Ewelina

ramionami dostojnego drzewa chwiejność kroku zatrzymuję, i jasność dnia z gorzkim smakiem czerwonego wina mieszam, dalej gęste zarośla i krwawe pola dzikich maków - ... szumią, ziemia pod księżycem jak step chropowata i sucha, a we mnie cisza zastyga, scalam się z tłem oceanu niby z błękitem rozgrzanego nieba, odlatuję...skrzydeł wątłych nie łamiąc

@iwonaroma harmonia jest bardzo ważna w życiu. Ładnie to ujęłaś. Pozdrawiam:)

@Moondog bardzo Ci dziękuję i pozdrawiam 😊

@violetta zwłaszcza jesienią :) choć oczywiście nie tylko. @Jacek_Suchowicz bardzo mi miło, tak poetycka zachęta 😊 pozdrawiam:)

przywiera do mnie proza i ciągłe myślenie o jutrze o śmierciach i o wiecznościach patrzę na wszystko, co ludzkie ktoś przeżył, ktoś umarł ktoś w śnie zmartwychwstał przywiera do mnie proza dziurawi mnie na przestrzał na nieuchwytnych dźwiękach pobłażam gestom cichym rozdaję interludia rozdaję ciepłe myśli

@poezja.tanczy bardzo dziękuję za czytanie 😊 Pozdrawiam:)

@Jacek_Suchowicz mądrze! Pozdrawiam serdecznie:)

wzbudzasz we mnie tęsknotę za powietrze mi jesteś za deszcz i za tęczę... tylko rozdrapana rana ciągle zmartwiała tętni życiem niechcianych sierot wzbudzasz we mnie lęk pustych słów i wierszy za rozpacz mi jesteś za padanie gwiazd i gorycz zerwanych mleczy za drżenie ciała gdy jesteś i gdy cię nie ma

@kwintesencja niestety to takie prawdziwe. Piękne napisane jak zawsze:) Pozdrawiam serdecznie 😊

@poezja.tanczy bardzo Ci dziękuję za czytanie i komentarz. Pozdrawiam serdecznie:)

@Adaś Marek Najczęściej... właśnie tak Pozdrawiam:)

@ja_wochen może i tak być jak pieszesz

czasem i nieboskłon pęka

@violetta bardzo dziękuję 😊 Jest mi niezmiernie miło przeczytać takie słowa od Ciebie. Pozdrawiam:)

@violetta jakże subtelne. Pozdrawiam:)

@Leszczym inflacja to prawdziwa jędza;)

woda rwąca brzegi jak twoje dłonie ja - pośród traw kwitnących i chaos liści szarpanych wiatrem - niby twoje oczy niebieskio-zielone czuciem niemym, przyszłości niepewnym biegniemy wciąż do siebie bez ładu i z roztargnieniem ponad głowami istot ziemskich

@violetta nastrojowo i jesiennie :)

@Gizel-la dziękuję za czytanie i komentarz 😊 Pozdrawiam:)

czasem żal bez ramion do góry się wspina po szczytach majaczy w tle dziecięca postać a rzeczywistość granitowa powieki z każdej łzy rozlicza i po co i po co...? jak posłaniec złych wieści lęk drąży skalę, rozsadza w pył - to z czego powstał... i kruk bezskrzydły dziobie nadzieję dokłada strach - bez końca, bez końca

@Jacek_Suchowicz bardzo dziękuję 😊

@violetta ciekawy wniosek:)

@Adaś Marekczasem trzeba zaakceptować niewiedzę... Bywa, że tak jest po prostu lepiej. @Adaś Marek

@Adaś Marek strach nie jest najlepszym doradcą:)

pieścisz mój ostry brzeg nieosiągalny dla innych tylko ty... i moich bioder kołysanie wśród tysiąca wyobrażeń - bez znaczenia tylko ty wśród milionów pieścisz mój-twój brzeg