Messalin_Nagietka

a ja stanę za Kaliną boś kolego słowa ino związał byle jakim sensem acz by lepszy byłby "żeńszeń" do zgruzienia tu nic nie ma z ukłonikiem i pozdrówką MN

za Murowanką, gdzie przełęcze z piachu wzrastają w szczyty, które wiatr wyklepał, kokosi w niebo, chmurom dla postrachu, wzgórze, co z dawna zwą tutaj Sobiepan, bo nijak z resztą odkąd pamięć sięga, ot, może jaki z wyniosłości bękart, bo kiedy wszystkie górki w zwartym chwoście, ta, jak z durszlaka, cedzi nawet ściółkę, a kłącze w łąki otwiera na oścież i toż na przekór albo w jaką bójkę chciałaby popaść z całą okolicą, ot może jeszcze jej tam i „bóg wi co”, bo wiatr się boi i co z góry spadać i przejść tuż obok, ot, zamurowało kiedyż i słonko i każdemu biada choćby przypadkiem porzucona gałąź zsycha i niknie, stąd iść mi, a gdzie tam, ot, może jeszcze, co wybździ Sobiepan. ---------------------------------------------- od autora: Sobiepan – (pow. przasnyski) 4 km na zachód od Żelaznej, w dużym kompleksie lasów na wydmach znajduje się okazały budynek leśniczówki Murowanka. Przed wojną było tu nadleśnictwo państwowe Pruskołęka. W pobliżu malownicze szczyty i przełęcze wydmowe. Najwyższy szczyt Sobiepan o wysokości 139 m n.p.m.. 4 km dalej za Murowanka znajduje się duża wieś Olszewka położona wśród bagien nad Orzycem.

Mnie się kiedyś ( i teraz też, zresztą ), Wałcz kojarzył z pewną brunetką, a potem blondynką... Ale mylił by się ten, co by myślał, że to dwie były - to była jedna, bo brunetka, a potem się utleniła i blond się stała... Ale z piersiami mi się Wałcz nie kojarzy... Hehehe Pozdro miłe Piast a niech Wam - Brzeski i Kołaki za porównań moc taki a taki acz, w głowie Wam jak bąble piersi widok zacz każdy wymruży, wymierzi z ukłonikiem i pozdrówką MN

rzadko teraz komentuję - ale ten wiersz bardzo mi się podoboba, ma w sobie to co lubię z ukłonikiem i pozdrówką MN

dzięki Jimmy za koment, mój wielki ukłon przed Beksińskim, z ukłonikiem i pozdrówką MN

Stefanie - piersi ziemi są cudowne Kalino - dzięki za koment, styl chyba zakończę, boć już poza net'em mam jakieś setkę tekstów, muszę coś nowego z ukłonikiem i pozdrówką MN

brzostem zarosła z dołu, a od góry mgłą, wyżej chmurą, a gdy dojrzysz czasem, gdzieś między poblask jaśniejącej skóry, to cała połać jak ta struga ma się i wierci w środku, nosząc kruchość skałom, a z dawien dawna nic się tu nie działo, stąd przestrzeń łudzi istnym podobieństwem do jakiej czachy, z której dolna szczęka z korzeni wiązów, w ziemi krzty dość czerstwej, że górą pni ząb w oczodoły pęka, a dalej niebo często w brzasku skrzy się, hacząc o zrosłą z chmurą potylicę, może tu jeszcze – być czy nie być – skreśli kto nie przypadkiem i nie darmo raczej, brzeszczotem lecą i brzosty i brzeski i brześć ze strachu cała się kołacze, nuż by uwiecznić połać przezwać jakim przydomkiem trzeba – ech, Brzeski Kołaki. -------------------------------------------------- od autora: Brzeski Kołaki - nazwa wsi może pochodzić od "brześcia", tj. miejsca porośniętego brzostami (wiązami), albo od imienia Brzesk. W pobliżu, po prawej stronie w lesie rycickim znajduje się 8 sosen - pomników przyrody przy drodze do wsi Ulatowo Adamy. Ponadto cały las rycicki znajduje się na unikalnej morenie pierścieniowej (jest tu także bagienko Łosia Biel).

