Marlett

oczy mam w oczodołach nie nadążam za spojrzeniem dotykając wgłębienia zmieniam się na zawsze w cień większy od człowieka siada mgła szaro w otoczeniu drzew gorzkość klejona ciekłym miodem nie odkłada liści na inny rok świetlny zostanę z tobą

Drugi wers zmieniłabym na; jak moje usta już zastygłe liście Czwarta strofa jest rymowana ,więc odstaje od reszty.

Po stanie euforii często następuje depresja. Równowaga energetyczna ulega załamaniu. Cały świat i wszystko co nas otacza jest szare, obojętne, zamykamy się w sobie żyjemy w swoim świecie. Pociechą są talizmany - nadmorskie kamyki. Subtelnie - a jednak potrafisz :)

Heniu , wiersz jest grą słów - mnie się to podoba -, zderzaniem się marzeń z rzeczywistością. Myślę, że PL nie może się przebić ponad to w czym utkwił. Ale marzenia mogą dodać skrzydeł.

gdyby babcia była dziadkiem...?

Bo tacy są poeci miast prozy życia widzą w nim poezję...hmm, a może odwrotnie.

@Beata_Banaszuk To oczywiste ''ja '' należy zastąpić inną sylabą, np; W lesie jak grzyby pozbieram wiersze No i rymy trzeba przenieść na pierwszy i drugi wers:)

@Beata_Banaszuk Beatko wystarczy poprawić pierwszą strofę. Niepotrzebne jest ''ja'' - zastosowałaś tzw. zapychacz:)

Mały nieporządek w rymach :)

Dla mnie pięknie , metaforycznie , soczyście. Cudne spostrzeżenia. Może dlatego tak się odnoszę do utworu , gdyż sama uwielbiam wczesne poranki.

To raczej opis sytuacji niż wiersz. Wersy nie świadczą o napisaniu wiersza.

@Jolanta_S. Dla mnie lepsza druga wersja; ''przygniata do tafli chłód zamarzam w przerażeniu że już nigdy nie zabrzmią słowa będzie trwać milczenie''

Jolu w pierwszej stroie napisane; że już nigdy nie zabrzmią słowa nigdy = nieskończoność Lepiej kiedy o jedno słowo za mało niż za dużo :) PozdrawiaM.

Lirycznie napisane. Świat wciąż jest ten sam, tylko pory roku się zmieniają. p.s. lustra też kłamią ;)

Mam wrażenie, że do pierwszego wersu wkradła się inwersja. Może zgrabniej byłoby; ''chłód przygniata do tafli '' Również pozbyłabym się ''nieskończoności''. PozdrawiaM.

Babo , gdyby wszystko w życiu było proste , nie było by o czum pisać :)

Jolu, raz piszesz, że mowa o herbacie , to znowu że nie o herbacie. To pewnie była herbatka z prądem :)

Myślę ,że próba udana. Wrażliwość nie każdemu jest dana. Przepraszam z rym.. :)

Lirycznie.:)

pytają gdzie jest Bóg unoszą wzrok analizują Księgi zamierają w bezruchu a On jest tutaj w myślach słowach w czynach i gestach jeśli te służąc życiu każdego a nie śmierci kogokolwiek bezbłędnie współbrzmią w każdym miejscu i o każdej porze dnia i nocy Nic na to nie poradzę, że nie lubię ''enterów''. Wiersz bardzo prosty w przekazie. Można polemizować ,czy lepiej prosto czy zawile o Bogu?

@Jolanta_S. To o miłości do herbaty.... czy też reklama ? Sądziłam, że użyłaś metafor i co nieco pozostawiłaś dla wyobraźni, a tu masz kawa ... tzn. herbara na ławę.

Przesyt prowadzi do odrzucenia dokładki i deseru... jak również do zgagi i kaca. Pij tak by była ochota na następny łyk .

Facebook robi furorę i prowadzi do zatracenia. Real staje się nudny .... Facebook - tam to się dzieje.

Łatwo obwiniać Boga pomimo, że wiele zrobił dla człowiea ; Stworzyłeś Boże świat przepiękny I ludzi też stworzyłeś Panie Oczekujemy wciąż nie dając wiele w zamian.

Biorę jedynie dwa pierwsze wersy. Dalej poleciałeś zbyt szeroko - mało subtelnie. No ale przecież nie jesteś Norwidem.