Tectosmith

@iwonaroma Przyznam, że wierszyk mnie rozbawił :-) Pozdrawiam serdecznie. A Magnolie są naprawdę śliczne.

@Nefretete Ciekawie i ładnie. Można interpretować na wiele sposobów. Pozdrawiam serdecznie :-)

No właśnie a co z Peelką ? Smutne jest to, że Peelka uważa siebie za ciężar. A może jednak chodzi o to, że On nie docenia tego co otrzymał. Ładny i ciekawy wiersz. Pozdrawiam serdecznie :-)

@Kwiatuszek Sympatyczny, radosny i przyjemny wierszyk :-) Szkoda, że to tylko sen. Pozdrawiam serdecznie :-)

I bardzo dobrze. Należy eksperymentować i urozmaicać treść. Czasami może nie wyjść, ale w tym przypadku moim zdaniem archaizm jest jak najbardziej pozytywny :-) Miłego dnia :-)

Tu muszę Cię zdziwić bo jest sporo gier, które nie mają określonego celu i trzeba go sobie samodzielnie ustalić. Są faktycznie gry, gdzie życie jest jednorazowe i w przypadku porażki trzeba zakładać nowe konto. Ja bym raczej powiedział, że porównanie bardzo trafne, ale rozumiem, że możesz na to patrzeć inaczej. Ta końcowa uwaga troszeczkę niezbyt przyjemna. Zdecydowanie niepotrzebna. Sugerujesz, że utwór jest nieistotny. Dla mnie wiersz jest refleksją nad jednorazowością życia i właśnie o tym pisze. Nie widzę tam żadnego zachwytu. Dlaczego wymagasz od małego wiersza by poruszał wszystkie tematy związane z całym życiem? Tego się nie da nawet zrobić. Osobiście nie rozumiem Twojego negatywnego nastawienia. Pozdrawiam serdecznie.

@Leszczym Dziękuję za serduszko i pozdrawiam serdecznie :-)

@Nefretete Dziękuję serdecznie za serduszko i komentarz. Pozdrowienia i dla Ciebie :-)

@Werka1987 Bardzo ładnie i ciekawie. Miło się czytało i osobiście niczego bym nie zmieniał. Pozdrawiam serdecznie.

@Nefretete Bardzo ciekawy obraz. Jest się nad czym zastanawiać. Pozdrawiam :-)

@Nefretete Bardzo ładny wiersz. Serduszko już dałem wcześniej. Pozdrawiam ponownie :-)

@Rafael Marius A ja dopiero teraz zauważyłem, że wcześniej serduszka nie zostawiłem. Błąd naprawiony :-)

Wiersz bardzo ładny, ale sam przekaz to już nie moja bajka. W każdym razie porządny plus z mojej strony. Pozdrawiam serdecznie. :-)

@Nefretete Faktycznie, można i wypalić :-) Dziękuję za serduszko i komentarz. Pozdrawiam serdecznie :-)

@Moondog Dziękuję za serduszko. Pozdrawiam serdecznie :-)

@Nefretete Zaintrygował mnie Twój wiersz. Przyznam, że zastanawiam się czym a może kim ta zapałka i draska były wtedy dla Ciebie. Taka zapałka może ogrzać dłonie, serca, ale może tez spalić cały świat. Ważne, że od serca i że nie zgaśnie. Ciekawy i jak dla mnie zagadkowy wiersz. Pozdrawiam serdecznie :-)

A ja się ciągle zastanawiam, jak bardzo udaję siebie samego. Ciekawe rozważania. Pozdrawiam :-)

Tak, zauważyłem to osamotnienie. Dla mnie niestety to stan normalny, lata spędziłem w ten sposób. Smutne. Dlatego właśnie warto inwestować w siebie i budować swoje życie wewnętrzne na przykład poezją. Pozdrawiam ponownie :-)

@Marek.zak1 Lajki albo ich brak potrafią sporo powiedzieć czy tu, czy tam. Ciekawie to ująłeś. Pozdrawiam :-)

