Lahaj

@Kamala mylisz się

Jeśli mi się udało to się cieszę Witam serdecznie i dużo twórczych pomysłów i krytycznego spojrzenia życzę. Pozdro Rzeczywistosc hmmm czy nie odbieramy jej wówczas intensywniej może w takiej hiperboli nawet ale rozumiem twój trop ... chyba :-) dziękuje za miłe słowa i wizytę pozdro @Dag gdybym miał boskie moce zlikwidował bym przede wszystkim cierpienie. To jest moim zdaniem koronny dowód na to ze boga niet.

@[email protected] mój tato ma się dobrze ale nikt nie jest wieczny kolegi tata ma się nie najlepiej. mój-twój brzmi jak płot. W tym sensie to nie ma znaczenia. @w kropki bordo dzięki ze pochyliłas się nad moim tekstem. Ostatnio jestem w mniej lirycznym nastroju. Winię białą panią za oknem. Walczę z nią i sił mi brak. Wiosna kiedyś nadejdzie a z nią jeszcze więcej pracy;-) pozdro

Ja wolę na dach :-)

@w kropki bordo ja Cię rozumiem, nikt nie lubi schodzić do studni.

@w kropki bordo u mnie wszystko jest kreacją ale jakie to ma znaczenie

a ja wraz z nim sprowadzony do decyzji jak nie karmić raka kurczę się sprzątam piorę gotuję tylko zdrowo przełączam tiwi gdy ktoś ma umrzeć uśmiecham się pomagam ile sił mam nie pomaga uśpiony remisją gdy przyszedł nawrót zapadam się chyba byłem? byłem kiedyś beztroski ufny i niezmącony już nie pamiętam siebie z dawnych lat nie ma w tym mojej winy jednak utraciłem niewinność łan najt stend to nie był kto zaczerpnie ze skażonego źródła?

@Franek K hej, szkoda ze zamknąłeś wiersz o zabijaniu miłości już zbierałem się odpowiedzieć dlaczego zgodziłem się z agrafka a tu kłódeczka. Mimo wszystko chce powiedzieć ze lektura tamtego wiersza była inspirującą. Pozdro

@valeria mimo ze jesteś szurnięta lubię cię. Pozdro

@valeria po to aby mieć monopol na prawdę dobro piękno po to by pouczać i mówić innym jak maja żyć ale tez aby sobie schlebic wiec tak szczerze to jest rodzaj kpiny z gry w bogów

@valeria ja jestem bogiem uswiadom to sobie

@w kropki bordo znam takich ludzi sam trochę taki jestem (boki zrywać)

@Karina Westfall dziękuję pięknie.

trzeba ukochać tę śmierć by stopić sercem jej chłód bo cóż mogę zrobić skoro przyszła po moją kruszynkę mój płód jak wielkie to jest wyzwanie rzucone śmierci prosto w twarz by zwłok od razu nie grzebać nieżywych nie warto się bać mija miesiąc smierć nas nie rozdziela dbam o nią piersią karmię przewijam córeczka śpi w łóżeczku bladziutka spacer w nocy w wózeczku malutka czujności sąsiadów nie sposób przecenić to nie smierć nas rozdzieliła a ludzie źli nie dane mi było dojrzeć do pochówku zabrali mój skarb a mnie w pasach wywieźli nie ufam już nikomu ufam tylko sobie gdy stąd mnie wypuszczą odnajdę córcię w grobie

@Pan Ropuch 2 pierwsze strofy są czaderskie ale ostatnia rozczarowuje a szczególnie zakończenie. Zmierza w rejony których nie oczekiwałem i w których nie mam czego szukać. Mimo wszystko dość udany wiersz.

@Tomasz_Biela mocne, emocjonalnie nie pozostawia obojętnym coś jak rzeczy których nie wyrzuciłem Marcina Wichy, resztę można dopracować. Pozdro

„... mądrzejszy od nich wszystkich” biorę rozpęd przeszkody pokonuję w podskokach z drogi przeciwności usuwam mam dużą swobodę w pokonywaniu zakrętów życiowych niepowodzeń nie rozpamiętuję biorę na klatę obnoszę sukcesy jak relikwie słabości się nie wstydzę tak mam od downa

@Pan Ropuch ciekawy udany i napisany zgrabnie jeśli miałbym jakiś dyskomfort z lektury to tylko przez ciążenie znaczeniowe „bez wątpienia” i „i z w pełni uzasadnionym” ale może właśnie to czyni lekturę bardziej intrygującą.

hej mały zróbmy tu cyrk 27 ciał pod podłogą 330 milionów kandydatów klaunom zawsze się upiecze mięsko świeże mięsko nałożę mocny makijaż uśmiechnę szeroko i przyjdę do ciebie dziś nocą zabiorę twój uśmiech prosto z serca

@w kropki bordo jest coś lecz nie wiadomo co... pomódlmy się :-)

@Dag jednym z moich ostatnich odkryć antropologicznych jest fakt ze wciąż istnieją plemiona izolowane. Łaskawie pozwoliliśmy im żyć my cywilizowani w taki sposób jakby nie było nas. Trochę to wszystko groteskowe i taki w zamiarze ten tekst mial być. Wyobrażam sobie społeczności nie skażone naszymi memami bez kona na insta bez konta na poezja.org bez koronawirusa bez znajomosci smaku coca-coli po podwyżce podatku cukrowego:-) Pozdro

@Justyna Adamczewska dzięki za wizytę, myślę ze wiele spisków ma swoje źródło w optymalizacji.

@Wątpiciel dziękuję serdecznie za odwiedziny pozdrawiam

gdzieś w głębi dżungli korony drzew przeszywa migotliwe światło poranne wygładza bruzdy na twarzy w jego spojrzeniu nie ma pośpiechu nie ma niezdecydowania nie ma wysiłku ani napięcia jest intensywność i harmonia nikt nie optymalizował nigdy jego życia gafa nic o nim nie wie

mnie już dawno nie ma zostałem zastąpiony w trybie awaryjnym nowy soft wykrzaczył się w trakcie loudowania nowej osobowości przy próbie odzyskania systemowych rdzeni wyszedł na jaw mój analogowy anarchizm zupełnie nieprzystający do nowej apgrejdowanej rzeczywistości jeszcze słowo ostatecznego brakarza oddziela mnie od cyfrowego niebytu poczucie braku sensu wzmaga się mógłbym poszukać substytuowania źródeł dobrostanu w możliwościach recyklingu czyż nie jest tak że najwznioślejsze utwory muzyczne to wciąż te same osiem dźwięków i pięć nut? a cały kod to tylko szereg z zer i jedynek? a jednak pierwsze życie jest jak matryca ułożona mistrzowską ręką niewidomego zecera stoimy w progu upatrzonych drzwi nawet nie dostrzegamy ze są inne drzwi do innych światów jestem wystarczająco wyeksploatowany by rozumieć niedoniosłość swojej roli odegranej ledwie dostrzeżonej szybko zapomnianej przebodzcowane receptory nie kopiują wiernie otoczenia przegrzane przewody nerwowe wypalone neurostyki nie transmitują wrażeń sensorycznych do procesorów im bardziej nie działam tym bardziej w prawdzie widzę narzędzie przemocy tym bardziej się rozczłonkowuję rozłączam uciska mnie kompaktowa wizja materii oraz nieuchronność implikacji wyzierająca z gugeltrendów bo cóż jest prawdą?