Leno - dzięki za spojrzenie w mój wiersz, a ja? cóż tam zwykły człowiek, a opowieść o Bonie słyszałem, jednak próbuję zawsze coś swojego - oby plagiatu nie było z ukłonikime i pozdrówką MN

ano tak mi się Stefanie skarwaczył ten wiersz - dziękuję z ukłonikiem i pozdrówką MN

byczki wolą w zgrai – to są znane rzeczy woły wolą się byczyć wśród stokrotek i mleczy :-) Dzięki, Messa Fanaberka a krówki, co robią gdy im czego brak? może się byczą lub leżę na wznak? z ukłonikiem i pozdrówką MN

Przyjemnie czytać Twoje wiersze. I wrażenie, jakby się do czegoś wracało, choć to tylko miejsca z liter? Co zaś do Karwacza, to słyszałem inną wersję skąd wzięła się nazwa tej miejscowości: Tym razem nie wół. Leniwy, zbyt ciężki, ledwie swój ozór obnosząc po trawach sił mu nie stało by sioło upiększyć, nazwać od karwy, czyli krowy: Karwacz - nazbyt zajęty przeżuwaniem trawy, to poglądaniem na co młodsze karwy. To husarz jeden, gdy jechał owędy na wojnę z Węgrem (choć pono bratankiem?), pijąc ze studni zgubił naramiennik - część zbroi zwanej z węgierska: karwaszem. Widno, bez niego, niekompletna zbroja, jakby miast "karwasz" - "karwacz" za nim wołać - tedy zostało: Karwacz już na wieki, lecz nie od krowy bynajmniej lub woła, tylko od tego, że język miał ciężki od wina ten, co za rycerzem wołał: "Karwacz! tfu... karwasz wam upadł husarzu - bez niego Węgry stłuką was od razu!" Pozdrawiam :) i cóż Ci teraz mogę odpisać nie wiem z ukłonikiem i pozdrówką MN

ok - niech Ci będzie, toż co mam się czepiać, jednak sugerowałbym akcję, zima - toż to cale truchlenie i szybowanie, ech z ukłonikiem i pozdrówką MN

Lobo - jeśli uważasz, że wieś to zadupie, ech, jeśli to tylko obrazek, to też ech, jeśli myślisz, że tam żadnej akcji, to cóż, poco pisać o wsi i jeszcze szufladkować ją w zadku? spróbuj się z tego wykaraskać jakoś, bo samo obrazowanie to ... ech z ukłonikiem i pozdrówką MN

dziękuję Lobo z ukłonikiem i pozdrówką MN

Ładnie w Olszewce, pozdrawiam, spod świerka, Stefan. bo Olszewka piękna - z ukłonikiem i pozdrówką MN

to proza? a poza tym poco ten Bóg ma patrzeć skoro widzi wszystko wszędzie, a skoro wszędzie widzi to niczego nie zobaczy dokładnie, ech z ukłonikiem i pozdrówką MN

piękny pierwszy wers, a dalej jakoś tak ni do taktu z ukłonikiem i pozdrówką MN

odkrywanie jest zabawką dla dzieci, natomiast zabawką dla dorosłych jest spróbować zrozumieć, wydaje mi się, że o to w tym wierszu chodzi z ukłonikiem i pozdrówką MN

Piaście a może "Karwa"?, a co do Marka to cóż - sterylizacja na całego, jak zabawa to powinno się lać albo sztachety, chyba, że to takie ucywilizowane gadulstwo, ech z ukłonikiem i pozdrówką MN

oooo! widzę konkurencję, hi, acz mnie troszkę ten wiersz rzżalił, boć taki w tę ni w tę stronę, acz wszystko tu rozkrzyczane i jakby z dala od człeka ordynkiem stoi, Lobo, dałeś tylko opis, a gdzie akcja? z ukłonikiem i pozdrówką MN

dzięki Fanaberko - acz, woły dalej leżą, bo kwieci cóś na łące a Karwacz rozlewiskiem i gorące słońce i mostek tam widziałem wczoraj przejeżdżając, dziewczęta i chłopięta na nim całą zgrają acz, mostek malowany, zielenią i młodzieżą, acz woły, nic nie widzą i dalej sobie ... z ukłonikiem i pozdrówką MN

