WarszawiAnka

Metafizycznie... Ale obieg wody w przyrodzie trwa: nawet po wyparowaniu wraca z deszczem i śniegiem... Pozdrawiam

Dużo zdrowia. :)

Dziękuję. :)

kropelka wody to ulotny diament znikomy brylant nietrwały klejnot spływa migocąc rozbłyska i znika ta sama choć przecież inna inna choć wciąż ta sama mijają dni wracają dni mija czas wraca czas

Refleksyjny, melancholijny.... Pozdrawiam

Romantyczny, lekki, kobiecy, rozmarzony... :) Pozdrawiam

Chodzi mi o stylistykę - to zbyt duży skrót myślowy.

@agatta : Dziękuję. :)

@agatta : Dziękuję. :}

Masz rację - mnie chodziło o podkreślenie 2 w 1. :) Pozdrawiam

@jan_komułzykant Chciałam jeszcze dodać, że - jak napisałam już wcześnie - przez wszystkie lata pisania stworzyłam tylko dwa limeryki. Po zarejestrowaniu się tutaj zaczęłam się nimi interesować i z ciekawości sięgnęłam do oryginalnych limeryków angielskich. Znalazłam wiele świetnych limeryków, uśmiałam się setnie, a przy okazji zauważyłam, że niektóre z nich nie zawierają nazw geograficznych, są pisane w pierwszej osobie, a poziom absurdu nie jest wysoki. To właśnie mnie inspiruje: limeryki z umiarkowaną dawką absurdu. :) Chociaż z czasem będę się starała wprowadzać go więcej - tak jak sugerujesz. :))) Pozdrawiam

Dziękuję za odwiedziny i porady. :) Z jednej strony masz rację, ale z drugiej - odnośnie wierszyka "O chirurgu": czy znasz jakiegoś chirurga, który został znachorem, oprócz profesora Wilczura? :)))) Pozdrawiam :)

@agatta : Fajny, zgrabny, udany. A ten drugi jeszcze lepszy. :) Pozdrawiam

Czytałam właśnie ostatnio oryginalne angielskie limeryki - połowa z nich nie miała nazwy geograficznej.

:))))))

Pewien chirurg (znajomy ze Spały) nie mógł ciąć, bo wciąż ręce mu drżały; został zatem znachorem i dochody ma spore, a pacjent jest i zdrowy – i c a ł y.

OK. :)

Widzę, że ochota na limeryki przychodzi sama... :) Zanim zalogowałam się na tym portalu, napisałam tylko dwa (wkleiłam je tu pod tytułem "O buziakach"). Natomiast w ostatnim czasie same do mnie przychodzą. :) Muszę przyznać, że nazwy geograficzne bardzo inspirują - niektóre się świetnie rymują. :) Ciebie też? Pozdrawiam

Jeśli Ty sama nie możesz, to cóż dopiero ja... : ))))

@jan_komułzykant : Zapraszam na limeryki. :) Chciałam też zaprosić MaksMarę, ale nie wyświetla mi się jako Maria_M. :( Pozdrawiam

@Marcin Krzysica : Dziękuję.

Misia się nie boję, bo w Warszawie niedźwiedzie w zoo! :)

Najbardziej mi się podoba trzeci - również ze względu na uregulowany rytm. Dodałabym interpunkcję. Pozdrawiam

Pewien młody biznesmen z Lublina zapolować raz chciał na morświna. Nim harpunem uderzył, Greenpeace go tam namierzył; dziś już muchy nie skrzywdzi chłopina.

Wiersz bardzo interesujący, rzeczywiście pełen metafor, skłaniający do przemyśleń. Podoba mi się "dyrygent życzeń", "sumienie zamknięte w sakiewce", "chryzantemy oplatające serce w bitwie o następne uderzenie". Mam jednak również uwagi. 1) Wers drugi jest niezrozumiały. Mówimy "na pohybel komuś". 2) Wyrażenie "misterny nauczyciel" brzmi dziwnie, bo przymiotnika "misterny" nie używamy już w odniesieniu do osób. 3) Wiersz ma nieuregulowany rytm, brak mu płynności. Pozdrawiam