corival

@Dagmara Gądek Prawdę mówiąc o morze jedynie zahaczam w finale, a rzecz dotyczy zgoła czego innego, więc chyba nie ma w wierszu zbyt wiele dosłowności ;) Tak, tak... metafory... w końcu dobiję i do tego brzegu, ale jak widać z wolna się rozpędzam po długim okresie nie pisania wierszem. Dziękuję za uwagi. Pozdrawiam :)

@Marek.zak1 Jakoś o sytuacji wspomnianej u Reja łatwo się zapomina, za to aktualne ekscesy cisną się w uszy i na oczy. Jeszcze raz pozdrawiam :)

pływanie po temacie

@Marek.zak1 O doprawdy... zaiste znak naszych czasów. Oczywiście nie uogólniając. Taki sąsiad to istny "skarb". Ostrym okiem zauważone i zgrabnie opisane. Pozdrawiam :)

@Waldemar_Talar_Talar Świetnie uchwyciłeś moment. Nocną porą w dawnych studniach tak właśnie było... księżyc przeglądał się w studziennej wodzie, a żuraw z ciekawością zerkał, a niekiedy zapuszczał żurawia. Pozdrawiam :)

Pełne uroku, podobieństwa, różnic... są i potężne, słyną majestatem, bywają jeszcze nad wyraz leniwe, inne radośnie błyskają dowcipem. Wszystkie ciekawość wielką wykazują, zajrzą gdzie mogą, musną każdą trawkę. Chichoczą, mówią, szumią opowieścią, migocze uśmiech, ciało tętni życiem. Młodość bez przerwy i ukryta siła, niosą w dłoniach dary na zebranie. trójzębny władca otwiera podwoje pałacu, dokąd każda panna zmierza. Jest centrum plotek, wymiany poglądów, wielki rozgardiasz, istna mieszanina szczególnych darów składanych tam wokół, na dnie zbiornika, pośród chlupotu fal.

@Waldemar_Talar_Talar Tym razem trafiłeś w mój klimat Waldemarze. Łatwo mi było wczuć się w treść, jako że również posiadam muszlę, która opowiada historię morskiego życia. Pozdrawiam :)

@Poezja to życie Odnoszę wrażenie, że to czas jest kluczem do wiersza... cóż wszystko mija na taki, czy inny sposób. Pozdrawiam :)

@violetta Bardzo romantycznie się zrobiło... Pozdrawiam :)

@aniat. Mój klimat, więc zerknęłam. Całkiem miło zabrzmiało. Pozdrawiam :)

@Amber Moje kllimaty, więc zerknęłam i nie żałuję. Pozdrawiam :)

@Jacek_Suchowicz Moje klimaty, więc z upodobaniem poczytałam, choc osobiście nie mam takich odczuć w stosunku do rzek. Wydają mi się bardzo towarzyskie i rozmowne. No, ale co człowiek, to inne spojrzenie. Pozdrawiam :)

@lena2_ Przemówiła do mnie zwłaszcza druga część wiersza... te rysy są bardzo wymowne i prawdziwe. I fakt, czlowiek do wielu rzeczy musi dojrzeć, dorosnąć cczy jak tam to nazwać. Pozdrawiam :)

@Nata_Kruk Miło mi, że zajrzałaś... może i coś tam dało by się wyrzucić, ale... niech już tym razem zostanie jak jest. Dziękuję za docenienie obrazowania... staram się jak umiem i milo, że ktoś to zauważa. Pozdrawiam :)

@Dagmara Gądek Tak, cóż... przymiotniki. Chyba mnie lubią, że nie zawsze daję radę się od nich opędzić. Cieszy mnie, że mimo to nie spisujesz mnie na straty. Pozdrawiam :) @Amber Ojej... myślę, że chyba czerwony dywan jednak nie dla mnie ;) a ten splendor brzmi tak dumnie, że chyba lepiej, żebym w niego nie uwierzyła. Jeszcze pęknę... Niemniej bardzo dziękuję za docenienie moich wysiłków. Miło mi, że znalazłaś tu coś dla siebie. Pozdrawiam :)

@Kwiatuszek Lekko, potoczyście, a co do treści proponuję nie czekać już, tylko uzbroić się w rzeczy i na słońce i na deszcz i ruszać na podbój jeziorno-leśnej krainy. Pozdrawiam :)

@andrew I tak z każdym obrotem kół, czy to słońce, czy deszcz, zbliżacie się do celu. W treści czuć skrzydła niosące jadących. Pozdrawiam :)

@befana_di_campiI przepiękne krajobrazy, i kawał historii. Jest się tam czym pozachwycać bez wątpienia. Pozdrawiam :)

Skromnie krok oddaje życiodajnej kuli, planetarna siostra o zmiennym obliczu. Z dala bliźniaczka pełną twarz ujawnia, w pobliżu nowiem cieniutkim się jeży. Kiedy nocną ciemność rozjaśnia Phosphoros, zwiastuje nadejście ogromnego światła. Blaskiem pożegnalnym błyszczy zaś Hesperos, wędrując tak znanym wieczorowym szlakiem. Dwa sprzeczne zwiastuny, a jedno oblicze. Zauważył mędrzec, niszcząc wdzięk legendy.

@Samotnikai Po lekturze mam podobne odczucia jak koleżanka powyżej. Jakbyś opisywał dwie różne osoby. Człowiek silny jak tur i niezależny, nie może być równocześnie lękliwy i wycofany. Pozdrawiam :)

@violetta Czy ja w swojej odpowiedzi, a w zasadzie w swoich odpowiedziach, wspominałam cokolwiek o internecie? Nie, to Ty Violu zachęcałaś mnie do jego eksploracji, czego nie podjęłam. No nic, chyba czas kończyć naszą konserwację pod tym tematem. Pozdrawiam :)

dratwa

@violetta A do czego ta odpowiedź, bo nie rozumiem? Hmmm...

@andrew Nad formą faktycznie jeszcze mógłbyś popracować, ale liczy się cel, a ten jest chwalebny. Każdemu potrzebna jest wiara. Współcześnie ludzie pokładają ją w różnych rzeczach. Pozdrawiam :)

@Zawierucha7 Srebrne parasolki chyba powinno być. Pozdrawiam :)