duszka

Każda zwrotka, choć niewielka i skromna wyraża bardzo dużo.., tak jakby połączyły się w wierszu ze sobą trzy małe światy. Wzyruszajace, piękne :) Pozdrawiam.

@Dawid Rzeszutek Zadając pytania o prawdę, szukając jej, zapracowujemy na odpowiedzi... Pięknie wyrazileś to w ostatniej zwrotce. ...Poprzednie zwrotki mówią mi, że te odpowiedzi, słowa, które je przenoszą, bywają atakowane, że krwawią, że sa zmęczone, ale nie mogą nas zwieść... Poruszający przekaz i Twój nieco inny, bo krótszy i bardziej przejrzysty wiersz. Bardzo mi się podoba :) Pozdrawiam.

To piekna ucieczka... w obie strony :) Tylko troszeczkę do wypowiedzi nie pasuje mi na końcu słowo "sprawiedliwość", którego nie ująłeś w cudzysłów, więc ma dla mnie pozytywne zanczenie... Bardziej pasowałaby mi "kara", bo nie jest tak jednoznaczna. Życze Ci dobrych chwil i pozdrawiam serdecznie :)

Nie rozumiem, co masz na myśli, Czarku... Może chciałes napisać "zwieszają", czyli w tym wychyleniu poza "zwykłą codzienność" pozostają? Jeśli tak, to jest to rzeczywiście zbyt jednostronne... Jestem za tym zeby pomiędzy jednym a drugim był "most", albo, żeby być jak drzewo: korzeniami w ziemi, a koroną otwierający się ku niebu. Dziękuję Ci i pozdrawiam :)

@Franek K Ten baca żyje po prostu chwila obecną i chyba mu z tym dobrze :) Pozdrawiam uśmiechnięta :)

Choć smutna, to piękna, delikatna chwila bliskości bez słów... Odrobinę przeszkadza mi tylko słowo "intuicyjnie".., czytając bez niego podoba mi się chyba nieco bardziej. Ale i tak jest ładnie :)

Dla mnie najważniejsze jest to uczucie zbliżania się do prawdy, do spełnienia.., niezaleznie od tego ile jeszcze drzwi będę musiała i mogła na tej drodze zamknąć i otworzyć. :) Uświadomiłeś mi ten fakt i dziękuję Ci za to :) Pozdrawiam!

Dwie poczatkowe zwrotki ujęły mnie :) Dwie następne też, ale ptrzebują według mnie małych stylistycznych poprawek: Lecz uważaj miej oczy szeroko / "miej oczy szeroko otwarte" lub: "otwórz oczy szeroko" ponieważ które blisko / ponieważ to, co blisko najbardziej zranić może i zapamiętaj sobie że w każdym kochaniu / każdym silniejszym kochaniu jest uśmiech jest łza kiedy silniejsze. / wtedy ten wers pominąć lub: "szczególnie tym silniejszym" Naprawdę ładny wiersz i ważny przekaz. Pozdrawiam!

Ciesze się, że przkazuję, że dociera :) Dziękuję Ci za te miłe słowa i pozdrawiam! @fanTomass Witam Cię w portalu i pod moim wierszem :) I dziękuję za serce :)

@Joachim Burbank Dziękuję i dobrego dnia! :)

Mam mieszane uczucia... Pierwsza zwrotka podoba mi się bardzo, druga - wydaje mi się mało liryczna i "wywierająca nacisk" na reakcję, a trzecia spodobałaby mi się też bardzo, gdyby nie powtarzała sie w niej "wierzba", a w miejscu tego wersu przesunąć z drugiej zwrotki "dusza prosi o modlitwę. Pozwolę sobie Ci pokazać, tylko dla zobrazowania, co mam na myśli: Wiatr przysiada na kamieniu połamany leży krzyż wierzba schyla się ku niemu jedno ramię pokrył liść Tu gdzie łzy nikt nie uroni dawno zapomniany grób dusza prosi o modlitwę proszę pomóż spłacić dług. Wydaje mi się, że choć jest o jedną zwrotkę mniej, to wypowiedź wiersza jest bardziej wyrazista, przekonująca i skłaniająca do refleksji. Ale oczywiście, to co Ty myślisz w sprawie Twojego wiersza jest ważniejsze. :) Pozdrawiam! .

Ta "cicha cisza" jakby wydobywała istnienie wszystkiego wokół, pozwalała je w pełni dostrzec... W ten sposób nie można odczuwać samotności :) Czytając poczułam tę ciszę. Dziękuję :)

W ten sposób je "powołujemy do życia" i sprawiamy tym sobie i innym radość... Nie zawsze nam się to udaje, ale Tobie w tym wierszu udało się na pewno :) Pozdrawiam.

