aniat.

@Jacek_Suchowicz @andrew widzę, że mimo wszystko wiersz nastraja optymistycznie i z takimi rymami układa tylko pozytywne zakończenia😊 Czyli… jest nadzieja. 😉 Dziękuję za zainteresowanie. Pozdrawiam.

Słowem mnie kochasz, słowem całujesz, pożądasz, pieścisz i adorujesz. Ja cię dotykam swoim obrazem, niby osobno, a jednak razem. Bo to jest taka miłość śliczna, miłość platoniczna. Odległość dla nas jest sprzymierzeńcem. Nie obiecywać, nie żądać więcej. Trwać w miłowaniu, jak w zawieszeniu, pragnienia swoje zostawiać w cieniu. Nie tracić zmysłów, nie żądać więcej, O krok się cofać, kiedy goręcej. Bo kiedy słowo ciałem się stanie, ta nasza miłość istnieć przestanie. Codzienność zburzy i proza życia, będzie to miłość nie do użycia. Bo to jest taka miłość śliczna, miłość platoniczna.

@andrew Ładne…😊

Czytając Twoje wiersze czuję na skórze swoje wspomnienia, dzieciństwo, lato u babci. Tęsknota się budzi, ale tak jakoś miło. Lubię Cię czytać.

A ja nie odbieram tego wiersza jako pochwałę kobiet. Wręcz przeciwnie, widzę tu ironię, na kobietę która niby wybiera, ale potem „musi” być szczęśliwa. Miłego dnia😊

Dzień ubrany w stalowe barwy, jak strażnik w swojej zbroi, trwa na warcie chłodu. Halabardą podtrzymuje niebo, i z dumą pręży sine stratusy. Przenika zimnym spojrzeniem do kości, nie pozwalając ogrzać się przy swoim boku. Dzień, strażnik zimowy, zawiązuje ciszą wszystkie ślady życia, i zastyga, wydaje się na wieczność.

Lekki, delikatny, piękny…😊

@hollow man świetny kawałek do bycia „tu i teraz”. Chyba wykorzystam go do „zatrzymania się” .Dziękuję i dobrego dnia.😊

@Waldemar_Talar_Talar Dziękuję. Miło, że zaglądasz.😊@hollow man 😂 Czyli cała tajemnica „ciężaru istnienia” to wcale nie filozofia, tylko buty do góry nogami… Ciekawe, czy motyle też czasem mylą skrzydła? Pozdrawiam.

@hollow man 😂 Czyli cała tajemnica „ciężaru istnienia” to wcale nie filozofia, tylko buty do góry nogami… Ciekawe, czy motyle też czasem mylą skrzydła? Pozdrawiam.

@bazyl_prost Zaskoczyłeś mnie znajomością mojej twórczości.😉 Dziękuję za przeczytanie. Miłego wieczoru.

Łapiesz motyle i trzymasz je w dłoniach. To one potrafią latać? Jak? Po co? Tyle pytań niepotrzebnych — wystarczy machnąć skrzydłem. Tkwisz w ziemi jak skała i wypuszczasz mnie z dłoni. Dziwisz się, że motyle latają? Przecież są lekkie i nie dźwigają ciężaru istnienia. Co innego skała, która tkwi w ziemi. Ona nie zazdrości motylom.

@Natuskaa Jesteś osobą, która właściwie odczytała ten wiersz. Bo on właśnie mówi o wizycie w tym miejscu. Dziękuję.😊 @vioara stelelor Jestem Ci wdzięczna, że miałaś ochotę pobawić się moim wierszem. Twoja interpretacja podoba mi się, popatrzyłam zupełnie inaczej na swój wiersz. Dziękuję. Miłego wieczoru

@vioara stelelor Dużo przemyśleń i jestem Ci wdzięczna, że miałaś ochotę pobawić się moim wierszem. Twoja interpretacja podoba mi się, popatrzyłam zupełnie inaczej na swój wiersz. Dziękuję. Miłego wieczoru

@Jacek_Suchowicz ciekawa interpretacja…

fot. A. Talik Jestem intruzem, który wszedł, nie wycierając butów. Każdy krok depcze kruchość rozsypaną na ziemi. Oddech burzy ciszę i zabiera nie swoje powietrze. Jestem intruzem, który przerażonym wzrokiem zabiera obrazy i układa je we wnętrzu. Każdy gest jak kwiatek do kożucha, dotyk dłoni jest kradzieżą, uśmiech do przyjaciela zbrodnią. I tylko słońce rozpycha się w przestrzeni, jakby nie znało historii. Stoję w jego promieniach, niepewna, czy wolno mi być ciepłą.

