"Wspomnienia"
Oziębłe dreszcze raptownie przeszły po ciele moim,
Gdy wychodząc o blasku rzuciłaś spojrzeniem swoim.
Nieraz niepotrzebnie wylewaliśmy potoki słów,
Lecz gdy przyszło mi Cię zatrzymać stałem niemy jak słup.
Dawno odziany w emocje, dzisiaj stoję nagi.
Tępym wzrokiem biernie patrzę i dalej nic nie czuję.
Tylko na widok złotej gwiazdy uśmiecham się czule.
Ciekawym jest jak człowiek potrafi być nijaki.
Gęsta mgła sukcesywnie spowija wspomnienia moje.
Odebrać chce dawne życie, ukruszyć duszę moją.
One dla mnie jak życie, zdrowie i mądrości zwoje.
Jak szafir storczyków i dotyk wiatru mnie ukoją.
Podobno z czasem możnaby wyleczyć wszystkie rany.
Chociaż idąc szarym chodnikiem nie jestem przekonany.
Wielkie zatem musiałem mieć miła mniemanie o Tobie,
Bo widzę Cię na ulicy w każdej jednej osobie.
