nie potrafię rozstać się z twoimi ustami...
błądzę, w zachodzie szukając świtów,
nie umiem nagich ramion zamykać -
otulanych szczelnie twoimi brzegami
tak wiele jeszcze nie potrafię
@Gizel-la dziękuję:) może to dlatego, że jestem idealistką, choć że romantyczną... O to się nie podejrzewam albo wiecznie to wypieram 😊
Pozdrawiam serdecznie:)
wyławiam cię z mojej duszy
jak z jeziora szumem zwichrzonego
wyławiam z każdej chwili
między tobą a mną pośrodku pustego
wyławiam cię...
tylko ty i ja wiemy co naprawdę się dzieje
tylko my dwoje...
a krzewy i ciernie dookoła i pomiędzy...
@Waldemar_Talar_Talar dziękuję serdecznie 😊
Pozdrawiam:)
@FaLcorN piękny wiersz, dawno nie czytałam Asnyka, ale chyba sprawie sobie prezent na Święta. Dziękuję za inspirację 😊
@Wędrowiec.1984 wiesz czemu tak właśnie napisałam.... Bo ja czasem jest intro- a czasem ekstra-
Czasem dużo mówię a czasem nie mówię nic... Czasem lubię być z ludźmi, a czasem od nich uciekam...I zawsze jestem sobą, taka ekstra intro :)
mój cud to moje tętno, które przy tobie przyśpiesza
i moje ciepło podsycane twoim spojrzeniem
dalej droga instynktowna do samej siebie,
i do rozwidlenia -
pomiędzy tym czego pragnę, a tym co muszę
@Wędrowiec.1984 czy ja wiem? Myślę, że ludzie po prostu boją się ciszy...i nie jestem pewna czy tak prosto da się to wyjaśnić poprzez eksta- i intro-
To jest jednak pewne szufladkowanie. A ludzkość ma wiele cech, ale oczywistość nie jest jedną z nich.