jan_komułzykant

To prawda, być to żyć, zostawić ślad, choćby mały (oby nie symptom ;), by zostać zapamiętanym, najlepiej w dobrym znaczeniu tego słowa, niż śladami religijnych krucjat lub zbrodniarzy w typie Kaliguli, Adolfa, czy Józefa eS. Być, poza wyjątkami, dość rzadko dobrze się kojarzy z fortuną i jej posiadaczami. Niestety. Wiosennie się odkłaniam.

miedź w mieć przechodzi więc w domu nie siedzi gustującym w miedzi być z mieć nie zaszkodzi Dziękuję :)

@Klip @Rafael Marius @Cor-et-anima @Bożena Tatara - Paszko Dziękuję pięknie za ślad. Pozdrawiam.

@Rafael Marius Dawniej również mówiono: ‘i dobrze kompinujesz’ ;) Oczywiście, że o miedziaki. Z tym, że nie tylko, w tym przypadku chodzi o zrozumiały brak z ich kompinacjami, więc ‘być’ staje się niejako przymusem, nie sensem życia. Smutne i prawdziwe, niestety. Dziękuję.

@Leszczym Mnie chodziło o nawiązanie do 'niezaangażowania', o którym piszesz, na co pan Dulski jest przecież wymownym (paradoks?), a nawet idealnym przykładem.

bo nie pozostało im nic innego od kiedy na miedź przyszedł kres

@Leszczym chodzi oczywiście o starego i to słynne, jedyne wypowiedziane przez niego zdanie: "A dajcie wy mi wszyscy święty spokój" :)

Niepewność (nie mylić ze strachem) może wzbudzać pokorę. Z kolei strach wywoływać agresję, albo traumę. Wiara (być może) dla wielu jest drogą, niektórym ułatwia życie, jeszcze innym pogodzenie się z losem. Dobry wiersz. pozdrawiam.

Zawoalowany sposób na wyartykułowanie marzenia pana Dulskiego ;) Pozdrawiam.

Każdego ranka Diệu Lệ Linh z Hanoi oddaje siebie, kiedy się upoi. Upajać się z krytykiem uwielbia limerykiem, albowiem krytyk, żadnych się nie boi.

Rozumiem, rozumiem, się nie norzycam. A zrobisz trzy, mnie też by się jeden przydał? ;) I nareszcie wiem skąd ten tytuł. Mój dziadek czasem mówił Panie Dzieju. Głowiłem się tyle lat o kim i do kogo, a tu patrz, szast prast i teraz już nic nie wiem ,':I

Tuż pod Radomiem w mieścinie Wsola Koło Gospodyń w Andy Warhola dziełach gustuje aż miło. Lecz Antka wujka zażyłość trwa z fasolową, dolewkę wolał. źródło: https://warszawa.naszemiasto.pl/53-lata-temu-warhol-zaprezentowal-puszki-campbella/ar/c13-3446949

@Nata_Kruk Normalnie Wiosna, jakbym tam był. Ech, gdyby to jeszcze mogła przeczytać Krystyna Czubówna, zrobiłbym karmnik dla tych rudzików ;) I to jest dowód, że pogoda nastraja.

Od dawna jestem zdania, że za mękę oglądania reklam, to nam powinny płacić wszelkie media oraz firmy i korporacje zajmujące się ich dystrybucją. Dziwnym trafem to tylko one zarabiają, nas mając za nic, nękając nasze umysły, poczucie estetyki (infekcje intymne podczas obiadu) na każdym "kroku". Za to powinny być srogie kary. Dopiero po wyrażeniu zgody mogliby robić to, co robią, oczywiście wypłacając za tę wątpliwą przyjemność odpowiednią kasę. ;) Pozdrawiam. Nie sądzę. Podobnie działa teraz Ujnia Europejska wmawiając nam, że elektryczne badziewia zastąpią samochody spalinowe. I w ogóle, że ten mały obszar świata, jakim jest Europa ma jakiś monstrualny wpływ na "ślad węglowy".

Bóg bezradny, tego jeszcze nie było, - niepojęte i całkiem ciekawe przemyślenia. Pozdrawiam.

Nie wiem o co chodzi, ale lubię mity do tego słowiańskie, a jeszcze z Dżemem, to na 100% :) Pozdrawiam https://youtu.be/W9lo7RnyFos

@Nata_Kruk Dziękuję pięknie, pozdrawiam

@iwonaroma Ja też słabo, dlatego bardzo możliwe, że zawita również strona przeciwna. Tak dla równowagi, bo dwa minusy, to podobno plus. Forma, jak by nie patrzeć, chyba z profilu. Pamiętam, że kiedyś bardzo jej nie lubił ;) Pięknie dziękuję, pozdrowienia. @Klip Dobre porównanie, chociaż Grisza i narodowość już nie współgra, ale wszystkiemu zaradzi Pani Stasia i Bułat oczywiście. :) Dziękuję, pozdrawiam.

@Moondog Dziękuję za obecność, pozdrawiam.

@Nata_Kruk Wodzów Ci u nas dostatek, następny będzie (być może) o Don Aldo. A w tym przypadku niektórzy mówią jeszcze „naczelnik”, ale z jakiego powodu naprawdę nie wiem ;)) Jest długaśne, przyznaję - też nie lubię, ale było jeszcze dłuższe, więc ograniczyłem do ‘skarpet’, wspominając chyba coś o wezgłowiu. Dziękuję Nato za merytoryczno-malowniczy, jak zwykle, komentarz :) Serdecznie pozdrawiam.

na pierwszym planie pan cerowany niskiego wzrostu tejże struktury szydłem dość grubym zręcznie tkany niewybaczalny wręcz samolubny skromności przykład prawa i prawdy począwszy od skarpet jego szorstkich siermiężnych o litość rzekłbyś skamlących wspak ego zawistnie innych drażniącym bo wciąż ten tego ma ciągły niedosyt wykraczający gdzieś hen ponad norMy jakby nazbyt ścisłe w sznurówkach oby - dwa zaszwankowały naciągi byle jak jak to u niego niedokładne wyticzne z supły i grudy związane wraz w arsenał pokaźny niezwykle uwalany pośród kałuż pychy z ich rozbryzgi cykliczne tłuste ale i czasu w tym nielichy upływ wyraźny wszem i wobec zdradzający wszak to co nad wyraz przejrzyste i mocne w tym spojrzeniu jak pochodnie rozświetlające wszelkie tematy bieżące oraz zaległe a jednak ponad wszystkiem niezwykle zwykłe z myślą biegle inkrustowane wezgłowie spoza jatowiem kreślące samemu sobie że skarpety owe obie już same w sobie są jednak źle założone albowiem prawa na lewą i dwie na lewą stronę