WarszawiAnka

Chciałam jeszcze dodać, że Twój humorystyczny w wymowie wiersz tchnie także ojcowską troską o zapewnienie bezpieczeństwa rodzinie. To bardzo ważne w obliczy tragedii, o których słyszeliśmy w ostatnim czasie. Jeszcze raz pozdrawiam.

Używanie znaków przestankowych oczywiście zależy od autora, jednak nie ma tu pełnej dowolności. Jeśli tworzysz wiersz wolny, możesz całkowicie zrezygnować z interpunkcji, natomiast jeśli decydujesz się na tradycyjną formę stroficzną i posługujesz zdaniami, wtedy interpunkcję trzeba zachować... Moim zdaniem, to wcale nie ogranicza ani autora ani czytelnika - podkreśla za to wymowę utworu. :)

Zgadzam się z Duszką - wiersz trudny w odbiorze, wymagający wysiłku intelektualnego. Są wiersze oczywiste, od razu trafiające w sedno (np. satyryczne) i są wiersze pełne ukrytych, domyślnych znaczeń. Nie rozumiem nawiązania do "ptactwa dzwonnic". Jak się to ma do całości? Mam uwagę językową: w ostatnie zwrotce, wg mnie powinno być: "swoich racji nie powinniśmy wystawiać..." Pozdrawiam

...czy do tego chciałeś nawiązać?

...sugeruje czysto fizyczne i techniczne lądowanie statku kosmicznego istot pozaziemskich. Chwała Pana bowiem objawia się, zstępuje, promieniuje, ogarnia, ale nigdy nie ląduje. Wizja Ezechiela jest w ten sposób interpretowana przez Danikena i zwolenników jego teorii.

Chyba Cię rozumiem, Duszko. Człowiek ma dwoistą naturę i nie ma co udawać, ze jest inaczej. Gdy dusza odrywa się od ciała i udaje, że go nie ma, albo że jest ono nieważne, ciało prędzej czy później upomni się o swoje prawa. Chociażby bólem. Tak jak małe dziecko głośnym krzykiem lub płaczem domaga się uwagi. Maleństwo rzeczywiście godne pochwały. Pozdrawiam

...tytuł wiersza jednak nie współgra z biblijnym opisem. Sugeruje...

Znowu jestem zaskoczona... Można powiedzieć, że napisałeś streszczenie widzenia Ezechiela wierszem... Pierwsza interpretacja, jaka może się nasunąć, to swoista "Biblia pauperum" - przybliżenie maluczkim trudnej w odbiorze treści. Druga: znów dialog z samym sobą, chociaż tu mamy właściwie monolog: opowiedzenie wizji Ezechiela samemu sobie. Cel? Zmierzenie się z tematem. Czym była "chwała Pana"? Co to za "koła wewnątrz kół"? Ciekawy temat! Pozdrawiam

Baaardzo przyjemnie się czyta. :) Ton wakacyjno-satyryczny, powiedziałabym nawet - kabaretowy. :) Puenta - w samo sedno! Od strony technicznej - to najbardziej uporządkowany z Twoich wierszy, które czytałam. Ma regularny, powiedziałabym - "komfortowy" rytm. Doszlifowałabym kilka rymów - i jest super. :)

"Gwaru radości stół nie dźwiga..." - bardzo mi się podoba ten wers, choć brzmi smutno. "Jak tylko umiem najdokładniej..." - to zaangażowanie robi wrażenie. Popracowałabym nad uporządkowaniem niektórych rymów i rytmu, aby uzyskać większą płynność. Pozdrawiam.

Zapachy dzieciństwa... oliwka "Bobas"... mleko prosto od krowy udojone przez moją Babcię... świeżo skoszona trawa... kwitnąca lipa w ogrodzie.... wigilijny kompot z suszu... Oprócz świeżutkiego mleka - wciąż mam do nich dostęp... Pozdrawiam.

