Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

corival

Użytkownicy
  • Postów

    4 811
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    19

Treść opublikowana przez corival

  1. @Jo Shakti Przynajmniej jedna cecha piękna w tej, jak dla mnie, smętnej z wyglądu roślinie. Dziękuję Jo, pozdrawiam :) @Andrzej_Wojnowski Słusznie prawisz Andrzeju. Pozdrawiam :) @Czarek Płatak Jest to serdecznik pospolity. Dziękuję za docenienie opisu. Pozdrawiam :) @Michał_78 Doskonale zidentyfikowałeś Michale roślinę, czemu się nie dziwię. Jak dla mnie serdecznik pośród innych roślin wygląda jak zmokła kura, ale wiesz, wolno Ci przecież uważać inaczej :) Dziękuję za odwiedziny i pozdrawiam :) @Pi_ Dziękuję za zachętę, a wiersz zacny :) Pozdrawiam :)
  2. @Henryk_Jakowiec Cóż, zakusić zawsze można, inna sprawa, czy dostrzeże poeta zza brzegu kieliszka, wysiłki damy swej szczerze. Pozdrawiam :)
  3. @Henryk_Jakowiec Jak nabyte, to wybyte mogą zostać radykalnie. Wiersze to dobry nabytek. Po co komu wspomaganie. Pozdrawiam :)
  4. Kiedy gniewem płoniesz przerażeniem drży ziemia, przenikliwym błyskiem oka rozjaśniasz widnokrąg. Władasz niebem i ziemią Ogromny wszechpotężny, władco nad władcami, króla uczyniłeś rządcą. Słoneczna Okrągłolica, ciepłe i jasne masz oblicze, płomiennym wzrokiem docierasz, prowadź do walki i zwycięstwa. Sprawuj opiekę nad państwem z mocarnym małżonkiem, ogromnorogim bykiem, panem kraju. O wielcy! Zwróćcie spojrzenie na ziemie Hetytów.
  5. @Henryk_Jakowiec O doprawdy być nie może! Jak tu tworzyć, kiedy w głowie chlupot słychać, wicher grozi, a od rana łupie znowu. Pozdrawiam :)
  6. Urodą nie porywa oczu, zwisające dłonie z posiniałych kości, szara kosmatość kłuje spojrzenie, dookoła grzebieniasty róż. Smutny sąsiad na barwnej, letniej łące. Lwie drzemie w nim serce, gotowe do walki o roztrzepotane ludzkie, lwimi chwostami liści omiata, koi nerwy i ociera łzy spokojnym uśmiechem słońca.
  7. @Dag Dziękuję Dag za odwiedziny. Hmmm... ta poetka to pewnie tak na zachętę, więc tym bardziej :) Pozdrawiam :)
  8. @Henryk_Jakowiec Od wódeczki do wódeczki, i z poranku na poranek, toczy się "wesołe" życie monotonnie, nieprzerwanie. Kac pogania nieszczęśnika, nie pozwoli tworzyć wcale, jak jakiegoś niewolnika. Marny widok przyszłość daje. Pozdrawiam :)
  9. corival

    Gra w skojarzenia. :)

