Messalin_Nagietka

wiersz dla kobiety to ciężka sprawa, więc nie truj mi poeto o piękności, że tak się w kształty rym układa, w końcu te kształty nadają kości, na mą całą aparycję, na posturę inny miej wzgląd, innym zamiarom zagustuj w myśli, bo takim piórem to możesz nazwać siebie niezdarą i koniec gwałtu bo kobieta to wiersz o niej nie przypominający jej kształtów żadną miarą widzisz mój ty poeto jak to kobieta sama przez się określa swe życie, jakbyś miał pisać o jej zaletach, nie trudź się, bo żadne odkrycie, na mą całą myśl o tym co robisz inny miej wzgląd, innym zamiarom zagustuj w słowie, bo tylko się spocisz i ktoś cię nazwie w końcu niezdarą, i koniec gwałtu bo kobieta to wiersz o niej nie przypominający jej kształtów żadną miarą wiersz dla kobiety to nie chałtura, więc nie truj mój ty miły – nad siły, co byś w rozmysłach od zaraz umarł, jakby godziny twoje wybiły, na mą całą gołosłowność, w uwadze radź sobie sam i wal całą parą, może w twym wierszu niejedna się odnajdzie i cię ozłoci uczuć fanfarą i dotrwasz gwałtu bo kobieta to wiersz o niej nie przypominający jej kształtów żadną miarą

widzę, żę poprzednicy o "malowanych wrotach na wietrze?" a tu chodzi o powieki w usypianiu nocy - ciężkie - więc je autor rozwiera a nie unosi - a powieki są częścią głowy więc Tera - skojarzenia chyba nie na miejscu - nie bronię jednak mieć wyobraźnię i czynić z niej narzędzi kojarzeń MN ps. zastanowienie "to niebo" - może tylko "niebo"

Mariuszu - bardzo symultanicznie Ci wyszło - to znaczy na plus - obrazy nachodzą na siebie i współgrają i końca nie mają MN

a ja sobie myślę, że to proza poetycka MN

niech będzie w końcu to Twój wiersz MN

pięknie Lobo - jedyne co to "chowa w głębinie" - ale to tylko sugestia MN

ja bym wolał "prosiaczek", no niech będzie "prosiak" lub "prosię". MN

jam nie erotoman i żadna "woman" lecz z Agi magii Jackowi chcę dodać odwagii MN ps. uwaga na Agę czarowną dźagę!

prowakcji jam nie chciał - ale skoro o erotykach to może by poprosić o nowy dział "Only For Adults"? hihihi - dzięki za wejrzenie i koment miły mi i zapewne wszystkim oczekującym na Twój wiersz MN

w sekrecie zdradzę - że w większości - to tłumaczenie z litewskiego - a ja przybrałem co nie co w kolory - a haiku? spróbuję MN

Anuncją - wybacz ale "więc" bym wyrzucił - chyba niepotrzebne Poza tym wiersz z pełnym obrotem i piruetem jest ok MN

wporządku - niech będzie pokój a z fizyką też chyba przesadziłem MN

no tak - daj kobiecie kwiatka to wiązankę będzie chciała za moment daj kobiecie wiersz a chce następny (z wiązanką będzie trudniej) ale - wporządku - następny i następny - wedle życzeń MN ps. dziękuję Czarna za wejrzenie

tkliwości moje - nie dorównują kobiecym względom - prują jedynie owal chmury a w środku "puch marny?" - "fiu-bździudków" pełno? ejj - bez przesady opisać tego nie dam rady MN