@iwonaroma Fajne :-) Pozdrawiam serdecznie :-)

@Ewelina Co prawda dwa pierwsze wersy wywołują uśmiech, ale faktycznie smutno w wierszu. Z tym, że ja tam ciągle widzę tą oczyszczającą rolę płaczu, która jakby równoważyła to przygnębienie. Ładnie to opisałaś. Pozdrawiam serdecznie :-)

@Nata_Kruk Dziękuję ślicznie za komentarz i cieszę się, że odnajdujesz coś dla siebie :-) Przyznam Ci się, że dla mnie ten wiersz ma taki ładunek emocjonalny, że pojawia mi się gęsia skórka na rękach :-) Chciałbym kiedyś umieć takie emocje przekazać w wierszu innym. Może kiedyś się uda :-) Dziękuje raz jeszcze i pozdrawiam ciepło :-)

Podziękowałem za czas i czytanie bo faktycznie to doceniam. W żaden sposób mnie niczym nie uraziłaś i mam nadzieję, że ja sam nie zareagowałem zbyt oschle. Fakt taki, że dwa pierwsze zdania powstały 25.02 a reszta w dniu publikacji. Najpierw mała myśl a po długim czasie inspiracja fotografią. Bardzo ciekawiło mnie czy będę potrafił rozwinąć tę myśl i przyznam się jestem zadowolony z efektów. W zasadzie to już trzeci raz podchodziłem do tej myśli, ale wcześniej nic mi się nie układało. Taka ta moja praca twórcza niestety. Czasami się da a czasami w ogóle, a czasami wychodzi bełkot. Tak już mam. Długo by wyjaśniać, ale w skrócie unikam jakichkolwiek ograniczeń w twórczości a w życiu kwestionuję wszelkie stereotypy, zasady, reguły i nawet własne zdanie. Nie wiem jak to lepiej ująć. Ważne w tym jest, że im więcej wierszy czytam na forum tym bardziej uczę się je czytać i tolerować naprawdę przeróżne odmienności w treści i stylu. Rozumiem, że pojawia Ci się potrzeba poprawiania bo Ty tak to widzisz i czujesz. Takie jest Twoje poczucie estetyki i wcale nie mam zamiaru się z tym sprzeczać. Ja niestety widzę i czuję trochę inaczej. Także moje wyczucie rytmu jest inne i zdecydowanie bardziej tolerancyjne dla przeróżnych zgrzytów. Tak po prostu jest. I to jest moja wada albo zaleta. To już pokaże dalsza przyszłość. Obecnie cały czas się uczę i rozwijam, i dzielę tym co mi się uda stworzyć z małą nadzieją, że spodoba się to nie tylko mnie. Ponownie dziękuję za Twój czas i taktowność, i bardzo dziękuję za serduszko. Bardzo się cieszę, że mimo wszystko odnalazłaś coś z tego obrazu emocjonalnego, który we mnie powstał. Dziękuję bardzo i pozdrawiam serdecznie :-) I to jest najważniejsze :)) I masz rację. To ważne, żeby odczuwać trochę radości i satysfakcji z tego co się robi nawet jeśli to nie jest doskonałe. Dziękuję za komentarz i pozdrawiam.

Ten wiersz powstał pod wpływem zdjęcia, które zrobiłem na jesieni i przekazuje to co ja czuję patrząc na to zdjęcie. Założenia specjalnego nie było oprócz tego by w jakiś sposób opisać moje odczucia. Celem było na pewno postarać się wpłynąć na wyobraźnię czytającego i wydaje mi się, że trochę się udało. Zakładam, że każda osoba będzie widzieć coś innego i tak to ma być. Cieszę się, że dobrze się czytało :-) Bardzo Ci dziękuję za serduszko i miły komentarz. Pozdrawiam Cię serdecznie :-)

@Ewelina Sympatyczny wierszyk. Miło się czytało. Podoba mi się pomysł z motylami w głowie. Pozdrawiam serdecznie :-)