Wochen

zamarzło mi serce tej zimy chociaż drewno mam i piecyk zabrakło cieplych słów niestety do sedna już nie wrócimy

@Natuskaa cieszę się , że wiersz wywołuje emocje, skojarzenia

do końca nie wiem dwoje rąk jedno ciało stopy dwie a śladów tak wiele

@Wochen ja też ….. ukrywam się w Zgorzelcu

@skasujeto nawiasy niepotrzebne 😀

@infelia czyżby dolnoślązaczka?

Skąd jestem pytasz Nie widzisz stąd Tu jest mój świat Podlewam ten kwiat Nim wydasz osąd Zacznie świtać

Jestem zmęczona Duszę się Zdeptana ślepymi krokami Ubrana w betonowe Sukienki coraz rzadziej Spoglądam na deszcz Jestem spragniona Zielonych chwil Niebieskich słów Zanim pozostawisz Ostatni ślad Popatrz jak pragnę

układamy dni po kolei jak domino liczba nie ma znaczenia kiedy jednym ruchem kładziemy je po sobie

@Berenika97 dziękuję

@Christine dziękuję

@andrew zgadzam się z Tectosmiht

Tu obok Jest druga ścieżka Nikt nie trąca spojrzeniem Zapach świeżych kwiatów Przypomina Ciepły dotyk słońca Na tej ścieżce Kamienie wydają się Być ciężkie Trudniej nimi rzucić W drugiego człowieka Tu obok jest druga ścieżka Zdeptane ślady Tkwią jak głaz Nie mogą oderwać się Od ogółu Na tej ścieżce Cień chowa się w sobie Wtedy jest Niewidzialny Idzie przed siebie lekki Tuż obok mnie

@Christine dziękuję

@Berenika97 dziękuję @Annna2 to prawda

@Robert Witold Gorzkowski dziękuję

@KOBIETA Dziękuję

@Deonix_ dziękuję

Otworzyłem się Jak tulipan Opuściło mnie Jedno słowo Zburzyło Ceglany mur Wymknęło się Nie wróci Zaciskam wargi Spłoszony Drzwi na klucz Zamykam Zamykam Drzwi na klucz Spłoszony Zaciskam wargi Nie wróci Wymknęło się Ceglany mur Zburzyło Jedno słowo Opuściło mnie Jak tulipan Otworzyłem się

@Berenika97 dziękuję

nie boję się mgły tylko oczu tych mętnych trudno odbić w nich ślad nawet ubieram biały szal do garnituru dziś jestem ważny mam ostatnie pożegnanie i garść słów do rozsypania

Swietne

@jeremy słowo musi jest celowym zabiegiem , w erze wolności jesteśmy zmuszani do schematu

@KOBIETA 😃

@KOBIETA hm….. Świat jest wulgarny, wiersz raczej nie