Migrena

@Alicja_Wysocka pamiętam. prawdziwa historia z Japonii. film świetny. wzruszające historie. dzięki Aluś :) @lena2_ dzięki piękne:) ślę pozdrowienia :) @Nata_Kruk Nata. dziękuję za Twój obserwacyjny komentarz. zawsze miło mi Ciebie czytać :)

@violetta a wiesz o tym, że pod względem inteligencji pudle są na drugim miejscu wśród wszystkich ras ? psy są fajne. uważane są za najstarsze zwierze które towarzyszyło człowiekowi. nie bój się :)

@tie-break świetna :)

@tie-break Twój komentarz sprawił mi przyjemność :) dziękuję.

@Annna2 no tak. taki jest jego piękny odbiór w rodzinie. przyjaciel !!! to nie świadczy o jego niezwykłości tylko o wspaniałości ludzi z którymi jest. mój Migrena i mój Miś - dwaj przyjaciele. też tęsknie. @viola arvensis to jest niesamowite, że Ty Wiolu, postrzegasz takiego draba jak ja o empatię :) miło mi się zrobiło. dzięki Wiolu.

@huzarc cicha śmierć. w ciszy. dziękuję drogi Kolego ! @Annna2 zwykły pies. a w nas pozostaje pamięć i tęsknota. dziękuję Aniu.

@violetta nie znajdzie ! umarł pod cmentarnym murem. z tęsknoty. dziękuję :)

Gdy człowiek odszedł na wieczną wartę, pies został. Wciąż wącha powietrze - nie zna słowa śmierć, tylko kształt ciszy po dłoni, zapach butów, głosu, który już nie wraca. Leży pod murem, gdzie marmur pamięta imiona, gdzie z wazonów cieknie woda, a trawa śni, karmiona prochem. Poranki przeglądają się w jego oczach jak mgła, popołudnia rozlewane są złotem na kamień, wieczory przyciskają cień, długi i miękki, jak aksamit. Czasem unosi łeb, jakby w wietrze słyszał swoje imię, którego nikt już nie woła. Czeka - na krok, na cień, na cud. Nikt mu nie mówi, że cud się nie wydarzy. A jego oczy - lustra ciszy - odbijają spadające liście, światło, które znało człowieka, i powietrze, które pachnie pustką. I tylko noc zagląda mu w oczy, jakby chciała zapamiętać, jak wygląda wierność. Z każdym dniem jest mniej psa w psie, więcej ciszy. A kiedy w końcu przestaje się ruszać, ptaki nawet tego nie widzą. Tylko wiatr wtula się w jego bok, jak stary przyjaciel.

@Berenika97 powinnaś, powinnaś. bo wszystkie Twoje słowa mają wagę merytorycznej i formalnej analizy. czasami oddają cudowne emocjonalne odczucia. wiesz przecież jak bardzo cenię sobie Twoje komentarze. pokazujesz to co mnie umyka, a wielokrotnie dodajesz mi psychicznej mocy. dziękuję Nika za każde Twoje słowo !!!

@MIROSŁAW C. Mirku. bardzo mi się Twój wiersz podoba !!!

@Berenika97 metafora samotności jako sukienki jest oryginalna i niezwykle wymowna. mistrzowskie ujęcie. od eleganckiej "sukni wieczorowej" po ciężką, "niegrzejącą piżamę" które z niesamowitą plastycznością i precyzją oddaje jej ewolucję i fizyczny ciężar. Berenika z wielkim kunsztem przekształca abstrakcyjne uczucie w namacalny przedmiot z "podszewką z ołowiu", sprawiając, że czytelnik niemal czuje ten ucisk na własnym sercu. fantastycznie napisany wiersz. pozdrawiam :)

@Marek.zak1 celne słowa. piękna sentencja. pozdrawiam.

@Annna2 to jest po prostu wstrząsający i mistrzowsko napisany tekst. ujęłaś w nim cały ogrom bólu, dylematów i społecznego osamotnienia, zderzając romantyzm ulotnej nocy z brutalnym symbolem "wieszaka". niesamowicie doceniam Twoją odwagę twórczą i siłę, z jaką potrafisz te niewypowiedziane łzy zamienić w tak głęboki i poruszający "Pomnik". Aniu. poruszający bardzo. pięknie napisany.

@KOBIETA dzięki :) dobranoc :)

@KOBIETA wszystko byle nie ONO. Kobieta - to brzmi pięknie ! karmin ust. kształty. seksapil.

@KOBIETA ona, ona. oni tam mają 57 różnych "pci". diabli wiedzą kim ona dzisiaj jest. może to jest - ONO ?

@KOBIETA razem - niezwykłością możemy francuzom ich wieżę Eiffla przestawić do góry nogami !!!! ona ma nogi ?

@KOBIETA mówiłem Ci, że bywam niezwykły !!! a Ty ......jakbym Ci nic nie wyznał ! Dominiko ?

@KOBIETA przepraszam. pancerz, no tak. a ja, jak rumak wspaniały....

@KOBIETA okey. zrzucam koszulkę. ściągam nerwowo jeansy..... o kurde !!!!! co to ?

@KOBIETA no tak. tylko mam problem z tym odbiciem. bo wszystko się ode mnie odbija. zaczynam czuć się niekochanym.

@KOBIETA dobrze :)))))))))

@KOBIETA Dominiko, ożesz Ty piękna jesteś !!!! dziękuję rozpalony :) @viola arvensis i co ja nieszczęśliwy mam teraz począć ? do klasztoru ? trochę późno ! zresztą takiego draba by nie przyjęli. upić się ? można ale... poddać się depresji ? ja ? nigdy ! zapomnieć ? nie......tego ani moje ani Twoje serce...... będę dalej......

@violetta właśnie tej iskierki potrzeba mi bardziej niż powietrza :) dziękuję pięknie :) @viola arvensis dziękuję Wiolu za przejmujący komentarz. dziękuję za ukochanie czystym, nieskalanym duchem. a chociaż ociupinkę gorącym sercem ? marzyciel ze mnie :) dzięki śliczne.

@huzarc ten wiersz to opowieść o potrzebie piękna jako sposobie na przetrwanie dla tych, którzy są skazani na destrukcję. wyszukany język i rytmika nadaje utworowi podniosły, niemal epicki charakter. zniszczenie, staje się oazą !