Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Berenika97

Użytkownicy
  • Postów

    6 161
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    141

Treść opublikowana przez Berenika97

  1. Berenika97

    Cywilizacje

    Anglik przez kanibala na Fidżi uwięziony, Usłyszał po angielsku: "Zostaniesz upieczony"! Białas przerażony trudną sytuacją - krzyknął: "A co ze wspólną cywilizacją?!" - "Przecież nożem i widelcem zostaniesz zjedzony"!
  2. @Alicja_WysockaZ tym umawianiem się tylko żartowałam. Też nie biorę ich do ręki. :)
  3. @Agnieszka Charzyńska Dobra fraszka, lecz jedno w niej mi wciąż dokucza. Bo czyż to, co na wierzchu , o sercu naucza?
  4. @Alicja_WysockaUmówiłyście się na te żaby? W naturze bardzo ich nie lubię, ale we fraszkach sprawdzają się. :))
  5. @kwintesencja Wiersz buduje niepokojącą atmosferę współczesnego życia miejskiego. Odczytuję w nim zmęczenie cywilizacją i pewną bezradność wobec otaczającej rzeczywistości. Bardzo ciekawy.
  6. @Alicja_Wysocka Urocza fraszka, czyta się lekko, a puenta zabawna. Humor, który sprawdza się zarówno dla dzieci (bardzo obrazowy), jak i dla dorosłych (bo ma w sobie nutę absurdu). Świetna!
  7. @MIROSŁAW C. Ten wiersz ma w sobie coś głęboko ludzkiego, odczytuję, że to wiersz o przejściach. Szczególnie przemawia do mnie fragment o kobiecie, która "słodką manną sypnie z nieba" - jest w tym coś magicznego. I ta końcowa scena ze spanielem i poduszką ma w sobie taki szczery smutek.
  8. @Annna2 Powróciłaś do domu ze swojego dzieciństwa - pełnego smaków, zapachów, przede wszystkim matczynej miłości. Opowiadasz o tęsknocie poprzez ważne dla Ciebie obrazy. Widzę tę scenę: świeży chleb, zapachy wypieków rozchodzące się po całym domu, matkę robiącą znak krzyża na każdym bochenku. To bardzo polskie, bardzo nasze. I ten obraz matki jako "Mateńki najświętszej" - to takie pełne czułości i szacunku. Wiersze w gwarze warmińskiej stają się coraz bardziej zrozumiałe, uzupełniają doskonale niezwykłą atmosferę Twojego domu. Śliczne!
  9. @kwintesencjaBardzo dziękuję! 💚 @Jacek_Suchowicz Więc wierzę w siebie mocno, odważnie, bez zwłoki, bo happy end czeka, tuż za zakrętem drogi! @Naram-sinDziękuję za komentarz. Zastanawia mnie tyko o kim myślałeś, pisząc "...potrzeba nam..."? Ale za to zwrot "pisać po bereniczemu " jest wielce intrygujący. Pozdrawiam. :) @Nata_KrukBardzo dziękuję! 💚 @viola arvensisBardzo dziękuję, ale nie wiesz jak bardzo ja podziwiam Twoje wiersze opublikowane w tomikach. 💚
  10. @viola arvensisBardzo dziękuję, masz rację. :) Pozdrawiam.
  11. @Leszczym Filozofia "in vino veritas" w najlepszym wydaniu! Skoro tak - to Twoja prawda jest najprawdziwsza. Można za nią wznieść toast!
  12. @viola arvensis Twój wiersz taki kruchy, subtelny. Pięknie zapisujesz swoje uczucia, tak delikatnie. Czytam go z wielką przyjemnością. Pozdrawiam.
  13. @MigrenaBardzo dziękuję! 💙
  14. @Alicja_Wysocka Twój wiersz to prawdziwa perełka! Zachwyciłam się tym, jak potrafisz jednym obrazem - "siedzisz jakby mimochodem" - oddać całą złożoność sytuacji. A ta "galeria zdarzeń, których jeszcze nie było lub były" to po prostu genialne! Ten fragment "a mnie robi się duszno pod przecinkiem" - to prawdziwa sztuka poetycka! No i na zakończenie - ostrzeżenie, które jednocześnie kusi i przestrzega. Świetny wiersz!
