corival

@Henryk_Jakowiec Przygotowań cała masa, wyprawa przecież daleka, a w jej trakcie długa trasa i niejedna z przygód czeka. Może będzie trzeba szybko umykać przed zagrożeniem, wtedy lepiej nie mieć tylko mułów za wyposażenie. Lepiej już koniom zawierzyć, rącze stwory, no i dzielne, chociaż mogą sprzeniewierzyć sprawę, przez płochliwość jakąś. Rozmowy wyłonią sprzężaj, osobiście jednak mniemam, że nie wśród wyboru najlepiej wybrać do zaprzęgu rena. Pozdrawiam :)

@Henryk_Jakowiec Skoro trasa jest Ci znana, po co na kosmitów czekać, informacja otrzymana, nie ma więc powodu zwlekać. Inna sprawa z Mikołajem, czy już kontakt nawiązany? Trudno działać bez tych sanek, i podziwiać gwiazd uroki. Pozdrawiam :)

@Waldemar_Talar_Talar Troszkę to zawiłe i wymaga zastanowienia, ale to dobrze. Wnioski są najważniejsze... Pozdrawiam :)

Za to dzisiaj szaro, buro, trochę chłodno, całkiem miło. Temperatur zmian w to lato, skończyć może się ponuro.

łaska

@Henryk_Jakowiec O do licha w trakcie akcji tego typu, w niewiadomym, może lepiej bez atrakcji, by nie zostać wykończonym. Pozdrawiam :)

@Henryk_Jakowiec Byłaby to cud przejażdżka, bardzo szybka, oryginalna, renifery, przestrzeń wielka, wyobraźnia już mi działa. Pozdrawiam :)

@Henryk_Jakowiec Kreatywność HeJa wielka zaskoczył mnie pomysł nowy, Mikołaj... ha, bagatelka, kolejny projekt gotowy. Tu przynajmniej można będzie negocjować... jak się zjawi na Henryka prośbę wielką, może sanie poprowadzi. Pozdrawiam :)

@error_erros Tutaj nie miałam żadnej wątpliwości o czym jest wiersz... Fantastycznie ująłeś słowami kataklizm. Bardzo mi się podoba . Pozdrawiam :)

@dach No proszę, ile to z wysokości ciężarówki można się naoglądać :) Świetnie też wykazałeś różnicę między realiami, a wyobrażeniami. Lubię te Twoje opowieści z drogi. Pozdrawiam :)

@GrumpyElf Wybory życiowe potrafią zmienić człowieka. Zakwasy świetnie oddają ten szczególny moment, kiedy doświadczenia życiowe człowieka poturbują i zanim okrzepnie, przeanalizuje, czuje ból istnienia. Tak to sobie wymyśliłam. Świetny wiersz. Zmusił mnie do przemyśleń. Pozdrawiam :)

@error_erros Popracuj lepiej, nie ma co się załamywać :) Piszesz doskonale, lubię Cię czytać, tylko najwyraźniej przekombinujesz i w tekście giną słowa klucze, które by naprowadziły czytelnika na trop. Pozdrawiam :)

przesada

@GrumpyElf Ech, no ładnie, nietakt popełniłam. Słusznie. W końcu przecież domownik :) Pozdrawiam :)

@Waldemar_Talar_Talar Czytając pierwszą strofę, pomyślałam o powszechnie znanych przypadkach prawników kradnących w sklepie... czyli można. Co do uczuć... jak się nie zna, to się pozna. Według mnie można. Dla zabawy umrzeć, cóż bywa, że w zartach tak zwanych, dla kawału ktoś coś robi i przedobrzy... na przykład udaje, że tonie. Znam taki przypadek. Cham rzeczywisty to nie wiem... musiało by mu faktycznie dokuczyć chyba. Bywają jednak chamy na pokaz... Co do trzeciej strofy i życia... Warto. W końcu nigdy nie wiadomo kiedy los się odwróci i się zachce. Świat nigdy świnią nie jest. Co innego ludzie na nim... bywają. Co do strofy ostatniej... Czasem zna się niby odpowiedź, a nagle wychodzi na jaw, że niepełną, więc warto. I nie oznacza to od razu, że udaje się głupa. Z tym się nie zgodzę. Intrygujący wiersz, skłaniający do przemyśleń. Pozdrawiam :)

