Jacek_Suchowicz

to ja teraz wiem skąd Ty masz te fajne rymy idziesz rwiesz i masz ja muszę po nie prawie 200 km jechać i zbieram je przed klasztorem :))))

nie tęsknię i nie marzę czekam co da mi świat w życiu sobie poradzę choć smutno samej trwać trzeba zobaczyć ludzi a ze skorupy wyjść empatię w sobie wzbudzić wraz z ludźmi w życie iść :))

powyższe marzenia każda skrycie chowa ale spełniając nie daj się zwariować :))

cóż począć że one są inne nie mówię tutaj o fizys lecz psyche jakże niewinnej ale czasami na niby uroczo się z nimi droczymy przynosząc kosmetyk kwiatek bo chłop choć także niewinny to niezły z niego gagatek

ładne są takie chwile co wpadną w pamięć zdobione słowem albo spojrzeniem w kąciku serca niezapomniane sentymentalne także bezcenne :)

nie znoszę wręcz takich relacji niech każde trzyma swe własne ja przy szacunku akceptacji jest nasze wspólne kochane tak :))

utrzymaj rytm do końca (siedem sylab w wersie) a będzie fajne i lekkie

piękno wartość umowna i w różnych wiekach różna raz wzniosła i zasobna lub czasem blisko gówna dziś kibić smukła szczupła niemalże jak modelka jutro okrągła pupa piersi - poduchy wielkie kończąc ów wywód krótki trzy słowa jeszcze dodam piękno wartością stałą i w matmie tkwi uroda :)))

jest pomysł i ciekawie się zaczyna dalej gubi rytm i jakby inwencji zbrakło a przecież to mogło być przeurocze ciastko :)

zwłaszcza ostatnia - bardzo wciąż chcemy chodzić obok czasu choć nam wykręca różne koła cykliczność zjawisk jak zima lato i ocieplenia raz na sto lat a my fragmentem długiej nici której środek wpadł do kałuży nagle się zjawia i zniknie nagle to pobrudzenie czemuś służy pozdrawiam

fajne a ja wspominam na retrospekcję mi się zebrało na szóstym było kino Wiedza na jedenastym ja pracowałem a na trzydzieste - to były biegi zaś w Dramatycznym był Zapasiewicz widz z parasolem gdy siedział blisko gra doskonała jak się należy tylko ta mowa bardzo soczysta po drugiej stronie teatr Klasyczny sztuki obrazy Józefa Szajny ta scenografia nikt nie uwierzy razem z Pyrkoszem wręcz idealna :))

ja wolę myśleć że komputer bo człowiek dużo lepszy złoży potrafi emocjami wzruszyć i metafory w nim rozmnożyć ... Pozdrawiam

"twoje ramiona dłuższe niż myślałem" nawet brzmi groźnie nie dodam nic włosy od rana po nowy ranek zmiana poduszek - czy mi się śni :))

ta teza wiersza dość ryzykowna stale walczymy o własne ja On prawdę o nas pozwala poznać byśmy szli dalej miast w grzechu trwać :)))

fakt że bąbelki w wodzie sodowej znajdą nieszczelność w zakutym łbie który oświecić - tyle wam powiem czasami da się jeśli łeb chce lecz pragmatyka mi podpowiada że to zjawisko utopią jest i nie dostrzegać nieszczęścia brata trzeba mu pomóc - co to to nie Pozdrawiam

a jednak Pan dopuści czasem że ludzie czynią tu armageden spalają wtedy wszelkie swe racje pytając "jak mogłeś Panie i dlaczego" wpadają w rozpacz jakby istinenie tu na na tej ziemi miało swój koniec istnieją dalej wiedząc zapewne że wszelkie grzechy ich odkupione pozdrawiam

czerwona nie zjadła białej lecz razem się złączyły stworzyły najpiękniejszą ojczyzny symbol miły :))

czy te stany do wymiany taki plik niepoukładany a tu pracy jest niewiele i stany ustawić w szereg po lewej będą te bliższe co serce uczynią czystsze a potem dalsze najdalsze co same przyłażą uparcie stanami trzeba zarządzać niech same nigdy nie rządzą bo stworzą znów armagedon będziesz się pytać - dlaczego :)))

krótka burzliwa jest muza majowa szybko się zjawia i szybko znika pełna alkowa pusta alkowa wydziergał sonet a nie pobzykał :))

bardzo popieram ten skromny wierszyk a zwłaszcza treść mi bardzo bliską i sobie myślę co by popieprzyć co by popieprzyć - w ręku solniczka jak zawsze łapię nie to co trzeba w swym roztargnieniu wciąż wszystko psuję kiedyś chwyciłem kawałek nieba do dziś zostało i mnie sztorcuje :))

wielkie uczucia nigdy się nie kończą a pożądania bardzo szybko co to było że nagle się skończyło czy teraz wiesz - została litość :))

a może stale trzeba próbować robić to wszystko aż do skutku wyrzucą drzwiami oknem od nowa włazić - budować już bez pustki i w pustą dłoń nadzieje zebrać a góry przenieść jeśli trzeba pozdrawiam

ta woda zmywa po drodze wartości słuszne i trwałe a muł który z sobą niesie oblepia każdy kawałek zamula dosłownie wszystko najbardziej ludzkie umysły by zapał nieujarzmiony do końca zgasł i wystygł oddziela ludzi od siebie warstwą śmierdzącą i gęstą każdy wie że samotnymi steruje się bardzo lekko dawno Ciebie nie czytałem a napisałeś dobrze z pazurem

@andreas nie będą wnikał co tobie robi story domysłów zasnuły rozum choć szlafrok z pokus kibić jej zdobi jak robi dobrze zostawiam spokój :)

złudzenia można zabić lecz w sercu tkwi nadzieja co zawsze nas prowadzi i świat pozwala zmieniać :)