corival

@Waldemar_Talar_Talar Jak wiadomo punkt widzenia zależy od punktu siedzenia... ale żeby: Co tak mało? Jakoś moje oko nie jest w stanie tego przyjąć ;) Pozdrawiam Waldemarze :)

@tomass77 Tematyka jest mi bliska, choć niektórych porównań za nic nie potrafię rozgryźć: Mimo to, podoba mi się ten wiersz. Pozdrawiam :)

@Waldemar_Talar_Talar Sprytne posunięcie Waldemarze ;) Pozdrawiam :)

@Jacek_Suchowicz I oto pełna legendarna opowieść z obydwu końców Europy. Słusznie Panie prawisz. Dziękuję za przybliżenie obu. Pozdrawiam :) @Tectosmith Dziękuję bardzo i pozdrawiam :) @iwonaroma Dziękuję Iwonko, że zajrzałaś i pozdrawiam :) @Nata_Kruk Dziękuję bardzo... Pozdrawiam :)

@GrumpyElf Przeczuwam ciężkie decyzje i chwile. Trzeba uważać, żeby cisza nie przygniotła za bardzo i nie udusiła. Ciążenie lubi przygnieść. Nieodmiennie lubię sposób w jaki piszesz. Pozdrawiam :)

@Nefretete Dziękuję bardzo. Chyba mi się tym razem faktycznie coś udało... Dziękuję że zajrzałeś i także pozdrawiam :) @tomass77 Miło mi, że znalazłeś tu coś dla siebie. Pozdrawiam :)

@Lidia Maria Concertina Razem, ale osobno... hmmm, to nie wróży zbyt dobrze. Pozdrawiam :)

@Nefretete Bardzo to wszystko ulotne, wędrujące z wolna i wieloznaczne, ale i tak mi się podoba. Pozdrawiam :)

@ja_wochen Po kilkukrotnym przeczytaniu doszłam do wniosku, że odkrywam tu oszczędnymi słowy opisane wyobcowanie. Intrygujące ujęcie. Pozdrawiam :)

@zetjot W zasadzie mamy nasze bursztyny, a ich legendarne pochodzenie właściwie nie odbiega epickością od tego helladzkiego. Pozdrawiam także :)

@Kasia Koziorowska Bardzo dobrze rozumiem to odczucie, które ujęłaś w pełen dobranych słów wiersz. Przemówił do mnie. Pozdrawiam :)

@Wędrowiec.1984 Bardzo dziękuję i pokłon składam wraz z pozdrowieniem :)

@Kasia Koziorowska Ojej, nie spodziewałam się tak wysokiej oceny. Dziękuję i pozdrawiam :)

Nie przewidział ojciec, że syn nie podoła. Skrzydlate koniska miotają rydwanem. Ogień tak żarłoczny, krzyk płonącej Ziemi niesie się daleko. Błysk i grzmot pioruna. Heliosowe córy głośno rozpaczają. Los okrutny dotknął, zła ocena siły. Lament siostrzyc biegnie Eriadonu brzegiem, dotyka serc bogów. Szum topól jest cichszy. Krople łez złocistych można tutaj znaleźć. Cenne jak klejnoty i poszukiwane.

@Dekaos Dondi Wesoło, troszkę bajecznie i bardzo zwierzątkowo. Bardzo lubię takie klimaty. Wyszło całkiem nieźle. Pozdrawiam :)

@Waldemar_Talar_Talar Pogodziłeś tak? Ciekawa jestem jakim sposobem ;) Sam początek przypomina mi "Wilczki". Pozdrawiam Waldemarze :)

@violetta Coś w moich klimatach, choć ja akurat raczej w "dzikich" zapachach bardziej, nazwijmy to siedzę. Pozdrawiam :)

@lovej Chyba, że pracujemy... wtedy nici z piknikowania ;) Pozdrawiam :)

@izabela799 Zgadzam się, że wiersz wymaga nieco regulacji, bo miejscami rozbiłaś rym, czy rytm, ale ogólnie, co do treści, podoba mi się. To taki przykład do poprawy rymu. Tutaj też należałoby poprawić... tak sobie myślę... może coś w stylu: odnajdzie zima z śniegu czystą bielą. Pozdrawiam :)

@iwonaroma Sortowanie snów... cóż, chyba bym nie potrafiła. Pozdrawiam :)

@Krogul88 Nie będę szeroko się rozpisywać... jednakże wiersz do mnie przemówił. Pozdrawiam :)

@lena2_ Słusznie prawisz. Pozdrawiam :)

@Arsis Ten bezkres oceanu wspólnego snu do mnie przemówił... pozdrawiam Arsis :)

@izabela799 Słusznie czynisz :)

@Wędrowiec.1984 Ojej, faktycznie klasyczna nerwica... obawiam się, że peel nie ma szans na wypoczynek, choć jak sądzę usilnie będzie się starał. To niezwykle męcząca i jak mi się wydaje poważna dolegliwość. W wierszu udało Ci się zamknąć proces myślowy osoby cierpiącej na tą chorobę. A sam wiersz bardzo mi się spodobał. Pozdrawiam :)