Wochen

@leszek piotr laskowski świetna satyra

wysłuchałem wszystkich słów grzęzną jeszcze we mnie nie wiem czy bose stopy dotykają złudzenia trudno zatrzymać się w miejscu zaznaczyć ślad ręce mam skrepowane wyrzutem sumienia coraz rzadziej spoglądam jak białe bałwany wiatr wyrzuca na szerokie plaże kolejni wysłuchają wszystkich słów ślady odnajdą na piasku moze

jeśli mnie słyszysz to znak, że już mnie nie ma kiedy byłem obok nie powiedziałem ani słowa

lubi gdy cisza wypełnia siebie chowa się za białe kotary zmylony szumem sięga korony drzew czuje moc z wnętrza jak wulkan wyrzuca szlachetne kamienie układa je w paciorki

nata_kruk 😃dziękuję Rafael Marius 😃dziękuję

Hmm……padło wiele słów ….. dobrze, że horyzont jest obszerny

@leszek piotr laskowski ciut za oczywiste

rozsypany jak liście przed zimą nadłamaną trzciną jestem ulepiony z marzeń kształty mam wyraźne zanim jak mgła upadnę jestem tak blisko jak cień przykrywam Cię białym puchem tylko słuchaj

@Gosława miłoś, bliskość i ciepło nie mieszczą się w słowach @Myszolak to szukanie koloru jest najważniejsze @Alicja_Wysocka poszukiwanie wiele ma ścieżek

znowu chowasz się w listowiu skrywasz kolor słońca w błękitnym wzburzeniu nie ma go w źrenicach chociaż tak daleko wypatrujesz sięgasz wzrokiem z ręką schowaną w kieszeni najbardziej lubię te brązowe otulasz się nimi zbyt wcześnie pierzyna powinna być biała

@Berenika97 zgadzam się

zegarmistrz nie przyszedł chociaż czekałem w świetle purpury może zasnął zabłądził przespał może ten moment ten czas zacząłem naprawiać stare zegary palce mam niezdarne nie umiem wyczuć wahadła kiedy się waha kiedy znów ucieka cień może goni próbuje przyspieszyć mam wygodne buty a mimo to wciąż stoję może przyjdzie nim zgasną drzwi na przestrzał zatrzasną się w sieni

zamarzło mi serce tej zimy chociaż drewno mam i piecyk zabrakło cieplych słów niestety do sedna już nie wrócimy

@Natuskaa cieszę się , że wiersz wywołuje emocje, skojarzenia

do końca nie wiem dwoje rąk jedno ciało stopy dwie a śladów tak wiele

@Wochen ja też ….. ukrywam się w Zgorzelcu

@infelia czyżby dolnoślązaczka?

Skąd jestem pytasz Nie widzisz stąd Tu jest mój świat Podlewam ten kwiat Nim wydasz osąd Zacznie świtać

Jestem zmęczona Duszę się Zdeptana ślepymi krokami Ubrana w betonowe Sukienki coraz rzadziej Spoglądam na deszcz Jestem spragniona Zielonych chwil Niebieskich słów Zanim pozostawisz Ostatni ślad Popatrz jak pragnę

@Berenika97 dziękuję

@Christine dziękuję

@andrew zgadzam się z Tectosmiht

Tu obok Jest druga ścieżka Nikt nie trąca spojrzeniem Zapach świeżych kwiatów Przypomina Ciepły dotyk słońca Na tej ścieżce Kamienie wydają się Być ciężkie Trudniej nimi rzucić W drugiego człowieka Tu obok jest druga ścieżka Zdeptane ślady Tkwią jak głaz Nie mogą oderwać się Od ogółu Na tej ścieżce Cień chowa się w sobie Wtedy jest Niewidzialny Idzie przed siebie lekki Tuż obok mnie

@Christine dziękuję

@Berenika97 dziękuję @Annna2 to prawda