Wybacz Piast, nie da się ukryć, że troszkę przeholowałem, muzyka już jest, tylko nagrać "trza", co uczynię w najbliższym czasie, cóż starzeje się człek (mowa o sobie), dzięki za przypomnienie i komentarz do wiersza z ukłonikiem i pozdrówką MN

acz, stare woły jak leniwe ludzie, nawet wstać nie chcą, gdy im co w korycie pachnie, toż pierwsze z wszystkich ziemskich uciech, leżeć, a drugie najeść się sowicie, stąd gdy już wstaną to już jest inaczej w połaci zwanej ni zowąd Karwaczem, acz, karwą niegdyś wołali tu krowy, może od krwi, co z mleka wziąć się mogło i tak od wieków i skrętnej wymowy jak mełł kto mąkę i przy chlebie modłą tak słowa czasem od innych inaczą, acz, woły stare dalej się karwaczą, i choćbyś z wody, co tu stoi głębią, miał co wypłukać lub na wyspę przenieść, to wiatrem chmury takoż się zazębią, że mostem przejdzie i opadnie cieniem, jak stare woły, którym nijak maczać pyski w zlewisku około Karwacza. --------------------------------------------- od autora: Karwacz – wieś w pow. przasnyskim. Nazwa może pochodzić od karwy, dzisiaj nazywanej krową, lub od karwa, co znaczyło zarówno stary wół, jaki leniwy człowiek. We wsi znajduje się dwór (nie użytkowany). Otaczający dwór zabytkowy park (jakim prawem) sprzedano rolnikowi. W parku są pomniki przyrody: dęby szypułkowe i lipy drobnolistne. Na rzece Morawce znajduje się zbiornik retencyjny o powierzchni 5 ha z dwiema wyspami. Przed wojną w Karwaczu był urząd gminy.

wybacz Cody ale o co tu chodzi? z ukłonikiem i pozdrówką MN

na olsze, panie, ni stołka czy ramy, toż jedno wodą podejdzie, a drugie pęknie na lustrze, takoż się wydamy w nim lekko ścięci, rysem zwarci, tudzież, kto mebel taki, co się gnie i płacze, chciałby mieć w chacie … a tu, w Olszewce, Orzyc falą wzdraga i z bagien w łąki, z łąk chce nuże w olchy, lecz las dębowy i sosen przewaga, acz, wodzie, panie, ziemia dechy skąpi, bo liście w ściółkę i chrustem gałęzie, toż, wodo mień się, a w swej przestrzeni bądź taflą dla chmury, choć z garbem chodzisz i utykasz z brzegu, a niech się w tobie i wypatrzy który złocisty promień, co z olch w świata ściegu kreśli, raz strony pomyli i wpadnie i siedzi na dnie, acz, w tym zdarzeniu, mógłby jak w zwierciadle pobyć chwil kilka i gdy kiedy zechce otworzyć innym strug w światy zapadłe co na Orzycu, gdzież, panie, w Olszewce głębią olchową jeno tylko toną nieznaną stroną. ----------------------------------------------------- od autora: Olszewka – (pow. przasnyski) w pobliżu malownicze szczyty i przełęcze wydmowe. Najwyższy szczyt Sobiepan o wysokości 139 m n.p.m., 4 km dalej, za Murowanką znajduje się duża wieś Olszewka położona wśród bagien nad Orzycem. Obecnie bagna stały się doskonałymi łąkami. Przebiega tu linia kolejowa Ostrołęka - Olsztyn. Nazwa wsi pochodzi od drzewa olcha, olsza. W kompleksie leśnym są tu zabytki przyrody: sześć 400 - letnich dębów i sosna 200 - letnia. Znajduje się tu również krzyż przydrożny, drewniany, ludowy, profilowany, z faliście wygiętym daszkiem osłaniającym ramiona krzyża.