@Michał_78 To bardzo dzielne drzewo, pozornie delikatne... Dziękuję za odwiedziny Michale, pozdrawiam :)

@Henryk_Jakowiec Jedno pewne bez wątpienia, podziwiam całą intencję, pomysł nie do podrobienia, wzbudził we mnie atencję. Upór osła może wiele, cudów jednak nie dokona, błędy liczyć nie mym celem, zdążyć nim myśl H. pokona. Pozdrawiam :)

@GrumpyElf Normalnie kokosowa rodzina :) plus kot. A temat przyplątał mi się z racji pisania o paru roślinach włóknistych. Dziękuję za wizytę, czytanie i pozytywny odbiór. Pozdrawiam :) @Michał_78 Faktycznie, tym bardziej wiesz o czym piszę... Dziękuję za odwiedziny i pozdrawiam :) @Sennek O tak, to ona jak żywa... znaczy palma kokosowa. Cieszy mnie, że pozytywnie jesteś nastawiona do obranego przeze mnie tematu. Dziękuję za wizytę. Pozdrawiam :)

@Henryk_Jakowiec Tak, rozumiem już cel akcji, chociaż nie wiem, czy popieram, a co do komunikacji, żaden ze mnie generał... Mam pytanie jednak drobne: czy starczy stanie na głowie, gdy element Waszych dążeń, w kosmosie bytuje sobie? Zebrać ochotników jedno, odszukać pana T. drugie, dostać się tam całe sedno, i tu widzę... psu na budę. Pozdrawiam :)

@Waldemar_Talar_Talar Dziękuję Waldemarze i pozdrawiam :) @Marek.zak1 Cieszy mnie, że palma kokosowa przypadła Ci do gustu. O tak mają tam kokosy i co ważniejsze wykorzystują je wszechstronnie. Nie dziwię się tamtejszym ludziom. W końcu to ich rodzime drzewa. My mamy własne rośliny, choć rozwój cywilizacyjny niemal wyrugował nas z umiejętności ich wykorzystywania. Dziękuję Marku i pozdrawiam :)

@Justyna Adamczewska Wierszyk co najmniej dwuznaczny. Przynajmniej tak go rozumiem. Podoba mi się ta niejednoznaczność. Pozdrawiam :)

@Czarek Płatak Bardzo dziękuję za pochwałę. Miałam nadzieję, że mi się udało. Pozdrawiam :)

Ciekawsko patrzy w oceanu wody wyniosła, giętka, wyniosła spiżarnia, drzewo życia, wierny sojusznik człowieka, pochyla ciało, czegoś wypatruje. Płyną lekkie łodzie wiązane linami z kokosowej palmy wyrabiane, wężowe, mocarne nawet po zderzeniu, walczą do końca, ludziom szansę dając. W ojczyźnie palmy wody nie popijaj, jedzenie także znajdziesz pod skorupą, widma głodu nie ma pod pierzastym liściem, królowa mórz południa zabezpieczy. Sok czysty, zdrowy, w łupinie zamknięty, smak gorzki czujesz, owoc niedojrzały. Najlepszy orzeźwiająco świeży posmak, przejrzały mydłem trąci, bez walorów. Odstawienie na bok do wina prowadzi, ranne jest lekkie, wieczorne mocniejsze, najpierw jest tak słodkie, potem zaś wytrawne, żywotność jętki, na koniec kwaśnieje. Największe nasiono, pozdrawiane, święte, pyszni się dumnie ozdoba, dar wielki, dusza tropiku pulsuje tu przez wieki, dobroczynna koi ciało człowieka.

@Czarek Płatak Tego nie powinny. To właśnie miałam na myśli, choć widocznie słabo wyakcentowałam zamierzenie. Pozdrawiam :)

@error_erros Dziwnym zbiegiem okoliczności autorowi zawsze to co pisze wydaje się jasne. Co do wiersza, pomijając umykający sens, wiersz sam w sobie, czyli styl utrzymałeś. I ten podoba mi się nieodmiennie. Pozdrawiam :)