hollow man

@Charismafilos Pewnie dysponujesz znakomitą herbatą, poproszę.

@Máire Dylematy postindustrialnego społeczeństwa, modelowego stylu życia i Sylvia Plath jako jego patronka. Dlaczego jest więc tak źle skoro jest tak fantastycznie?

@Charismafilos Tak liczyłem, że się pojawisz, Bracie, i zapytasz czy aby bezpieczne jest smakowanie nieznanych roślin po nocy.

@Leszczym Może to zależy komu do czego to potrzebne na dany czas.

@Leszczym Taka dyscyplina. Rozumiem. U mnie inaczej. Kilkanaście lat nie pisałem, to mi beret podnosi.

@Leszczym Dużo tego ostatnio. Ale tekst... Rozliczeniowy? Requiem dla straconych złudzeń? W poniedziałek długopis powinien mieć wolne?

@Leszczym Dokładnie to chciałem wkleić :)

@Magdalena Tak. Tylko, że wtedy to już urok wszeteczny.

@tetu Ja tu czytam też niemożność wypowiedzenia i rozpad narracji. Jakby się szkiełka z kalejdoskopu rozsypały.

@iwonaroma Mali stoimy na barkach gigantów.

@Magdalena Bardzo lubię to słowo. Samo jego brzmienie jest uwodzące.

@vioara stelelor Dziękuję. Cieszę się, że takie wątki u Ciebie uruchomił ten wierszyk. @Magdalena Wszeteczne.

@Magdalena Ale nie 'za ładnie', mam nadzieję :) Dziękuję.

@Alicja_Wysocka Tak, kojący. No i gdy w wierszu pojawia się brak, to ja w ciemno kupuję ;)

rano wstał krótki sen tej nocy miał kreska w nosek na śniadanie misiowi temu krzywda się nie stanie źrenice jak dwa węgielki ma nic tak zuchowi nie służy jak am-fe-ta-min-ka

czekam przebudzeń w godzinach gdy aktywne są ćmy i nietoperze kwitną wtedy rośliny pełne aromatu pokój wypełnia słodki dym przytomny z amoku smakuję ich liście nie rozpoznając nazw powoli topię się w półsen by znów wracać na powierzchnię świt odbija kontury bez dotyku rozpuszcza cienie w szczelinach między zapatrzeniem a bezczynnym światłem lamp

@Berenika97 O rany, Proszę Pani... Pięknie!

@EsKalisia Motyw już użyty tutaj: https://poezja.org/forum/utwor/248449-komunia/#comment-2616821

@bazyl_prost Przykro, ale bardzo to Twojej liryce się przysłużyło

@bazyl_prost A co się stało wczoraj?

@bazyl_prost O Wojaczek...

@EsKalisia No, ja lubię mitochondria wrzucić do wiersza.

@Berenika97 Myślę, że hybris Paganiniego mogła być przeogromna ;) A jej kaprysy... Wystarczy posłuchać. Dziękuję. @KOBIETA Wolałbym się pozytywnie rozczarować na sam koniec.

@marekg po drugiej stronie nie ma drugiej strony Piękne.

@EsKalisia Widzę, że nadal blisko biologii okular przyłożony.