Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Konrad Koper

Użytkownicy
  • Postów

    7 416
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    3

Treść opublikowana przez Konrad Koper

  1. Na niebie były baranki. Pojawił się wicher i nagnał chmurzyska. Aura przymroziła i zostawiła sople. Położyła „morski, biały dywan”. Tonę… Założyłem jednak gronostajową kurtkę i trzymam parasol – przeciwwietrzny.
  2. Konrad Koper

    Los

    Jest gradobicie. Los zsyła błyskawice. Zawirowało…
  3. @Waldemar_Talar_Talar Fajny zwrot !! 7
  4. Widzę na Marsie przedziwną małpią gębę. * Dawniej Mars „kwitnął” ?
  5. @Yavanna Zakręcony. Nawiązujący !!
  6. Konrad Koper

    Ziarenko

    @Waldemar_Talar_Talar Odmienny !! 7
  7. Topnieję, wrzę, zamarzam…, zmienię się w plazmę ? Nie ! Przybiorę magiczną postać. Nie znam siebie. Ale wiem, że rośnie entropia. Składam się z kryształów czasowych ?
  8. Konrad Koper

    Dywan

    Dywan z kwiatów delikatny, zroszony pachnie niebiańsko.
  9. Świat jest wielowymiarowy, my jesteśmy płaszczkami.
  10. Konrad Koper

    *** (rzba o..

    @aff Osobliwy !
  11. Konrad Koper

    Chiromancja

    Jeżdżę palcami lekko po twojej dłoni. Natchnęło mnie coś…
  12. Świece w formie gwiazd. Przywołuję…
  13. @Waldemar_Talar_Talar Raczej tak ! Myślałem, że ryby na szosie...
  14. @violetta Uroczy !
  15. @Waldemar_Talar_Talar żart !?
  16. Konrad Koper

    Mój

    Oślizłe grzyby, wodorosty oraz mech… - moja natura.
  17. Rządzi matematyka czy fizyka ? Jeden to Hetman Koronny, stoi z prawej strony.
  18. @MIROSŁAW C. Egzystencjalny - wbrew pozorom !
  19. Konrad Koper

    Limeryk kujawski

    @egzegeta Świetny !
  20. @aff Dzięki !
  21. Chwytam złoto i podziwiam barwę złotą. Oglądam wschodzące słońce, trzymam pomarańczę; podziwiam pomarańcz. Niech kolor złoty i pomarańczowy czczę co chwilę. Duch nie będzie rzeczowy!
  22. @iwonaroma Z podtekstem !!
  23. Konrad Koper

    Sznurek

    Splątał się sznurkiem. Węzeł rozciąć nożami ? Symboliczny „cios” .
  24. Świat jest zagmatwany. Przydałby się równoległy świat „postscriptum”
  25. Chmury much, szarańczy; wielkie obłoki motyli. Potem: rozstąpiło się morze, zanikły noce, otwarło się niebo. I wzleciała gołębica, wskazująca drogę.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...