Charismafilos

@Clavisa dużo emocji... mocny wiersz!

@Na liniach czasu na użytek alfabetu możemy umówić się na "rzymską piąteczkę" -> V ;)

@Na liniach czasu witaj w klubie łzawych wierszy ;)

@Leszczym zMYKam zanim multiplikacje stron niestetych mnie pochłoną ;)

@andrew dzięki za komentarz do liturgii dnia :) P.S. coś łzy na topie ostatnio ;)

@Trollformel pomysł z nogą jest niezły, biorę ;)

@Berenika97 oj ja to jestem wyjątkowo "zakubkowany" ;) fajne porównanie, choć zionie chłodem i pustką relacyjną. tak, ciało pierwsze protestuje przeciw hipokryzji umysłu, któremu się zdaje, że "tak właśnie jest". pozdrawiam :)

@Berenika97 tak płacz to już ulga, nawet jeśli tylko na poziomie emocjonalnym. Ból bez ulgi staje się udręką. Dziękuję za celny kometarz.

@andrew serdeczne dzięki za pełen nadziei komentarz :) Cudne! Choć czasem serce musi pęknąć... aby się otworzyć.

@hollow man Bracie - dotykasz sedna! Dzięki :)

@lena2_ cudny! i jakże prawdziwy mimo ironicznej formy :)

@wiedźma zaiste bliska jesteś odczytania bolączki PL :) Dzięki za poranne pochylenie się na tą... bezsilnością :)

@Gocell śmiało! to dobre miejsce! będę zaglądał ;)

@violetta to co napisałaś biorę jako żywo jak komplement - dziękuję! Radosne usposobienie nie oznacza, że nie nosi się bólu i cierpienia w sobie - taki paradoks chrześcijaństwa, jeden z moich ulubionych zresztą.

@Achilles_Rasti niedaleko mi do tego wiersza! :) pozdrawiam serdecznie

Nie mogę się rozpłakać Serca na pół rozpłatać Nie chcą łzy napłynąć w oczy Szloch przez krtań nie kroczy A sucha łza najbardziej serce orze A duszny bezdech płucom nie pomoże A krew tętniąca ujścia nie znajduje A myśl szalona w koło się nie zatrzymuje Choć o jedną łzę dziś proszę Którą ból nieznośny zroszę Tylko jedno drobne łkanie Może boleć wnet przestanie?

@Julita. cisza... kapryśna to pani niejednokrotnie... A wiersz - piękny :)

@Mitylene niby proste rzeczy... ale warto o nich mówić :)

@Anna1980 nam takie chwile również! Odwagi! jutro też jest dzień, a nadzieja czasem jest tuż za rogiem :)

@Gocell lubię takie zabawy słowem i słowne zabawy! No i treści przy tym nie utracono - też ważne!

@Andrzej_Wojnowski piękny wiersz, myślę, że prawie każdy mógłby się choć w kawałku odnaleźć. Zmęczenie teraźniejszością skłania do powolnego oglądania się za siebie ;)

@Anna1980 dobry, szczery, pełen prawdziwych emocji wiersz! I to mantrujące pytanie: w jaki wejść ból, aby nie czuć bólu, który mnie przytłacza?... mimo wszystko - odwagi!

@Kasjopeja. ewangelicznie mi się kojarzy... mimo wszystko ;)

@Marek Cyran ciekawe, prawdziwe takie. Ale odwagi - miłosierdzie w obliczu skruchy zwycięża sprawiedliwość :)

@lena2_ takie Janowe trochę :) ale sama prawda, w rzeczy samej.