Julia.Hologram.
I. fotoplastikon
walec obraca się-klik
kolejne kadry-klik
perpetuum mobile klik
obok cień obcy-klik
mrok jak w atelier - klik
patrzę skupiona - klik
przez szkiełko - klik
Warszawa przesuwa się klik
życie migiem ucieka - klik
za szybko by utrwalić - klik
w pamięci tylko błysk klik
klik - a kim ten człowiek był
zastygam świeci lampa klik
na zewnątrz ciągle - klik
mróz co to za człowiek - był
to dziwne spojrzenie - klik"
II. lutowy poranek 1909
śnieg zakrywał
bożonarodzeniowe wspomnienia
topniejąc odsłaniał
dach kamienicy przy Chmielnej
pierwsze słońce zajrzało przez szybę
tam zamarznięta 37-latka
Julia de domo Dlohnier
została pod śniegiem
przy łóżku śpiewnik ewangelicki
na ostatniej stronie "nolla sepoltud siculi"
łamana łacina
jak "mane tekel fares"
dziś scena z filmu o rewolucji
ręka która owe słowa napisała
to holograM-Margologh
zagadka sprzed setek lat
dziś jesteśmy bliżsi odpowiedzi
albo nam się tylko tak wydaje"
III. ad memoriam
fin de siècle’owa fontanna
na
miejski plac na
perliste śmiechy na
oczy spuszczone
pożegnanie na
trzewiki i granatową koronkę
na
wieczność w mahoniu
rzeźbionym w cerbery i sfinksy
bramie na wieczność
zapomniałam
