@Andrzej_Wojnowski piękny wiersz, myślę, że prawie każdy mógłby się choć w kawałku odnaleźć.
Zmęczenie teraźniejszością skłania do powolnego oglądania się za siebie ;)
@Anna1980 dobry, szczery, pełen prawdziwych emocji wiersz! I to mantrujące pytanie: w jaki wejść ból, aby nie czuć bólu, który mnie przytłacza?... mimo wszystko - odwagi!
@Andrzej_Wojnowski świetny wiersz! Mam mnóstwo takich przemyśleń jeżdżąc tramwajami na drugim końcu Wisły :)
Jaka to dobrze znam! Genialne, ubrałeś moje myśli w swoje słowa :)
@zawierszowana fajne szczere zamyślenia :) Chyba kluczem jest najpierw szczerość względem samego siebie... tak to mi wychodzi z moich doświadczeń, potem idzie łatwiej ;)
@lena2_ciekawy temat :) niemniej w mojej ocenie i doświadczeniu - nic nie jest dane raz na zawsze. Uważność i pragnienie zmiany, bądź zachowania tego co dobre - to decyzja każdej chwili, wymaga wysiłku to fakt :) ale niewiele rzeczy przychodzących łatwo (poza łaską) - ma jakąś większą wartość. Niestety rozwój wiążę się... z wysiłkiem (bólem istnienia) :)
@hollow man bracie! jak zawsze zaskoczenie moje - skąd Ty bierzesz takie słowa :)
ta jednostka czasu mi się bardzo podoba - ruch ku drugiemu może być - jak błysk światła... a może ciągnąć się do plus nieskończoności... ;)
@Achilles_Rasti jak pisał klasyk: tam gdzie jest lęk, tam nie ma miłości :) Ale zgadzam się, lęk jest zawsze przed czymś w przyszłości, bo jeśli mowa o teraz to ból i cierpienie mogą się stać manifestacją lęku z przeszłości przed tym co w przyszłości ;)