duszka

@ja_wochen Myslę, że nadzieja jest w tym, że to "zdeptanie" i ta (nieznośna) cisza są odczuwalne... A stąd może bliżej do tego ważnego pytania. Poruszający przez swoją lakoniczną obrazowość wiersz. Pozdrawiam :)

@Waldemar_Talar_Talar To chyba jeden z najdelikatniejsyzch, najczulszych, najczystszych wzrazów miłości... I wzruszające to dzielenie się nią. Piekny wiersz. Pozdrawiam :)

@bronmus45 Ciekawa, zaskąkująca puenta... I choć zaskakująca, to jednak łącząca nas ludzi w jedność z jesienną naturą, a może właśnie dlatego :) Pozdrawiam.

@Ewelina Być może "starzenie się" jest najbardziej efektywnym dojrzewaniem.., i dlatego ma taką szczególną wartość. Ciekawy, w "zadumany" sposób ujęty temat. Pozdrawiam :)

@Bożena De-Tre Takie cierpliwe wołanie pozostaje czasem jedyną formą więzi i bliskości Nim... Aż się odezwie. Poczułam ten wiersz. Pozdrawiam :)

@Waldemar_Talar_Talar Warto, a nawet trzeba :) Twój wiersz przemawia płynnie i łagodnie. Z przyjemnością go kilka razy przeczytałam. Pozdrawiam.

@tetu@Tectosmith Dziękuję Wam :)

@tomass77 Takie tragiczne wydarzenie najpierw z wielką mocą uderza i powala z nóg, zatrzymując świat i czas - czasem na bardzo długo... Tą fazę chyba opisujesz. Jednak po niej może zacząc powoli powracać siła i wola życia, pozwalająca powstać i iść dalej. Może. Bo miłość pozostaje. Poruszający treścią i intensywny w wyrazie wiersz. Pozdrawiam.

@poezja.tanczy Skromność i prostota życia, gdy są dobrowolnie zakceptowane, pozwalają się w nie zanurzyć i wrażliwie odczuwać jego istotę.... Tak, to ważne :) Miłego dnia :)

@Bożena De-Tre W najbliższym związku dwojga ludzi oprócz ich wspołnej drogi istnieja tez dwie rózne drogi każdego z osobna, którymi tez chca (i muszą?) iść... Niekiedy się rozchodzą tak bardzo, że gubią tą wspólną - przejściowo, albo na zawsze. Znajduję to w Twoim wierszu i tez cierpienie tym spowodowane. Pozdrawiam :)

Już się trochę cieszy, bo "plan" zaczyna się sprawdzać :) Dziękuję Ci za życzliwe słowa i miłego dnia :)

@ja_wochen Chyba nie da się ich skreślić... Ale można je "poprawiać" przy każdym następnym "obrocie" - żeby coraz mniej błądzić. Pozdrawiam :)

@Ewelina Mgła jak lekki, biały szal delikatnie otula, chroniąc przed nadmiarem wrażeń... Tak wtedy bywa lepiej :) Bardzo ciekawie i czule to ujęłaś. Pozdrawiam.

@Dekaos Dondi ...ale przestanie też być stołem... Zadumałam się. Pozdrawiam :)

@Waldemar_Talar_Talar To brzmi tak jakoś uspokajająco, prawie pocieszająco - w swojej łagodnej oczywistości. Podoba mie się :)

Cieszy mnie Twoje poparcie i miłe słowo :) Pozdrawiam! Dziękuję Ci za taki piękny odbiór :) Tak, taki dobry dreszczyk, bo przepowiadający pełnię życia :) Dziękuję Ci! To miło :) I miłego wieczoru! Dziekuję Ci za ten budujący komentarz - ucieszył mnie :) @Konrad Koper@Leszczym Dziękuję Wam! :)

odbiorę co moje deliktanie z przeszłości wykopię zacznę od serca żeby żyć pełnią - na to nigdy nie jest za późno

@violetta I znowu wywołujesz to uczucie delikatneij błogości... Trudno mi je nazawać :)

U mnie jest podobnie, z tą róznicą, że mam syna i córkę :) Dziękuję Ci za miłą odpowiedź i pozdrawiam :)

Jeśli sie "łudzisz", to znaczy, że uważasz to za nieosiągalne... Moze tak jest - że pisząc tylko możemy się mniej lub bardziej zbliżyć do tego, czym on jest i im bliżej, tym wiecej radości nam to sprawia. Dlatego nie przestajemy :) Dziękuję Ci.

To przecież bardzo trafne określenie haiku :) Cieszę sie, że pasuje do tej miniaturki. Dziękuję!

@Konrad Koper To mocno przemawiające ostrzeżenie przed zgubnymi złudzeniami... Pozdrawiam :)

@Waldemar_Talar_Talar Tak, pozostać sobą, a nawet się coraz bardziej sobą stawać... Twoje wiersze to potwierdzają i tego uczą :) Pozdrawiam

@Dragaz Oszczędny, niezwykle wymowny wiersz - obrazem i słowem. Piękny. Pozdrawiam :)

Przemówił do mnie Twój wiersz i poczułam go, szczególnie ten wyróżniony przeze mnie fragment. Jest piękny. Pozdrawiam :)