraj. Anafora jest dozwolonym środkiem stylistycznym. Ciesze się, że wiersz się podobał. Dziękuję bardzo i pozdrawiam :) Jestem tego samego zdania :) Dziękuję Marcinie :)

@Lach Pustelnik Dziękuję, cieszę się że się podoba. Pozdrawiam :)

@beta_b @Laktris @eM_Ka @Ulk @Franek K @Lily Hamon- dziękuję za czytanie i serducho :) Pozdrawiam ciepło :)

Dziękuję :) No cóż, każdy ma swoje zdanie i ma do tego prawo. Dziękuję za czytanie. Pozdrawiam :)

Dziękuję, ciesze się że się podoba :) Pozdrawiam. Wiedziałam, że Twoje niezawodne oko znajdzie rymy do mojego tekstu. Dziękuję Jacku :) Pozdrawiam ciepło :) Myślę że nie napisałabym go wcześniej w taki sposób. Potrzeba czasu by się właśnie oswoić z brakiem kogoś kogo się kochało i utraciło. Dziękuję za wnikliwe czytanie :) Pozdrawiam ciepło :)

W życiu tak bywa. Dziękuję :) Odpozdrawiam ciepło :)

@Wędrowiec.1984 Dziękuję i pozdrawiam :)

Bardzo dziękuję Waldku. Ciepłe chwile każdemu się przydają, Tobie również ich życzę. Pozdrawiam ciepło :)

Ciężko czyta się drugi wers . Może by tak przestawić ? Wnuk dziadka przy wieczerzy ciągle nagabywał, czy w przyszłości bez kobiet będę się obywał? Fraszka rubaszna, jestem na tak. Pozdrawiam :)

wczoraj to było wczoraj... dziecięce marzenia rozrastały się jak bluszcz, głodny życia łakomy każdej czułości niosłeś na barkach samotność, głęboki smutek przyciemniał błękit oczu chwytając radość za gardło, chwila zerwała kruchą nić wiary w istnienie dobrych zakończeń, jutro dla nas nie nadejdzie wczoraj zabrało nadzieję na szczęśliwe „my” nie pociesza, że niepokój nie dotyka miejsca gdzie odszedłeś wczoraj wbrew mojej miłości.

Gratuluję. Drugi, jak mniemam w drodze :) Pozdrawiam :)

@umbra palona Pastorałka - sam tytuł wskazuje, że utwór powinien być radosny , zatem nie bardzo wiem skąd takie skojarzenie :) Pozdrawiam :)

By pisać sonety trzeba mieć umiejętności - bez wątpienia umiesz i bardzo mi się podoba. Pozdrawiam :)