Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

MIROSŁAW C.

Użytkownicy
  • Postów

    3 048
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    12

Treść opublikowana przez MIROSŁAW C.

  1. żyliśmy tu na sinusoidzie ludzkich ułomności lecz na pewno daleko od szczerej nienawiści wiatry sezonowe ze wschodu i z zachodu mokrymi miedzami od łez potu i odchodów strachu przemierzały na przemian okolicę psy obszczekiwały powietrze a bzyczenie much przenikało do szpiku kości kiedy Jakub z rodziną zatłuścili nam szyby okien w chałupie i przepadli gdzieś w błękicie nieba coś we mnie pękło zetlałym trzaskiem
  2. @Naram-sin Jeśli ktoś miałby jakiekolwiek wątpliwości co do myślobazy, na której powstał ten wiersz. Twój komentarz, rozbiera ją na mikroelementy...:) Dziękuję.
  3. @Leszczym Cud ludzkiej natury...
  4. @andreas @Jacek_Suchowicz "Z badań archeologicznych wynika, że już neandertalczycy przyrządzali sobie rosoły, jest więc wielce prawdopodobne, że raczyli się bulionem z mamuta! Ciekawe, jak mógł smakować". I to się nazywa tradycja:) Dziękuję za komentarze, pozdrawiam.
  5. @Marek.zak1 W temacie niepoprawne; "Jedwab wynaleziono po to, aby kobiety mogły w sukniach chodzić nago".
  6. @Dagna Hm, pięć talerzy. P.Stachura wysoko ustawił poprzeczkę :)@Waldemar_Talar_Talar Akurat ten fragment, to strawa dla ducha... @Alicja_Wysocka Święte słowa :) Dziękuję za wszystkie ślady zainteresowania, pozdrawiam.
  7. @Rafael Marius W punkt !. Dziękuję, pozdrawiam.
  8. mgiełki o poranku w promienistej aureoli po źdźbłach trawy czmychają między drzewa owocowe jak postacie z księgi o niewidzialnym a wiekuistość rosą sznuruje mi buty i zanim cebulka zarumieni się przed główną ceremonią z naturą zagram w zielone pietruszka koperek seler i lubczyk do którego zwyczajowo puszczam oko
  9. @Alicja_Wysocka Kolega wyżej, pisał o 'splątaniu kwantowym'. I wiersz i to to ..., bardzo mi się podoba.
  10. @Leszczym :) Dziękuję, pozdrawiam.
  11. @Wochen Puenta ma moc !
  12. @iwonaroma Duszy czas nie skruszy.
  13. @Leszczym 'Wolność' - panie kochany, to nawet po śmierci musisz mieć adres. Nie wolno , rozsypać się w ulubionym miejscu :))
  14. @andreas Swojski kawalarz:) Dziękuję, pozdrawiam.
  15. @Łukasz Jasiński Cytując klasyka :) I tak też można. Interpretację zabieram ze sobą. Pozdrawiam.
  16. @Witalisa "...(nie dotyczy tytułu)". :) ślady historii bez pudrowania. Dziękuję za komentarz, pozdrawiam.
  17. Kto w dzieciństwie nie miał problemów z wymową choćby jednego słowa, niech pierwszy rzuci Słownikiem języka polskiego. Dziękuję za każdy ślad zainteresowania, pozdrawiam.
  18. tam za domem gdzie stała lipa wysoka zaćwierkana wieża babel z której wróblowate zaglądały do okien i tam gdzie stała wierzba płacząca obudowana wianuszkiem drewnianych szopek muśniętych tajemną wiedzą w których pan Edmund parał się radosną alchemią przemieniając ostre kolory w pastelowe opowieści o drugiej wojnie światowej po czym zmęczony głaskał czule futerka królików a ja majsterkowałem przy słowie kultywator czym sprawiałem szczerozłośliwą radość swoim starszym kolegom
  19. @janofor "... i noszę w sobie skarb nieprzebrany — mantrę: Om mani padme hum". To na dobry początek. Pozdrawiam.
  20. @Gerber W takim przypadku, prawo nie ma nic do powiedzenia:). I jeszcze, żeby to było takie proste... Pozdrawiam.
  21. @andreas Abstrakcyjność komentarza ściga się z abstrakcją wiersza :)) Dziękuję, pozdrawiam.
  22. @Jacek_Suchowicz :)) pozdrawiam .
  23. pośród historycznych namiętności dwa życiorysy połączył Most Łańcuchowy Széchenyiego w jedno miasto ze snów zapomnianych w woalce Dunaju Hotel Savoy uchodził za bezpieczny Garmino spojrzał na przyjaciela niczym ojciec ludu w przekrwione oczy smoka a uśmiech dilera był dla nich jak pocałunek Judasza zazwyczaj rosyjska ruletka kończy się jak niezapowiedziana pielgrzymka między uda kobiety tam gdzie tajemnica sztuki i tajemnica życia i tam gdzie bajeczna cisza kiedy rozczarowanie wycierał ręcznikiem koguty zaszkliły okna niebieskimi szybami po czym zwyczajowo weszliśmy razem z drzwiami w cieniu martwego ciała drżał anioł z różowymi skrzydłami w co wciąż nie możemy uwierzyć
  24. @Robert Witold Gorzkowski Emocję okiełznać słowem, bywa trudne. Tu, udało się. Pozdrawiam.
  25. @Dagna Po prostu, w zgodzie z naturą. Dziękuję za komentarz, pozdrawiam.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...