    kokosowa
  10. @Henryk_Jakowiec Kac jak widzę trzyma mocno, wena wsparciem dla poety w każdym stanie. Widać jasno, że kacykiem kac niestety. Rządzi biednym tak jak może, wena szepce, kac rwie głowę, czy się wyrwie mu nieboże, formy ledwie ma połowę. Pozdrawiam :)
  11. @Gabrys Puenta jest świetna Gabryś. Zmień sobie, bo masz błąd... Chodzi Ci o "Ważenie", czyli ocenienie wagi (ciężaru) w tym wypadku grzechu, a nie o "warzenie", czyli na przykład: warzenie piwa, warzenie soli. Zmień i w tytule i w puencie. Pozdrawiam :)
  12. @Henryk_Jakowiec Ależ uczta się szykuje, głodu nie wróżę Ci wcale, za to garb wnet wykiełkuje, gdy weźmiesz atlasy całe. Zdaj się lepiej na wspomnienia, ciesz wędrówką i powietrzem, tam słońce, tu trochę cienia, na kolejnym kilometrze. Pozdrawiam :)
  13. @iwonaroma Ciekawa jestem, czy o tej samej gwieździe myślimy, ale obraza majestatu oddana zostala w wierszu idealnie Iwono :) Pozdrawiam :)
  14. @Waldemar_Talar_Talar Jak zawsze interesujące przemyślenia. Trochę zgrzyta mi przedostatnia zwrotka, ale... Pozdrawiam Waldemarze :)
  15. @8fun O, dziękuję :) Oceniłeś moją twórczość bardzo realnie, więc doprawdy nie mam się na co oburzać. Tym bardziej, że sama myślę podobnie w kwestii proza - poezja, a przede wszystkim rymy. Natomiast: tutaj pozostaje mi jedynie podziękować z uśmiechem, co też czynię :) Pozdrawiam :)
  16. @error_erros Marzenia senne... bardzo takie subtelne :) Pięknie wierszem przedstawione... Pozdrawiam :)
  17. @iwonaroma Się narobiło ;) Współcześnie tak właśnie wyglądają, ale takie wcześniejsze nie koniecznie. Czasem były niewielkie, za to misternie zdobione i z różnych surowców. Tak, jakby wykonano je wyłącznie w celach dekoracyjnych...
  18. @iwonaroma Bez wątpienia :) Bardzo prawdziwe i trzymające się rzeczywistości :)
  19. @Pi_ Nie obrażę się :) Ten wiersz może być trudny. Powiem na razie tyle, że może być rozumiany dwojako. Po pierwsze w świetle mitologii greckiej i wówczas wszystko stanie się jasne, kiedy odczyta się symbolikę. Po drugie natomiast, jako prośbę młodej dziewczyny, albo i żony o dziecko, a kiedy okazało się, że poczęła, o opiekę nad nienarodzonym dzieciątkiem i w przyszłości szczęśliwy poród. Tutaj już pomijając wszelkie odnośniki do symboli, prośba słana jet do... i teraz można podstawić co komu wygodnie, a chodzi o siłę wyższą... Co do rymowania natomiast, nie rozumiem go jako: Rymuję kiedy mam na to ochotę. W ramach ćwiczeń raczej. Zorientowałam się, że daję radę, więc szlifuję tą umiejętność.
  20. @Kot Tym razem dziękuję za serduszko. Najwyraźniej poprawki wpłynęły na kondycję wiersza. Jeszcze raz pozdrawiam :)
  21. @Pi_ Zależy od rozłożystości i głębokości miseczki. Nie każda będzie mogła być określona jako patera :)
  22. @GrumpyElf Niby smutne wydarzenie, w końcu przecież rozstanie, ale z jaką klasą... tyle tu przestrzeni, natury i spokoju, że emocje faktycznie mają się gdzie rozpływać i zanikać. Nie biją falami, nie bryzgają, nie chłoszczą. Bardzo mi się spodobało takie przedstawienie sytuacji. Pozdrawiam :)
  23. @Waldemar_Talar_Talar Było i złe i dobre, i piękne i brzydkie, była radość i smutek, pochwały i szyderstwo. A po co iść dalej? Żeby dotrzeć do tego co być musi... pogrzebu i to nie cudzego. Świetny, przemyślany wiersz. Niby zlepek słów i wyrażeń, a tworzy w sumie doskonałą, harmonijną całość. Pozdrawiam :)
  24. @[email protected] Z wodą już tak bywa. Jest bardzo zachłanna i nie dziwię się, że jakoś nie masz ochoty odwiedzać morza po stracie jaką zafundowało. Osobiście zawsze było mi łatwiej dogadywać się z ogniem. Jak dla mnie jest bardziej przewidywalny... mimo wszystko. Miłego dnia Grzegorzu.
  25. corival

    Gra w skojarzenia. :)

    Wielkanocna
×
×
  • Dodaj nową pozycję...