Myszolak

@A.Between Ja widzę w wierszu opowieść o strachu przed działaniem, o pozostawaniu w swojej wyobraźni bo tylko tam jest bezpiecznie i uczucia są pewne. Strach przed tym, że gdy uczucia zostaną skonfrontowane z rzeczywistością, magiczna bańka pęknie. Na końcu przychodzi refleksja, że ten piękny stan wywołany myślami w końcu i tak się wyczerpie i zużyje, a czas na działanie minie i podmiot zostanie z niczym. Tytuł "Flauta" też jest niezwykle ciekawy i znaczący, musiałam sprawdzić jego znacznie (Flauta – określenie żeglarskie oznaczające brak wiatru.) Bardzo pasuje do treści wiersza, gdzie unika się wiatru, czyli prawdziwej relacji, pozostając we własnej głowie, gdzie wszystko jest pod kontrolą.

@Alicja_Wysocka @Berenika97 Dziękuję! :)

W moim sercu jest dla ciebie staw, i całe jezioro. Oddaj mi swoją rybkę, lub uduś moją.

@petros Taka nadmierna ostrożność chroni człowieka przed zranieniem i czasami jest to słuszne, bo nie każdy jest w stanie nas zrozumieć, a rozmowa z kimś z kim nasze wnętrze odbije się od ściany zamiast zostać zgłębione i rozwinięte jest bardzo bolesna i jeszcze bardziej zamyka...no ale właśnie czasami zamyka nas na dobre przed tymi, co chcą pojąć... Najbardziej uderzył mnie w twoim wierszu ten pośpiech, ten strach, że czas jest ograniczony, że trzeba się zdecydować, bo inaczej ta bliska osoba odejdzie. A z takim lękiem tym bardziej nie ma przestrzeni na to, by się otworzyć.

@viola arvensis Bardzo czułe słowa o nadziei która jest już prawie zgaszona, ale skoro coś każe prosić ją o powrót, to znak, że ona jednak się jeszcze gdzieś tam głęboko tli.

@Charismafilos Tak, trzeba wstawać, a nie się nad snem rozklejać :) @Berenika97 Dziękuję za refleksje!

@viola arvensis Bardzo mi miło, dziękuję

@Charismafilos Chciałabym, by mnie taka sprawcza wola spotkała! ;)

@Charismafilos Nie można na nich zbudować nic trwałego...ale bez nich jednak nic by nie powstało :)

@Charismafilos Czasem emocje są tak duże, że w prawdziwym życiu ze zwykłej osoby można stać się podmiotem lirycznym :)

@Charismafilos Fajnie, że jesteś otwarty na inną perspektywę! :) Ale zgadzam się z tobą, tłum rzadko bywa tak romantyczny...to tylko chwilowe natchnienie :)

@Charismafilos O jesteś! Dziękuję :) Pozdrawiam

@bazyl_prost Dziękuję :)

Nie ma cię w moim śnie, nim zasnę, obłok się rozproszy. Sen wylał cały błękit, zostawił szare oczy.

@Berenika97 Bereniko, ty zawsze wiesz o co mi chodzi :)

@marekg dla mnie ten wiersz ma subtelne znaczenie, moim zdaniem jest o dwojgu ludzi którzy boją się zrobić pierwszy krok -„kto pierwszy rzuci kamieniem” - może oznaczać odważenie się, czyli ryzykowny gest, który może skończyć się bolesnym rozczarowaniem. Chęć zatrzymana w myśli przybiera postać czarnego kota, który kojarzy się głównie z nieszczęściem, a więc jest to frustrująca sytuacja która tkwi w zawieszeniu i nie daje spokoju - „ścielę się podrapany” .

@bazyl_prost jeśli chodzi o przyziemność, to odsłonią oznacza po prostu odnalezienie kogoś w tłumie. A daleko oznacza dosłownie, że ktoś jest gdzieś indziej.

@bazyl_prost Trudno mi to wytłumaczyć, ponieważ widzę że moja intencja zupełnie minęła się z odbiorem, też nie wiem dokładnie jak ty to widzisz, musiałabym wymyślić coś na poczekaniu, a sam mi dopiero teraz otworzyłeś oczy na wieloznaczność

@bazyl_prost tak, chyba trochę łagodniej

@bazyl_prost rozumiem, faktycznie wiersz można odczytać trochę zbyt głęboko i się przestraszyć, ale właściwe stoi za nim coś bardziej przyziemnego

@bazyl_prost dziękuję, użyłam trochę dziwnych słów przez co mogło wyjść bardzo schizofrenicznie, teraz dopiero to widzę, ale nie martw się, nie jest ze mną tak źle

@bazyl_prost Wybacz...ja też się boję

@bazyl_prost Naprawdę brzmi aż tak niepokojąco?

To dziwne, ale czasem tłum wygląda jak ludzie, którzy cię niosą. Z wypadkowej ich twarzy wynika, że gdy się odwrócę istnieje szansa, że cię odsłonią. A czasem w ich twarzach jesteś rozrzedzony, albo wcale cię nie ma, jakby świat wiedział, że jesteś w domu lub gdzieś daleko.

@Wochen Ciekawe jaki w końcu ma kolor oczu :)