aniat.

@Trollformel Dzięki za komentarz. Pozdrawiam.

@Berenika97 Dziękuję za komentarz. Miło mi, że wiersz się spodobał. Pozdrawiam.

@beta_b Dziękuję, tak miało brzmieć. 😊 @Wędrowiec.1984 😂

Czy wiecie co oznacza słowo FIRCYFUSZKI?... Ja też do niedawna nie wiedziałam. Ponadto rzucono mi wyzwanie aby napisać o nich - tych FIRCYFUSZKACH - wiersz. Rękawicę podjęłam i wyszło to. 😂 Pewien jegomość rzucił słowem, Które uśmiechem się odbiło, Bo brzmiało miękko i powabnie, Lecz nie wiedziałam co znaczyło. Już w głowie mętlik się rozpoczął, Słownik zapukał blisko myśli. Co znaczyć może to dziwne słowo? Gdy zamknę oczy, co mi się przyśni? Któż z was ostatnio miał do czynienia Ze słowem owym – FIRCYFUSZKI I mi pomoże rozwiązać problem, Być może z polskiego na francuski. Może to słowo jest kulinarne, W oleju skwierczą już FIRCYFUSZKI Wystarczy tylko zajrzeć w słownik I z apetytem zjeść placuszki. A może skłonić się ku zalotom, W które figlarnie fircyk wpada. Fircyk popełnia FIRCYFUSZKI I czułe słowa w ucho wkłada. Chyba, że chodzi o garderobę? Kokieteryjną i kobiecą, Bo FIRCYFUSZKI…po prostu ciuszki Na które wszystkie dziewczyny lecą. Jeszcze jeden wpadł pomysł do głowy Słowo gorące jak akt pożądania Bo FIRCYFUSZKI niczym cycuszki Przez mężczyzn chętne do dotykania. A to jest słowo staropolskie Grzeczne i bardzo poukładane Bo FIRCYFUSZKI to zwykłe loki, Pukle, spirale poskręcane. Trudny był orzech do zgryzienia Ach, ten nasz język niby ojczysty Potrafi nieźle namieszać w głowie I stać się bardzo nieoczywisty.

Jakie piękne oczekiwanie. Tyle w nim tęsknoty, ale takiej lekkie i delikatnej. Twój cały wiersz jest delikatny. Bardzo mi się spodobał. Pozdrawiam.

@egzegeta Dziękuję. Po tych wszystkich opiniach nie pozostaje mi nic innego jak zrezygnować z dwóch ostatnich wersów.😉Miłego…@Alicja_Wysocka Och, dziękuję. Nie spodziewałam się, że może wywoływać tyle emocji. To dla mnie ważne, dziękuję.😊

Świetnie ubrałaś w słowa ten stan, który czasami jest nie do uchwycenia przez drugiego człowieka. Mijamy kogoś, kto się uśmiecha, robi zakupy, rozmawia z nami a w środku ma wielką dziurę. Podoba mi się ta prawdziwość w Twoim wierszu. Patrzmy na siebie łagodniej. 😊Pozdrawiam ciepło. A wróżka nie powie Ci tego, czego sama w sobie nie odkryjesz. Dużo słońca.☀️

@Alicja_Wysocka Och, dziękuję. Nie spodziewałam się, że może wywoływać tyle emocji. To dla mnie ważne, dziękuję.😊

@tetu dziękuję😊

@Radosław Dzięki😁

@Radosław Dziękuję. Jest mi bardzo miło. Ja w dalszym ciągu jestem niepewna tych swoich wierszy.🫣 @Wędrowiec.1984 Dziękuję. Cieszę się, że wywołuje emocje😉

Pięknie kochasz życie. Pozdrawiam.😊

Biała bluzka, krucha, maleńka koronka, jeszcze przez chwilę pachnie wiatrem, który złapała w biegu, ale pożądanie już rozsypuje guziki w trawie, ciało drży po rozstaniu z bielą i niewinnością.

Kromka chleba a tyle znaczeń. Pierwsze co się nasuwa mi się na myśl to dom rodzinny, ale też poranek, lato, a trochę wznioślej to wolność i bezpieczeństwo. Taki zwykły wiersz… a taki niezwykły. Bardzo mi się podoba.

@bazyl_prost Przepraszam, że konwersacja pod Twoim wierszem poszła w taką stronę🤣🤣. Pozdrawiam. A wiersz, filozoficznie dobry. @Charismafilos a co oznacza to słowo, bo słyszę po raz pierwszy?🤣

@Charismafilos a co oznacza to słowo, bo słyszę po raz pierwszy?🤣

@Charismafilos a tam, od razu chwast…, ale za to jaki piękny.😉😅 @Charismafilos osika to raczej kojarzy się z „trzęsidupką”😉🤣🤣

@bazyl_prost Ja jestem brzozą😉.

@Charismafilos Dla mnie klasyka żyje, niezależnie od epoki i wciąż potrafi zachwycać.😊

Bo my - kobiety i mężczyźni zazwyczaj rozmawiamy w innych językach. To jest naprawdę sztuka, żeby się zgrać i zrozumieć w rozmowie.

@bazyl_prost na wystawne kolacje tudzież na spotkania z damami - zdecydowanie.😉

@bazyl_prost Mój miał😉

Widziałam dzisiaj Mickiewicza. Mróz rzeźbił pod cylindrem fale, kołnierz z norek całował mu szyję. Mickiewicz żyje. Jego lakierki z nosem na błysk, z każdym krokiem recytowały mroczne i czarne „Dziadów” wersy. Mickiewicz dzisiejszy. Zarzucił na płaszcz aksamitny z lekką nutą nonszalancji, swój plecak sportowy marki Vans. Mickiewicz nie w czas. Jedni epokę chcą prześcignąć, inni cofają się w dawne lata i swoją elegancką duszę karmią „Panem Tadeuszem”.

Ostatnio jest ciebie mało, mniej już nie może być, serce spierzchnięte z pragnienia, tak bardzo chce mi się pić. Tkwię w tej pustyni zmysłów, bez jednej wody kropli, a ciebie tak bardzo mało, chyba z czterdzieści stopni. Ciągnę za sobą tęsknotę, bo nie ma już siły iść, i wciąż umieram z pragnienia, tak bardzo chce mi się pić. Otwórz ramieniem oazę, daj swego cienia więcej, bym ugasiła samotność, nabierając cię w ręce. Lecz ty mnie mamisz gorączką, fatamorganą chcesz być, i znikasz — i znów cię mało, a ja tak bardzo chcę pić.

@Gosława Czytając Twój wiersz czuję całą sobą jak bym tam była, pod tym płotem, z tymi kwiatami, z rękoma ubrudzonymi ziemią. Zresztą wszystkie Twoje wiersze tak niesamowicie przenikają. Bardzo mi się podobają. Pozdrawiam ciepło.