Duszko... Mnie ostatnio z więzienia nic nie wykorzenia... :( "...chcę wśród jej kwiatów bezbronnie / zakwitnąć." Ja już nie mam tej odwagi. Ale wiersz piękny... Pozdrawiam

Moim zdaniem pewien chaos jest uzasadniony, gdy w uczuciach powstaje zamęt. Jednak zgadzam się z @MaksMara , że wiersz trzeba trochę "usystematyzować. Z mojego punktu widzenia - technicznie. Do sposobu wyrażania uczuć się nie wtrącam - to rzecz bardzo subiektywna. Ale np. w trzeciej zwrotce zgrzyta mi "na starcie". Wyraziłabym to inaczej. Natomiast w drugim Twoim wierszu bardzo mi się podoba zakończenie: "składam się z westchnień cała z krótkich momentów z płaczących powiek" Pozdrawiam.

Botanika i egzotyka... Znów się rozmarzyłam... Bardzo lubię lasy i kontemplowanie wszelkich odcieni zieleni... Wiersz tchnie spokojem i wyczuwa się w nim miękkość i zapach mchu... (mchy też bardzo lubię). Czy to wspomnienie z podróży, czy po prostu zachwyt na odległość? A teraz bardziej przyziemnie (w końcu cóż jest bardziej przyziemne niż runo) - przy drugim wersie przypomniała mi się matura z biologii... :))) Pozdrawiam. P.S. Zdjęcia pięknie ilustrują utwór - ale sam wiersz wystarczająco pobudza wyobraźnię...

Drodzy Goście - ogromnie miło się z Wami czyta wiersze... :) Pozdrawiam Wszystkich!

Super! :))) Można powiedzieć, że przekraczając w tej zwrotce granicę pomiędzy cyberprzestrzenią a światem realnym dopisałaś domyślny happy end. ::) Teraz brzmi naprawdę optymistycznie. Rozmarzyłam się... Bardzo miły akcent w piątkowe południe. :))) Serdecznie pozdrawiam.

Dziękuję za komentarz i uśmiechy. :) Muszę przyznać, że chociaż obcuję z pojęciami typu e-banking i e-commerce (o emailach już nie wspominając), "e-rotyk" nie przyszedł mi do głowy...:) Widocznie wciąż za mało internetowa jestem...:) Chętnie odszukam i przeczytam Twój wiersz. Jeśli chodzi o wspomnianą kwestię techniczną - do wierszy rymowanych podchodzę matematycznie. Musi mi się zgadzać liczba sylab, jestem na to wrażliwa. Chociaż w tym wierszu można by wymieszać wersy 9- i 10-sylabowe... Pozdrawiam! :)

Nie martw się - mi też nie... :) Pozdrawiam

Dziękuję za odwiedziny. Multimedia wdzierają się wszędzie - także na grunt uczuciowy...Pozdrawiam

Świat idzie z postępem - trzeba to odzwierciedlić... :)))

Bardzo dziękuję za te miłe słowa. "Brzmi lekko i surrealistycznie"? Właśnie tak - tak miało być. :) Zresztą, osobiście lubię surrealizm - szczególnie ten malarski. Co do uczuć wyrażonych w wierszu - nie trzeba traktować ich zbyt poważnie. To pewna figlarność, zauroczenie... Cieszę się, że doceniasz moje wysiłki techniczne... :) W wierszach rymowanych zależy mi na regularności i dokładam starań, aby ją osiągnąć... Pozdrawiam!

@Andrzej_Wojnowski : Dziękuję Ci za tę piosenkę - mam pewną słabość do Cohena...:) Oczywiście, że w realu zawsze trudniej... Pozdrawiam.

Jako natchnienie poetyckie chyba częściej ta nieszczęśliwa...

Dziękuję za te refleksje. Widzę, że mój wiersz przywołał różne wspomnienia... A internetowe zauroczenie może być bardzo przyjemne. Pozdrawiam.

Fajnie! :) Miło mi, że Cię zainspirowałam... To dla mnie nowe doświadczenie - czytać własny wiersz z dopisanym przez kogoś innego zakończeniem. Teraz humor ma bardziej informatyczny wydźwięk. ;)