@A.Between Ten wiersz to opowieść o rolach, które gramy w życiu – w pracy, w relacjach, wobec siebie samych. Czasem tak bardzo przyzwyczajamy się do maski, że przestajemy wiedzieć, kim jesteśmy bez niej. Zostaje mocne pytanie z końca: czy to, co graliśmy, było naprawdę nasze. Jestem blisko?

@A.Between To bardzo piękny i subtelny wiersz. Wyraźnie pokazuje napięcie między pragnieniem a rozsądkiem, między emocją a rozumem, a przy tym zachowuje elegancką lekkość słów. Można poczuć dreszcz ciekawości i niepewności — jakby stawał na granicy między fascynacją a refleksją nad konsekwencjami uczuć.😊

@OloBolo Mój ulubiony film to : „ Co się wydarzyło w Madison County” a serial… 👀 „ Noce i dnie” , tak samo. Oglądałam go już tyle razy, że znam go na pamięć.😊 Ta epoka, stroje, świetna postać Bogumiła i Barbary( to ja)😉. No i nasza, polska wieś😊. Pozdrawiam.

Ładnie i delikatnie.😊

@Trollformel Dzięki za komentarz. Pozdrawiam.

@Berenika97 Dziękuję za komentarz. Miło mi, że wiersz się spodobał. Pozdrawiam.

@beta_b Dziękuję, tak miało brzmieć. 😊 @Wędrowiec.1984 😂

Czy wiecie co oznacza słowo FIRCYFUSZKI?... Ja też do niedawna nie wiedziałam. Ponadto rzucono mi wyzwanie aby napisać o nich - tych FIRCYFUSZKACH - wiersz. Rękawicę podjęłam i wyszło to. 😂 Pewien jegomość rzucił słowem, Które uśmiechem się odbiło, Bo brzmiało miękko i powabnie, Lecz nie wiedziałam co znaczyło. Już w głowie mętlik się rozpoczął, Słownik zapukał blisko myśli. Co znaczyć może to dziwne słowo? Gdy zamknę oczy, co mi się przyśni? Któż z was ostatnio miał do czynienia Ze słowem owym – FIRCYFUSZKI I mi pomoże rozwiązać problem, Być może z polskiego na francuski. Może to słowo jest kulinarne, W oleju skwierczą już FIRCYFUSZKI Wystarczy tylko zajrzeć w słownik I z apetytem zjeść placuszki. A może skłonić się ku zalotom, W które figlarnie fircyk wpada. Fircyk popełnia FIRCYFUSZKI I czułe słowa w ucho wkłada. Chyba, że chodzi o garderobę? Kokieteryjną i kobiecą, Bo FIRCYFUSZKI…po prostu ciuszki Na które wszystkie dziewczyny lecą. Jeszcze jeden wpadł pomysł do głowy Słowo gorące jak akt pożądania Bo FIRCYFUSZKI niczym cycuszki Przez mężczyzn chętne do dotykania. A to jest słowo staropolskie Grzeczne i bardzo poukładane Bo FIRCYFUSZKI to zwykłe loki, Pukle, spirale poskręcane. Trudny był orzech do zgryzienia Ach, ten nasz język niby ojczysty Potrafi nieźle namieszać w głowie I stać się bardzo nieoczywisty.

Jakie piękne oczekiwanie. Tyle w nim tęsknoty, ale takiej lekkie i delikatnej. Twój cały wiersz jest delikatny. Bardzo mi się spodobał. Pozdrawiam.