Bardzo cieszą mnie Twoje poparcie, zrozumienie i pochwała :) Serdecznie dziękuję i pozdrawiam! A może najpiękniej wychylać się razem? :) Dziękuję Ci za życzliwe i wnikliwe czytanie oraz podzielenie się Twoimi rozmyślaniami. :) Pozdrawiam! Tak, ale przekonałam się, że to nie przepaść, i że stamtąd się zawsze wraca :) Dziękuję Ci za czytanie i troskę :) Pozdrawiam. Bardzo ciekawa mysli i wizja! Ciesze się ,że je w Tobie wzbudziłam :) Dziękuję Ci i pozdrawiam. @Kot @Ewa Witek Miło Was widzieć i dziekuję za serduszka! Pozdrawiam :) :)

@tomass77 Tak, to "smutno silny" przemawia do mnie... Pokazuje mi, że ta agresywna postawa Peela nie przychodzi mu łatwo, że jest świadomy że również i ta koniecznośc obrony przynosi cierpienie, ale może jednak mniejsze od tego przeciwko któremu sie obraca... To niełatwa sytuacja i niełatwy temat. Serdecznie pozdrawiam :)

jest okno na wszechświat otwiera je miłość nigdy nie oddycham aż tak głęboko aż tak daleko się nie wychylam by widzieć .

Świetny, zaskakujący i wiele mówiący przekaz! Oby zawsze tak było :) Tylko w trzecim wersie pierwszej zwrotki brakuje "tam"... Pozdrawiam :)

@Waldemar_Talar_Talar W tym jesiennym uspokojeniu i tej jesiennej przytulności miłość jest szczególnie delikatna i czuła :) Bardzo ładnie to ująłeś. Pozdrawiam :)

Dla mnie to jakby siła buntu, a więc ta pierwsza uwalniająca z uwięzienia siła.., ale jednak mało kontruktywna i nietrwała... Dopiero gdy przekształci się w siłę wybaczenia losowi (co nie oznacza, że uznaje go za dobry), jest tą prawdziwą, trwałą i budującą siłą, która może powstać w warukach trudności życia. Wtedy zamiast "przklinam" pojawiłoby sie w wierszu słowo "wybaczam". Ciekawy, "zbuntowany", żywy wiersz. Pozdrawiam :)

Twój wiersz zrobił na mnie wrażenie, bo mówi mocno, wyraźnie, bez upiększania, iluzji i sentymentów.., odkrywa zakrytą pod nimi prawdę... I rzeczywiście stojąc nad grobami, wspominamy zwykle to i próbujemy w myślach złączyć sie z tym, czego już nie ma - ze zmarłymi ciałami, zamiast czuć dusze, "których do nieba stoi tutaj tłok" i modlić się właśnie za nie... Nadzieję znajduję w pojawiających się na końcu wiersza pytaniach nie wykluczjących zbawienia... A ten fragment podoba mi się szczególnie: Ile jeszcze zetniemy grzechu tutaj pni Ile jeszcze miłosnych przepełni nas drżeń Chwila porusza wieczność skrytą w sercu Pozdrawiam :) .

Na pewno nie zaszkodzi, skoro potrafisz wydobyć z niej tyle dobra :) Ciepły, zachęcjący do polubienia jesieni wiersz. Pozdrawiam :)

Cieszę się z tych "róznych sposobów"! Przekonałam się, że takie maleństwa muszą bycć konicznie otwarte, żeby mogły w wyobraźni czytelnika "rosnąć" :) Dziekuję Ci i również serdecznie pozdrwiam :) @karuna dziękuję Ci za miłą obecność i pozdrawiam :)

@Gabrys Zgadzam się :) Ale pod warukiem, że jest to wybuch "kontrolowany", czyli nie czyniący zarówno sobie, jak i innym krzywdy..., wybuch, który uwalnia od tego, co w nas złe czy fałszywe (od "złej krwi"). Co do stylu: przed "kisić" w pierwszej i ostatniej zwrotce dodałabym "coś" ("coś kisić"), po "Wtedy" w drugiej zwrotce dodałabym "jestem" ("Wtedy jestem"), a potem do "zaprzecznie" - "m"("zaprzeczeniem"). To wszystko :) Pozdrawiam! .

Melodia, rytm i rymy Twojego wiersza są piękne, regularne i układają się w harmonijną całość - pomimo pewnego "rozbicia" formy... To "rozbicie" z kolei odbieram jako potrzebne, bo uwydatnia i wyróżnia pewne fragmenty wypowiedzi, czyni wiersz bardziej dynamicznym. Pozdrawiam :)

@Dag Inspiracją (tą nas wszystkich mniej lub bardziej od poczatku roku dreczącą) była pandemia, ten maleńki, niewidoczny, ale drapieżny wirus... Ostatnio nasiliły się we mnie świadomośc i odczuwanie tego stanu i stąd ten wiersz. Pisanie przynosi ulgę :) Dziekuję Ci za zainteresowanie i Tobie też miłego wieczoru :)