Tectosmith

@Wiesław J.K.Dobrze się czytało. Ciekawe przemyślenia. Pozdrawiam serdecznie.

@Wiesław J.K.Ciekawe rozważania nad alfabetem. Pozdrawiam serdecznie.

@violettaUroczo, radośnie, namiętnie. Dobry wiersz. Pozdrawiam serdecznie.

@violettaKrótki, ale bardzo piękny i poetycki obraz. Pozdrawiam serdecznie.

@EwelinaZachwycające. Bardzo ciekawe rozważania na temat cyfry. Ciekawi mnie czy pokusisz się kiedyś o opisanie innej cyfry? Pozdrawiam serdecznie.

@EwelinaZabrzmiało ponuro i mam nadzieję, że autorka jednak się nie poddaje? Ciekawy wiersz. Pozdrawiam serdecznie.

@KwiatuszekTym razem nieco melancholijnie, ale bardzo ładnie. Zatrzymało mnie to morze pełne łez i mew śmiech. Pozdrawiam serdecznie.

@KwiatuszekBardzo przyjemnie. Milutko to wszystko opisałaś aż czuje się miękkość i delikatność tej kołderki. Pozdrawiam serdecznie.

@KwiatuszekBardzo ładnie. Miło znowu zobaczyć ten optymistyczny przekaz. Pozdrawiam serdecznie.

@EwelinaKrótko i treściwie. Sam także potrzebuję często takiej ciszy. Super wiersz. Pozdrawiam serdecznie. P.S.: Myślę, że za niedługo wrócę do Twoich pozostałych wierszy. Powoli się rozbudzam i pojawia się we mnie ciekawość. Byle tylko energii mi starczyło na wszystko :-)

@Marek.zak1Dziękuję za czytanie. Pozdrawiam serdecznie.

@Berenika97Bardzo dziękuję za tak szczegółową analizę. Jeśli idzie o te dwie rzeczy z dzieciństwa to nie chciałem tego teraz wyjaśniać. Wydawało mi się, że prolog będzie zbyt długi a przez to nudny. Dziękuję raz jeszcze i pozdrawiam serdecznie.

@KwiatuszekŚliczne i cholernie mądre. Pozdrawiam serdecznie.

@violettaTaaaa

Dziękuję Ci serdecznie. Mam nadzieję, że w miarę lekko się czytało.

Gdybym miał wybierać po prostu nie urodziłbym się nigdy. No, ale gdybym jednak był zmuszony bo karma, przeznaczenie, jakiś bóg; wymyśl sobie powód; to zmieniłbym nie jedno, ale dwa wydarzenia ze swojego dzieciństwa. A już dalej poradziłbym sobie ze wszystkim. No, ale jednak się urodziłem, jednak doświadczyłem i wcale sobie nie poradziłem. Tak mi się kiedyś wydawało, że prę do przodu, że będzie lepiej, ale życie po wielu latach kazało mi zweryfikować to "wydawanie się". Gdyby te dwie rzeczy się nie wydarzyły, to... Rozmyślania przerwała... cisza... Głucha, niema i mroźniejsza niż arktyczne powietrze cisza. Ostrożnie przesunąłem palec na spust Raka. Nie odbezpieczam, bo nigdy nie jest zabezpieczony. W tym świecie nie ma czasu na zastanawiania się i ostrzeganie kogokolwiek o intencjach; Albo ja, albo oni, albo zmutowana natura. Nie otwieram oczu, bo noc jest tak ciemna, że nie widać nic na wyciągnięcie ręki. Staram się nie poruszyć pod plastikowym brezentem, żeby nie zaalarmować nikogo i niczego jakimś szelestem. Leżę na prawym boku. To trochę niewygodnie, żeby pomóc sobie na czas bronią palną, ale kiedy leżę na lewym to słyszę bicie własnego serca... Taka ciekawostka. Bardzo uważnie wsłuchuję się w ciszę. Jak to się stało, że nagle nie ma najmniejszego podmuchu wiatru? Pieprzone zbiegi okoliczności. Nienawidzę tego bo wiem, że to początek kolejnych kłopotów. Zawsze jest tak samo, najpierw jest cisza albo w otoczeniu, albo w umyśle a później trzeba działać i to nie w rękawiczkach. Jest! Wyławiam delikatny szelest z głuchego mroku. To nie człowiek, ludzie są bardziej hałaśliwi, ale to wcale mnie nie uspokaja, bo na człowieka wystarczy jeden strzał z broni, ale nie na te bestie! Tak jakby wiedziały, że w smolistej ciemności nie da się celować... Nie ruszam się. Czekam aż poczuję oddech na twarzy i ten cholerny smród... Czekam...

@EwelinaPiękny i szczery wiersz. Pozdrawiam serdecznie Ewelino :-)

@Panareko Nie znałem intencji autora i opisałem moje własne wrażenia. Nie muszę mieć racji. Pomijając ten wskazany wcześniej szczegół, wiersz całkiem ciekawy. Pozdrawiam serdecznie.

@Kwiatuszek Sennie, słodko i uroczo. Ładny wiersz. Pozdrawiam serdecznie :-)

@MIROSŁAW C.Dziękuję Ci bardzo. Pozdrawiam serdecznie.

@Kwiatuszek A ja czekam z niecierpliwością aż szarość i ciemność nabiorą w końcu barw. Po utarczkach jednak lubię się skryć w takiej nijakości, tak jest bezpieczniej. Ciekawe rozmyślania. Pozdrawiam serdecznie.

@Kwiatuszek Chyba dobrze jest wybaczać. Z doświadczenia wiem jednak, że nie jest łatwo z tym żyć. Czasami rana jest zbyt głęboka. Ładny wiersz. Pozdrawiam serdecznie.

@Kwiatuszek Miniaturka zastanawiająca. Niby mógłbym się zgodzić, ale to wszystko wcale nie jest takie łatwe i oczywiste. Pozdrawiam serdecznie.

@Kwiatuszek Ładny i zastanawiający wiersz. Pozdrawiam serdecznie.

@Kwiatuszek No cóż. Trudno czasami pogodzić rozum z sercem i duszą. Gdyby to było łatwiejsze nie popełnił bym wielu błędów. Całkiem ładna piosenka Ci wyszła. Pozdrawiam serdecznie.