aniat.

@Waldemar_Talar_Talar Dobrze, że mamy na co czekać. Dziękuję za wizytę. 😊

No właśnie, ale czy on w tej swojej zuchwałości, zamrażając smutek, nie daje złudnej nadziei. Niby na wszystko nakłada biel, taką czystą i niewinną a jednak dmucha w oczy żebyś nie znalazł właściwej drogi, żebyś nie znalazł wiosny…., żebyś został z nim w zimie…. Całe szczęście lubię wiosnę i na pewno się jej doczekam 😁. Dziękuję za przeczytanie. @Jacek_Suchowicz Całe szczęście, że ta zima minie i mamy tego świadomość.💪

Styczeń rozepchnął się łokciami, wszedł w buciorach, naniósł śniegu. Przykrył bielą zwątpienie, złożył pocałunek na szybie i zamknął w mrozie moje czekanie. A potem dmuchnął w oczy zadymką, żebym nie widziała wiosny.

Ja też obstawiam chwile. Te momenty, które tak zachłysną, że pamięta się je potem całe życie. Pozdrawiam😊

@Radosław Dziękuję. Milo mi, że się podoba.😊

@Jacek_Suchowicz Rzuciłeś rękawicę, to może pomyślę nad kontynuacją. 😉

@Marek.zak1 Dokładnie. Jak to moja znajoma mówi: „ Co komu przeznaczone, to na drodze rozkraczone”😂

Spotkali się w pociągu, w jednym życia przedziale, między Krakowem a Zakopanem, pewna pani z pewnym panem. Czas zatrzymał się na chwilę choć za szybą świat umykał. Ona myślą go pragnęła, on w jej oczach myśl przeczytał. Lecz ten pociąg był pośpieszny, przemknął jak mrugnięcie rzęsą i zostawił gdzieś na stacji tak historię rozpoczętą.

@APM Ja dziękuję Ci za Twój. Pozdrawiam i życzę miłego dnia😊@APM Ładny ten wiersz, chociaż smutny. Natchnął mnie do napisania swojego. Pozwolisz, że Ci go tu napiszę? Spotkali się w pociągu, w jednym życia przedziale, między Krakowem a Zakopanem, pewna pani z pewnym panem. Czas zatrzymał się na chwilę choć za szybą świat umykał. Ona myślą go pragnęła, on w jej oczach myśl przeczytał. Lecz ten pociąg był pośpieszny, przemknął jak mrugnięcie rzęsą i zostawił gdzieś na stacji tak historię rozpoczętą.

@tie-break Właśnie tak😊

Do takiego krzyku to trzeba dojrzeć😉. Może kiedyś spróbuję. Pewnie potem jest łatwiej.

@Charismafilos Byłam, przed świętami. Może nie o 5 tylko o 8 rano, ale spacer był.😁

@APM Ładny ten wiersz, chociaż smutny. Natchnął mnie do napisania swojego. Pozwolisz, że Ci go tu napiszę? Spotkali się w pociągu, w jednym życia przedziale, między Krakowem a Zakopanem, pewna pani z pewnym panem. Czas zatrzymał się na chwilę choć za szybą świat umykał. Ona myślą go pragnęła, on w jej oczach myśl przeczytał. Lecz ten pociąg był pośpieszny, przemknął jak mrugnięcie rzęsą i zostawił gdzieś na stacji tak historię rozpoczętą.

@Charismafilos dokładnie…, uciekłam do pewnych wspomnień😉

Nie wszystkie są dla Ciebie, tylko kilka. Szepnę do ucha, a Ty będziesz słuchał. Usiądziemy na piasku, plaża będzie pusta. Znajdziesz moje usta. Wiatr zaplącze nam myśli w błyszczących muszlach, w oddechu. Zapomnisz o pośpiechu. Usiądziemy na plaży, słońce będzie cieplejsze. Szepnę do ucha wierszem.

@Witalisa och, jaki cudowny zwyczaj😊

@Charismafilos Dziękuję. A w tą drugą stronę ciszy mimo wszystko trzeba wierzyć😉

Możliwe, ale moja wersja mi się podoba

@bazyl_prost ale tak było🫣😉

@MIROSŁAW C. Nie spodziewałam się tak pozytywnej opinii. Dziękuję😊 @Charismafilos Dziękuję, cieszę się, że wiersz porusza. @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję. Milo , że się podoba.

Wszystkie myśli zgubione znalazłam. Wszystkie drzwi zamknięte otworzyłam. Wszystkie marzenia ukryte skradłam, słowom milczącym uwierzyłam. I trzymałam to kurczowo w objęciach, zajęte miałam dłonie i serce. W intymności ułożyłam też Ciebie, nie potrzebowałam nic więcej. Dłonią w dłoni chciałam zaistnieć, przez palce miłość poprzeplatać, w ciepłym objęciu trwać jak w rękawiczce i kochać Cię przez wszystkie lata. Dziś, kiedy zimno, chucham w ręce, by trochę ogrzać moje kochanie, bo wszystko inne jak ziarnka piasku zostało przez ciebie rozsypane.

@huzarc 😂

@Lenore Grey dziękuję😊 @huzarc …ale też zapachem…

Miasto w deszczu zamyka się w sobie, nie śpiewa, nie tętni. W brzuchu kamienic przechowuje życie. Szumem wylewa łzy i przykleja je do ulic. Tkwią w bezruchu aż do rozdeptania. Nie całuje, nie głaszcze, nie tuli. Milczy o tobie i o mnie. Razem z miastem czekam na mrugnięcie słońca. Miasto odetchnie gwarem, a ja znajdę cię na końcu ulicy.

@A.Between Jaki piękny wiersz. Taki spokojny a jednocześnie pełen napięcia i oczekiwania, zawieszony gdzieś w przestrzeni …😊