Poet Ka

róża luksemburska skąd wiesz że chwast nie pragnie być różą pyta róża jestem różą a róża to róża nie szafran złoty przecie pamiętaj Berlin mówiła Róża która już nie różą była a workiem kości *odżegnuję się od wszystkich ideologii @Benjamin Artur najserdeczniejsze podziękowania 💖

@Berenika97 fabularność i realizm spajają się z filozofią będącą nośnikiem liryzmu bardzo nowoczesny wiersz te z Luizą rzeczywiście ciekawe!

@violetta trzeba wrócić o świcie @Migrena według mnie to jeden z najpiękniejszych Twoich wierszy wiem, że estetyka powinna być podporządkowana sensowi ale tu tak jest elementy dobrze ze sobą współgrają @Migrena forma jest ekstra!

@Łukasz Jurczyk dziękuję ❤️

@Marek.zak1 dziękuję ❤️

@Stukacz dzięki serdeczne 💋

@violetta 😄🌻 dziękuję:)

@Grahamoza serdecznie dziękuję 🌷

@Sylwester_Lasota tak czytałam, to ogrzewacz do stóp @Sylwester_Lasota dzięki za filmik

@Sylwester_Lasota dzięki serdeczne 🌹

@Achilles_Rasti róża luksemburska skąd wiesz że chwast nie pragnie być różą pyta róża jestem różą a róża to róża nie szafran złoty przecie pamiętaj Berlin mówiła Róża która już nie różą była a workiem kości

Zagięcie czasu. Mikroopowieść. Balbina Kowalska stanęła przed brązową toaletką z trzyczęściowym lustrem. Przymierzyła broszę w kształcie ważki, którą dostała miesiąc wcześniej od Karolka Olszewskiego na klasowe mikołajki. Odsłoniła pomarańczowo-zieloną zasłonkę, żeby popatrzeć na duże, mięciutkie płatki śniegu spadające wolno jak leniwce zsuwające się z drzewa po zaśnięciu. Roztarła oko, rozmazując wokół czarną maskarę marki Celia. Szykowała się świetna biba pod nieobecność rodziców. Dorośli mieli się bawić na balu karnawałowym, a młodzież w mieszkaniu. W pewnym momencie spojrzała w lustro, a widok w nim zaczął się zmieniać detal po detalu, szczegół po szczególe. Najpierw kolory były nasycone, później przybrały tonacje od czarnego, poprzez szary, do białego, następnie przeistoczyły się w sepię, aż w końcu zmieniły się w gamę barw tak czystą, że trudno to sobie było wyobrazić. Żyrandol, tapety i meble nabrały starodawnego blichtru oraz połysku. Mała przezroczysta buteleczka perfum "Być może. Paris" zmieniła kształt na porcelanową baryłkę firmy Guerlain z dyfuzorem- gruszką. Usłyszała szelest falban taftowej sukni, w którą była ubrana, poczuła z tyłu drgania szkieletu tiurniury.„Kurczę – pomyślała Balbina – tak samo jak w Godzinie pąsowej róży. Ale jak sobie ta Anda wtedy poradziła? Szkoda, że nie czytałam uważnie, teraz zupełnie nie wiem, co robić! Ach. Eureka! Stary zegar!”. Przekręciła się na bok na łóżku z ekscytacją i otworzyła oczy...

@piąteprzezdziesiąte po prostu fajne😄🌻

@Na liniach czasu niebanalna metafora, a tak przecież oczywista, tak uzasadniona intrygujące...

magiczna kanciapa titika titikaka titikaka titika titi kaka titi kaka titi jak...titi jak... szalony bezczas z piórami papug dzikimi tańce z siecią pajęczą w zapominanym lamusie wciąż trwa czeka na nas drzwi strychu otwarte możesz to wejdź tu pij czytaj i tańcz wbrew przemijaniu tak zuchwale tak titika titikaka titikaka titika titi kaka titi kaka titi jak...titi jak...

@Proszalny kanciapa magiczna titika titikaka titikaka titika titi kaka titi kaka titi jak...titi jak... szalony bezczas z piórami papug dzikimi tańcami za siecią pajęczą w zapomnianym lamusie wciąż czeka na nas drzwi strychu są otwarte możesz pij czytaj tańcz wbrew przemijaniu zuchwale titika titikaka titikaka titika titi kaka titi kaka titi jak...titi jak...

@Proszalny to ja dziękuję za tak piękne i mądre słowa 🌻

@violetta pychotka:)

@violetta świetna muzyka... delikatna, zmysłowa jak Twoje liryki

@jjzielezinski świetne!

@karenka pełne goryczy, ale ciekawe i niezwykle poetyckie

@violetta niezwykła liryczno- zmysłowa wiązanka jeszcze!

@Mitylene deszcz metaforycznie padał ciężkimi kroplami, ale metafory były lekkie... niesamowita kolorystyka, fotografia świetnie dobrana smakowity kąsek literacki lektura tego wiersza to niesamowite przeżycie i doznanie estetyczne chcę jeszcze!

@Andrzej P. Zajączkowski wyśmienite!

@marekg fajne!