Migrena

@Annna2 Dziękuję Aniu. A po tym " jestem pod wrażeniem" zaszumiało w mojej biednej głowie :) @Bożena De-Tre Bo ja tak myślę nad Twoimi słowami.... Super, że jesteś. Wiesz ?

@Alicja_Wysocka Alicjo. Napisałaś wiersz- pytanie, które pozostawia z poczuciem paradoksu: liczymy wszystko, a najtrudniej zliczyć to, na co naprawdę czekamy. Głębokie to celne. Świetnie napisane. Miłego Alicjo :)

@Berenika97 Bereniko. Kiedy to pisałaś ja akurat pisałem swoje myśli pod Twoim pięknym wierszem :) Bardzo dziękuję za tyle ciepła. Cholera. Wzruszyłem się. Dziękuję.

@Berenika97 Bereniko. Twój wiersz jest jak czuły dotyk. Piękno w minimalizmie słów, które budzą apetyt na istnienie. Dziękuję, że piszesz takie cudne wiersze.

@Alicja_Wysocka I to jest w Tobie piękne :) Dzięki. @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję Waldemarze. Bądź zdrów :)

@Bożena De-Tre Bożenko. Ty to mnie rozpieszczasz słowami. Ja. Ja nawet nie wiem co powiedzieć. Najpiękniej Cię pozdrawiam. @Alicja_Wysocka I co ja mogę odpowiedzieć. Niech Alicjo moc będzie z Tobą. Twój Czaruś :)

@Simon Tracy dziękuję za miłe słowa :) @Alicja_Wysocka Alicjo. To tylko takie zwykłe słowo. Ale wypowiem je z głębokim szacunkiem i sympatią - Alicjo, dziękuję ! @Waldemar_Talar_Talar Waldemarze. Za Twoje świetne "jestem na tak" - dziękuję :)

@Alicja_Wysocka Alicjo. My tylko z racji Twojego pięknego znaczenia na tym portalu pomyśleliśmy o Tobie. Zaimponowałaś mi swoją stanowczością. Ja osobiście chylę głowę przed Tobą. Nie gniewaj się na nas, marzycieli.

@Simon Tracy jak dla mnie to piękny, aromatyczny wiersz.

Kocham Cię, bo tylko Ty potrafisz szeptem słów rozchylić skórę świata i odsłonić jego pulsujące serce. Kocham Cię, bo jesteś pieśnią, której nikt nie nuci, a jednak drży we mnie jak struna rozpięta między dniem a snem. Kocham Cię, aż roztapiają się ostatnie granice jaźni, aż pragnienia - jak mgła opadająca na czarne lustra jezior - toną w Tobie bez echa. A jednak… w Twoim świetle kryje się cień, ostry jak zimowe powietrze. Wiem, że nigdzie indziej nie znajdę konstelacji, która rozcina mrok, ale też wiem, że gwiazdy gasną, a niebo pamięta ich chłód. Nikt inny nie przędzie słów w tak świetlisty gobelin, w którym każda nitka pachnie wiecznością, lecz pod palcami czuję czasem ukłucie niewypowiedzianej ciszy. Ty jesteś echem, którego nie pojmie dłoń, lecz które serce rozpoznaje jak zapach deszczu na wypalonej ziemi - słodki i bolesny zarazem. Twoja obecnosć wskrzesza martwe oceany, Twoje milczenie gasi wrzące piaski czasu, ale w snach widzę, jak piasek przesypuje się przez nasze dłonie, jakby świat wymykał się nawet miłości. Będę Cię kochać, póki ten kruchy atom uczucia drży w rdzeniu istnienia, nim zblednie obraz, który w sercu lśni - niepodległy śmierci, jak brylant wykuty z oddechu gwiazd. To Ty - mój wszechświat: jasny i ciemny, nierealny i jedyny.

@Nata_Kruk a ja Nata, ze swoimi pozdrowieniami przesyłam Ci swoją roześmianą buzię. I proszę abyś też się uśmiechnęła. Jesteś przemiła, wiesz ? Dziękuję pięknie Nata .

@Nata_Kruk Nata ! Jak tak do mnie piszesz, to ja..... To ja bym narwał Ci polnych kwiatów tyle ile zdołam unieść. I rzuciłbym je przed Twoimi stopami. A nad nami motylki i te słynne białe chmury typu cumulus. Chcesz Nata ?

