wiedźma

@Gosława podoba mi się atmosfera i budowa tego wiersza i " posiniaczone niebo ", kolejne opisy są bardzo obrazowe. Spadają przeźroczyste paciorki, czyste, zimne, wprost na skórę- działa jak dotyk. Podoba mi się również zbudowane napięcie, kolejne wersy sprawiają, że zbliża się " blysk". Piękny wiersz. Pozdrawiam

@Poet Ka bardzo dziękuję:) 🪻🪻

@aff Mój syn byłby zachwycony;) Interesuje Go bardzo przyroda ( od wczoraj mamy w domu ślimaka, wypuści go po obserwacji). Pozdrawiam

@aff Ciekawe , nie wiedziałam, że u nas żyją.Raczej obstawiałam dobór tego gatunku jako próbę uchwycenia właśnie ulotności. To małe i zwinne stworzonka.Sama nie widziałam na żywo. Co do interpretacji to bardzo mi się spodobało, że jest tylko na chwilę, taka stop klatka , a jednak zostaje. Tak to odbieram.

@Charismafilos to piękne odczytanie- jeszcze raz dziękuję, są tu cechy podobieństwa . Cieszę się, że wiersz Cię nakierował na taki odczyt .

@Charismafilos Burszyn jest przenośnią , dokładnie Jego oczy są tego koloru.

@Charismafilos "Piję wodę życia / Z ciszy po burzy" spotyka J 4,14 w jednym miejscu: obie mówią o wodzie, która karmi, gdy wszystko inne wysycha. Różnica jest w źródle. Samarytanka dostała Źródło z zewnątrz. Miała 5 mężów. Tu źródłem jest bursztyn pęknięć. To, co pęka, wypełnia się złotem i zaczyna świecić, gdy nikt nie patrzy. Bursztyn jest jeden. Dziękuję Ci bardzo Pozdrawiam ciepło

@LessLove uroki wiedźmy;))), bardzo dziękuję za docenienie wiersza. Cieszę się, że tak go odbierasz. Pozdrawiam

STUDNIA Piję wodę Ze studni oczu Gdzie milczy świat Mówi blask Patrzę W bursztynowy żar Ogień co nie spala Splata dłonie Zasypiam w fali ramion Gdy dzień się rozbiera Z ciężaru masek Zostaje prawda Oddaję oddech Nie liczę Ile wróci Gdy przyjdzie sztorm Nie szukam portu Zasypiam w kołysaniu Prąd zna Imię dna Piję wodę życia Z ciszy po burzy Bursztyn Ma pęknięcia Świeci inaczej Gdy nikt nie patrzy

@aff Haiku nie mówi, tu, że karlika nie ma. Haiku mówi: patrz- nietoperz jest teraz. Ulotna chwila. Świetne haiku, Pozdrawiam

@Poet Ka dziękuję, u Ciebie, czytając siebie, wyższa półka 🌷

@viola arvensis Dobry humor i odwagę ;) lecimy ..

@viola arvensis wsiadaj, lecimy ;)

@Poet Ka "Na górnej półce z szansą na Nobla" to nie jest moje miejsce. Ale po przeczytaniu wszyskich Twoich uważam, że Nobel się Tobie należy. Umiesz o wszyskim napisać. Masz klasę. Bo ja tu "styk słów" tam gdzie "zygzak" kopnie, a nie wytłumaczy. U mnie zawsze proste pisanie i tak pisać lubię. Pozdrawiam

@viola arvensis zapraszam na moją;) Co prawda już po pełni,.ale sama przyjemność zostanie;)

@viola arvensis zloty uwielbiam , haha. Moja miotełka zawsze na nie czeka ;)) haha . Dam znać ;)

@Migrena bardzo Ci dziękuję. Mnie się wczoraj bardzo spodobał Twój wiersz ;) Pozdrawiam serdecznie @viola arvensis dziękuję za komplement. To buduję wenę do dalszego pisania. Ogromnie się cieszę z tego, że wywołuje zatrzymanie i daje refleksję. Lubię proste pisanie. Ostatnio zaczełam pisać także piosenki. Jeszcze raz dziękuję za te serdeczności. Uściski

@viola arvensis wiedźmy mają różne oblicza, ja jestem z tych " wraźliwych" ;))))

@viola arvensis "Gdy wkrada się proza wierszem rymuję"- każdy z nas ma swoją własną " prozę życia" Ty pięknie o tym napisałaś. Cały wiersz to jest to jedno zdanie. Przerabiasz szarość na rytm. Deszcz na słońce. Smutek na nadzieję. `"idę swoją drogą w niezmiennym zachwycie" - tu wszystko działa. Pięknie pisanie. Pozdrawiam serdecznie.

@Mel666 ważne żeby było to wyrażaniem siebie ;)

@LessLove to bardzo precyzyjne i trafne odczytanie. To rzeczywistość, która się kruszy, nie ma iluzji, gdy się człowiek przygląda to zostaje beton zamiast galerii. Na poczatku wydaję się, że jeśli pojawi się dialog to ktoś odpowie. Nie ma tu walki, jest akceptacja rezygnacji. Uczucia są zime. Wszysko sprowadza się do betonu. Dziękuję za tą świetne i dokładne odczytanie. Pozdrawiam serdecznie

@Mel666 jak ja nie mialam kiedyś weny to ugotowałam wiersz " Al dente ";) Lubię gotować a to ten sam proces co pisanie.

@Mel666 dla mnie to wiersz o samym akcie tworzenia, pisania wierszy. Bardzo mi sie podoba " ciepły uścisk książek ". Trochę odbieram go także jako swojego rodzaju "kac" po przebudzeniu , świetna jest także " poranna rosa na czole ", tak jakby faktycznie Pl wybudzal sie z tekstu / genialne !/. Widać tu też kryzys. Każdy poeta czy poetka przechodzi taki stan. Wtedy właśnie powstają takie wiersze. Tu wchodzi bezokolicznik, czyli " zawieszenie ". Troszkę też odbieram jako odrobina czarnego humoru w dobrym tonie ;) @Mel666 tylko poeci miewają takie czkawki ;) To etap przejsciowy, minie ;) Buziole Siostro ;-)

@Berenika97 w tym wierszu faktycznie jest obraz tego co zostaje po smutku i po rozczarowaniu. Próbowalam tu uchwycić klimat wierszy M. Białoszewskiego. Odrazu też wyjaśniam, że jest to tylko inspiracja, nie odbicie Jego twórczości. " Słowo, którego nie ma " to wszystko to, czego nie jesteśmy w stanie nazwać, bo to zbyt trudne.Można jednak pozostać sobą i to zapisać. Dziękuję za piękne odczytanie ;) Uściski 💚

Też tak uważam, Siostro 💋❤️