nie miałam w życiu szczęścia w miłości, ledwo co który pokochał mnie i przepadł, jakby los nade mną nie miał litości, wszak ponętna ze mnie, zgrabna kobieta, lecz trafił się raz gość – olałam go z góry, a on o dziwo nie odchodził i wciąż bliżej było do mej całej – kształtnej postury, nie miała szczęścia i źle robiło mi się jak przede mną klękał i całował stopy żeby tak robili wszystkie chłopy, nie miała w życiu szczęścia do facetów, a ten to już w ogóle nie pierwszej urody, a mimo co – na wszystko był gotów, skoczyć w ogień, z wysokości do wody, lecz moja obojętność większymi cięgami kaleczyła mu serce i ciągle w rozterce pozostawiałam go z byle marzeniami, nie miałam szczęścia – a on – jeszcze więcej, jak przede mną klękał i całował stopy żeby tak robili wszystkie chłopy, nie miałam w życiu szczęścia do kochania, a z tym to nawet poczwara by nie poszła, nóżki jak cyrkle, głowa – żółta bania, orangutan – aparycję ma nie z gorsza, lecz o czym ja mówię – olałam go z góry, aż odszedł i zrobiło się smutno, nieszczęście zgotowane dla niewzruszonej „przepióry”, nie miałam szczęścia – gdybym poczuła raz jeszcze jak przede mną klękał i całował stopy żeby tak robili wszystkie chłopy.

I - zauważam naukę o polu magnetycznym - wyprostowanie biegunów ku właściwych dążeń II - spotkanie elektronu z protonem w bank'u psi i doładowywanie się fotonami III - posiłkowanie tzw. rzutem poziomym i różnego typu odmiany tegoż rzutu IV - dyskretne fluktuacje energiii - witalność i osamotnienie V - ciągła zmienność - ciągłe dopisywanie wzorów życia - kolejność epok VI - ostrości świata - chodzenie po grzbietach górskich - kantem do świata (plecami) VII - świadomość starzenia się i wiecznego odradzania VIII - konieczność bycia kimś - Polakiem, Europejczykiem, Ziemianinem, Wszechświatowcem karierowiczem? MN ps. ktrótkie interpretacje fizyczne siedmiu (+ ósmy) grzechów głównych

nic "dokopać" - proszę o wybaczenie - jeju - jakbym mógł - jedynie próbuję nawiązać jakiś tam dialog - jeśli za ostro - to jeszcze raz przepraszam - taki ze mnie fizyk niedouczony MN

hihihi - może ten wóz trójnogiem okręca - a czwarte koło odskoczyło od realiów - dzięki za wejrzenie - wertepen ten padół ziemski i próżno od grawitacji żądać by nam pulchną białogłową była MN

nie wiem Witku czy podołam - spróbuję MN

Czasem trafia i trzeba usłuchać :) choć mnie aż tak nie kłuło w oddaleniu sześciu sylab. Na pytanie nie odpowiem, bo się go boję. Pozdrawiam. ejjj - bać się czego? - światło mowy srebrem - złotem - czy w osnowy mniej szlachetnych wplecione wywodów iskrzy wszak "nie bez powodu"? MN

jeśli (co mi sugerujesz) oczy zawiążę to nie wiadomo gdzie podążę wtedy - trzeba będzie z nawyku użyć jednego - dotyku leczy - Areno - idąc myślą upojną dotykać nieznajomej wolno? MN

te dwa plus to są pokusy więc Messa myśl wessa i pobędzie z tą myślą a co ty na to Alicjo? MN

no dobra - to z innej beczki - te "kolory" są tak zastałe, że kiszona kapusta z grochem je przebija - to z żartem - w wierszu nie ma nic nowego - nic promującego jakąś nowość - zmienność - bo skoro o chmurach to wiadomo, ze one się poruszają i w przyrodzie najważniejsze to "zmiany" - wiersz jest bardzo sztywny - poukładany w szufladki - brak jakiegokolwiek zdarzenia - wiście - oczy to tylko sugestia moja jak i poprzednia - a teraz dla skojarzenia polskiego słowa - "kolory": kolo (koło) - ry (ryt, rys) - koło - typowe dla Mazowszan określenie "obok" - rys czy ryt - ślad MN

Marku - pierwszą kwestię mógłbyś z "się" wyłagodzić - poza tym popieram - i pytanko czy te światło mowy jest "srebrem"? MN

sublimować - kojarzy mi się z przejściami z takich tam stanów - co ja będę się mądrzył - czerń i biel - nie są barwami - a szarość wyłapywaniem jasności z czerni MN