@Robert Witold Gorzkowski Puenta powalająca :) Prawie cyniczna :) Dobrze. W poniedziałek napiszę do niej "pismo" z naszymi argumentami. Bo weekendy to Alicja z krainy poezji spędza raczej jako Alicja w krainie własnych czarów. Ja nigdy na takich spotkaniach nie bywałem. Jak już to na manewrach. Czasem z grochówką, czasem z "czarodziejką gorzałką". Ale teraz chętnie stracę dziewictwo. Z tym, że do tego potrzebne jest towarzystwo...... Zobaczymy Robercie.... @Annna2 bardzo mądre Anno słowa ! Dziękuję. @Kwiatuszek Kwiatuszku. Są połączeni. Tzn. ja i ta jedna jedyna - subtelna i piękna. Och, Boże. Pięknie Ci Kwiatuszku dziękuję.

@FaLcorN dobry wiersz ! Początek mnie zsentymentalował (?). Wędka, haczyk, beztroskie gapienie się w wodę - że też nie można sobie kupić w jakichś delikatesach swoich lat młodzieńczych....

@Leszczym jak już się dobrze obudzę to wezmę ten swój bębenek i spróbuję.........

@Simon Tracy pokazujesz nam , że śmierć jest wyzwoleniem z cierpienia i jednocześnie końcem istnienia, które mimo smutku niesie ze sobą spokój. To prawda. Mocny tekst. Gdyby go napisał mój przyjaciel "bez znieczulenia" to bym powiedział - extra mocny. Fajnie piszesz.

@Annna2 Aniu. Twói wiersz jak cień, co mimo braku władzy, porusza głębie duszy. Chapeau bas.

@Berenika97 Wspaniała Bereniko. Dziękuję. @sisy89 I ja Ciebie pozdrawiam pięknie. Bardzo dziękuję.

@sisy89 jakby poranek dotknął wspomnienia czułą dłonią... tyle w tym wierszu światła, ciszy i utraconej wiary, że aż boli — ale miękko. Fantastyczny wiersz.

dla Niej Poznali się tam, gdzie noc mówi ciszej niż dzień - na poetyckim portalu, w sieci utkanej z pikseli i tęsknot, gdzie dusze bose stąpają po promieniach światła, a milczenie splata rozmowy w jedwabne nici. Nie było przypadków - tylko myśli, które spotkały się w pół zdania, dwie dusze jak listy unoszone prądem - nie powietrza, lecz ciszy, co pachnie chłodem i nieskończonoscią. Ona - uśmiech skryty w słowie, On - cień jej nierealnych marzeń. Nigdy się nie dotknęli, a znali się głębiej niż ci, co dzielą jedną poduszkę - pisali do siebie jakby każde słowo było szeptem duszy, testamentem utkanym z granicy snu. Każde „dobranoc” - oddech gwiazdy, której światło, pochłonięte przez czas, płynie jeszcze do nas. Każde „tęsknię” - nie krzyk, lecz pękający lód pod stopą, której nigdy nie było. Tęsknili - nie za ciałem, nie za gestem, lecz za ciszą przed burzą, która nigdy nie nadeszła, pokochali nie twarze, lecz drżenia głosu, które tańczą między słowami - nie ciała, lecz dusze w maskach metafor. Ich miłość nie znała czasu ani miejsca, rosła cicho jak mech na zimnym kamieniu, jak światło w piwnicy - jak słowo, którego nikt nie wypowiedział, a które dotarło do serca. Nie wiedzieli, czy kiedykolwiek się spotkają. Lecz już byli w sobie domem - nie z cegieł, lecz z ciszy i marzeń. I to wystarczyło.

@Berenika97 Wow, Bereniko ! cisza w Twoim wierszu mówi więcej niż tysiące słów - subtelna, bolesna i piękna. Zostawia ślad we mnie.

@Kwiatuszek Kwiatuszkum Czułość tego wiersza otula jak koc w zimową noc. Piękne, spokojne światło bije z każdego wersetu.

@Robert Witold Gorzkowski Faktycznie :):):) Ńie zagłębiłem się w temat :) Tak mi się jakoś w głowie poukładało, że jesteś tutaj fundamentem. Teraz już wiem, że to podejście otwiera drogę do niefundamentalistycznego myślenia o fundamencie. W przypadku Twoim Robercie, jesteś tutaj fundamentem, ale nie takim w sensie architektonicznego postrzegania fundamentu. Jesteś tym który nadaje sens istnienia portalu. Takim, nieformalnym strażnikiem zasad. Ostoją. Tak Cię od początku postrzegałem ! Dwóch "młodzieniaszków" najbardziej agituje za swego rodzaju wyjazdem integracyjnym :) A starszeństwo......milczy.

@Berenika97 Bereniko. Świetnie to opisałaś ! Plastycznie ! Wręcz namacalnie. Brawo.

@sisy89 Och, cudowny wiersz ! Dopiero teraz tutaj do Ciebie trafiłem i .....jest pięknie. Dopiero spostrzegłem teraz, że już tu byłem :) Gapa ze mnie. Ale przypomniałem sobie jak wygląda piękno !!! Sorry.