WarszawiAnka

nie bój się to tylko odrzutowiec białą nitką zszywa chmury

Ciepły, czuły i optymistyczny. Możliwe różne interpretacje... Domyślam się, ale... nie wiem...:) Podoba mi się "kropla miłości i już". Pozdrawiam!

Waldemarze, dlaczego "z kosmosu"? Sądzę, że wiele osób odnajdzie się w próbach uporania się z myślami... W moim przypadku to nawet o wiele bardziej burzliwy proces - zmaganie raczej niż sprzątanie... Wiersz i temat mi się podoba :) Pozdrawiam.

Dziękuję za miły komentarz. :) Widzę, że jesteś bardziej zaawansowany na drodze w głąb... :)

Duszko, dziękuję! Bardzo sympatyczny i wnikliwy komentarz to tak krótkiego wiersza. :) Miło mi, że podzieliłaś się swoimi myślami. Pozdrawiam! P.S. Jestem tu nowa - czy w taki właśnie sposób odpowiada się na posty (przez "Cytuj")?

Nastrojowy utwór - melancholijny, ale nie depresyjny. ;) Z mojego punktu widzenia, udało Ci się uchwycić poczucie samotności dokładnie w połowie: pomiędzy akceptacją a przygnębieniem - taki złoty środek. Tymczasowy - bo nastroje są zmienne... Tym bardziej mi się podoba jako zapis chwili. Jedyne, co by mi się bardziej podobało, to bardziej uregulowana liczba sylab w wersie, bo ja lubię regularny, uporządkowany rytm... Pozdrawiam.

wyczuwać podejrzliwa czasem myśl nas kusi że życie nasze jakieś drugie dno mieć musi i trzeba wciąż przekraczać schematy utarte by odkryć że ma jeszcze dno trzecie i czwarte