APM

@Jacek_Suchowicz tylko dokąd tak biegniemy? @Berenika97 Pięknie napisałaś. Dziękuję. @Nata_Kruk Dziekuję @Charismafilos Dzięki za dostrzeżenie.

@Berenika97 Pięknie napisany obraz naszego świata.

Odchodzą Szurają krzesłami Mrugają słowami Zbierają kamyki z ziemi W dziurawym swetrze Na słońcu i wietrze W oknie Dzień za dniem mija Szarość miesza się z bałaganem Godziny z lekarstwami Usta ze szklanką wody Cisza z pustką na niebie Rodzice odchodzą Powoli I bezpowrotnie

@Konrad Koper można interpretować na kilka sposobów. Ja akurta widze tutaj staruszka.

@A.Between Smutne

@Berenika97 Dziekuję!

@vioara stelelor Właściwie to nigdy nie spędzałam urlopu z rodzicami. Raz jako dziecko w Ustce. Potem tylko jako dorosła osoba odwiedzałam ich będąc na urlopie. Teraz mieszkają u mnie, a ich stan zdrowia ciągle się pogarsza, co wpływa też negatywnie na ich własne samopoczucie.

@wierszyki Na Maderę pojechałam tylko z mężem. I tam powstał ten wiersz. @violetta MASZ RACJĘ, TAK NAJELPIEJ. @Waldemar_Talar_Talarpewnie, że szkoda @MIROSŁAW C. dziekuję. Wiersz sam sie nagle napisał, tak popłynął. @iwonaroma dziekuję za zrozumienie. Nawet jak jade na urlop "zabieram rodziców i ich problemy". @Alicja_Wysocka Dziękuję. Wzruszyły mnie Twoje słowa.

Urlop Na urlop zabrałam rodziców Na Maderze Wystawiam ich twarze na słońce Spis leków, maści I lekarskie terminy Przywiewa do mnie wiatr Do plecaka je chowam Niosę „Schodami do nieba” Zielenią oplątuje Studzę w zimnej wodzie Ocean bez kresu W ból kolan Wmieszany niepokój Każdego dnia Budzi mnie Szumem Wyrzutów sumienia Na wschodzącym słońcu Cichy żal patrzy na mnie Spode łba, Że nie zabrałam na urlop Siebie

@Myszolak Krzew jeszcze brzydki, ale wkrótce tak pięknie ożyje, że tłumy będą się zatrzymywać, ciekawskie ptaki przysiadywać, owady szukać schornienia. Nie uwolnisz się od uwagi mówek, świerszczy i innych stworzeń, nawet poeci będą o tym pisać... A ty zamienisz się w motyla, jak na przywoitą poczwarkę przystało. Wiersz fajny i prawdziwy. Mógłby być nawet o mnie.

@Myszolak Dziękuję, ja muszę przejść kilkaset metrów do parku i ten wiersz powstał na spacerze właśnie. Pozdrawiam wiosennie!

@Myszolak Niesamowity wiersz!

@Berenika97 Tak, wiosna powoli budzi się do zycia, a taka kaczka narzeka, a może też tylko się niecierpliwi i wiosnę pogania?

Są są przebiśniegi a nie ma śniegu drzewa mrugają gałązkami słońca oddechem się bawią mój cień dotyka ziemi gubi się w nadchodzącej zieleni potyka o kamienie i zaspane liście w strumyku snują się opowieści kropelkami przetkane kaczka wygłasza pretensje nie wiadomo o co i do kogo w zachodzącym słońcu tańczy wiatr wiosna nadchodzi.

@Alicja_Wysocka dziekuję!

@andrew a lato tuż tuż, zaraz po wiośnie przecież. @hollow man ja własnie na to liczę, abyłam kiedyś dobra z matematyki... @wierszyki Dziekuję za uśmiech, oby do wiosny! Podobno meteorologicznie to ju z jutro 1.3.26, bo kalendarzowo, to jeszcze troszeczkę...

@janofor https://www.facebook.com/PomyslowaMama/videos/badania-wskazują-że-samotne-i-bezdzietne-kobiety-często-cieszą-się-większym-pocz/564435559604458/, ale wystarczy wpisać w google temat, to pojawia się mnóstwo artykułów na ten temat.

@andrew Dziwny wiersz. Trocheprowokacyjny. Niby pochwała mądrości kobiet... ale raczej wiersz mówi o ty, jak są widziane kobiety, jakie sa kobiety "jego" marzeń - "zadowolone żony". A on jest albo "super gościem", albo |"pechowcem". Faktycznie wybierają kobiety, ale czy są zadowolone, czy kierowały się rozsądkiem, czy miłością, czy chodzi w związku o zadowolenie? A może wybrały źle i tylko udają zadowolenie, a "pechowiec" im zazdrosci. Nie ma czego. Każdy jest kowalem własnego szczęścia. A tak na maginesie - wyjście za mąż nie jest dziś szczytem marzeń młodych kobiet. Nie wiem jak dla mężczyzn. Na pewno jest im łatwiej jak mają żonę. Czytałam badania, że najszczęślisze kobiety, to te niezamężne i bezdzietne. Osobiście tak nie myślę, ale coś w tym jest.

@michal_stefan Piękny dziennikk samotności.

@Myszolak Dziekuję! Mam nadzieję, że taki plan zadziała. A może już nawet działa...

@Waldemar_Talar_Talar Miła rozmowa

Mam plan Napiszę Narysuję Zagram Zatańczę Nikomu niepotrzebne łzy otrę Popatrzę w niebo Słońcem się zachwycę Szczęściem zachłysnę Na kartce Na płótnie Na wiolonczeli Na ziemi I będzie tak Jakbym narodziła się na nowo Jakby spadły sople z drzew i przyszła wiosna

@Mitylene Pięknie napisany wiersz, smutny ale piękny zarazem.

@Whisper of loves rain Piękny wzruszajacy wiersz.

@Myszolak Fajny wiersz