  15. @Annna2Bardzo dziękuję! Wtedy nie poddałam się, tylko zamknęłam pewien rozdział życia -a potem było coraz lepiej, im wyżej, tym większa satysfakcja ze zdobywania szczytów. Pozdrawiam. 💚 @Alicja_WysockaDziękuję bardzo! Na razie tylko eksperymentuję. :))💙 @Jacek_SuchowiczBardzo dziękuję! 💚 Scenariusz życia, owszem wciąż płynie, Lecz już w zupełnie innej krainie. Na dawne błędy patrzeć nie warto, Gdy serce gra już piękniejszą kartą. Bo inna miłość drogę wskazała, Ta, co jest szczera i doskonała. Więc tamta ścieżka niech mgłą zarasta, Dla nas obojga jest już za ciasna. @andrewBardzo dziękuję! @andrew 💙 Czasem drugi wymiar jest w nas samych @Leszczym@MIROSŁAW C.@Rafael Marius@FaLcorNBardzo dziękuję! 💙
  16. @Alicja_Wysocka Napisałaś niezły thriller psychologiczny i nazwałaś eufemistycznie "przygodą". Znakomity tekst. To poruszająca historia opowiedziana w sposób, który wciągnął mnie od pierwszego do ostatniego zdania. Zaczęłaś niewinnie, wręcz bajkowo – zaproszenie do Ameryki, gesty hojności (kwiaty, zakupy). Następnie następuje gwałtowny zwrot akcji – propozycja małżeństwa i stopniowe odkrywanie prawdziwej, mrocznej natury Adama. Napięcie eskaluje od prośby o dyskrecję, przez zaborczość, oskarżenia o próbę otrucia, aż po otwartą groźbę. Finał - ucieczka przyniosła mi ulgę. Bardzo dynamiczna akcja - moja ulubiona w thrillerach i kryminałach. Narracja pierwszoosobowa sprawia, że historia jest niezwykle wiarygodna i osobista. Chciałam w pewnym momencie krzyknąć - prosi o dyskrecję!? Uciekaj od niego! To manipulator i toksyczna osoba. Twój tekst jest też przestrogą - żadne pieniądze nie są w stanie kupić miłości, szacunku i bezpieczeństwa. Podziwiam Cię za siłę ducha, odwagę, mądrość i wolę wyrwania się z tego psychicznego koszmaru.
  17. @andrewLubię, jak się zaprzęga matematykę do dobrej poezji. Wyszło świetnie!
  18. Idziemy milcząc, znajomą ścieżką kładzie się światło blaskiem na włosach, srebrzystoświetlnym cieniem układa - między słowami naszych zabłąkań. Rozsnuwasz wizje przyszłym zdarzeniom, którym odwaga wyznacza drogę - ale zwątpienie i mroczna rozpacz gasi nadzieję, powleka chłodem. Chcesz wskrzesić bajkę, dawno umarła, zabrała z sobą skryte marzenia. Teraz ją wzbudzasz żeby się wdarła, już nie mam siły niczego zmieniać. Milczące słowa kończą ten spektakl. W pamięci ślad twój pewnie zostanie, jak liść co w ciszy na wodę spada i znika wolno w gasnącym świetle.
  19. @MIROSŁAW C.Bardzo dziękuję!
  20. @TylkoJestemOnaBardzo dziękuję! 💚
  21. @RomaBardzo dziękuję! Właściwie to nic wielkiego nie zrobiłam. Udało mi się zdobyć jego zaufanie i uruchomić łańcuch ludzi dobrej woli, którzy mu już profesjonalnie pomogli. Wszyscy mamy ogromną satysfakcję, że skorzystał z wyciągniętych do niego rąk.
  22. @Robert Witold Gorzkowski Twój wiersz to krzyk wobec okrucieństwa i duchowej pustki, czuję w nim zarówno ból, jak i bezsilny gniew wobec świata, który utracił współczucie. Twoje słowa jak popiół osypują się w ciszę.
  23. @Nata_KrukBardzo dziękuję! Może przybliżyłam pewne poglądy filozofa z Królewca? A umiał kantować. :)
  24. Berenika97

    Do Nietzschego

    @Nata_KrukBardzo dziękuję! :)
  25. @Waldemar_Talar_TalarTo był ich piękny dzień, oby takie były wszystkie.:) No prawie wszystkie, bo w naszych warunkach klimatycznych nie zawsze spacery po północy mogą być romantyczne. :) Pozdrawiam.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...