Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Maria_M

Użytkownicy
  • Postów

    7 981
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    126

Treść opublikowana przez Maria_M

  1. Znowu zima zawitała niebu dała znamię życia: kwiaty białe, gwiazdy srebrne, wiatry, zaspy, kra na rzece, szron na włosach, śnieg na skroniach iskry mrozu ponad głową tworzą tęczę kryształową w kolorycie jasnej bieli idę zimą przez zamiecie duszy złudzeń i wyrzeczeń moje serce nieokryte zimny powiew dotknął czule śnieg wciąż ściele pod nogami życie szare, drogę krętą nie usłaną tu różami smutno jest mi, chłód mnie owiał wszystkie troski i rozpacze chowam skrycie i uparcie na lwie paszcze srogiej zimy los me życie rzucił nagle niespodzianie już nie powiem, że jest wiosna tulę twarz w zgryzoty rozpacz ręce marzną mi na mrozie kiedy idę tuż za Tobą w korowodzie jest mi zimno, łzy zamarzły i nie płyną.
  2. Maria_M

    ,,Russkij poet,,

    Pisywał wiersze z taką nadzieją że inni przesłanie uchwycą konie się nawet z tego nie śmieją a ludzie się pocą i milczą bo trudno wyłapać sens i logikę wieloznaczność wola: ratunku! a to dlatego, że russkij poeta napił się mocnego trunku.
  3. Piękny opis Mazurskich lasów. W 6 zwrotce 4 wersie proponuję: już się swym szeptem nie zwierzą, bo szeptem się zwierzają, a nie z szeptów. Tak to rozumiem. Bardzo lubię Twoje wiersze, bo są płynne, przyjemne, nawet jak piszesz o nieprzyjemnym, to z taktem. pozdrawiam
  4. Deonix, jeszcze raz pomyśl jak napisać nie usłaną tu różami, nieusłaną tu różami, Nie usłaną - w znaczeniu czasownika a nie przymiotnika. Jestem za rozdzielonym zapisem, ale może nie mam racji? pozdrawiam
  5. Bardzo ładny, melancholijny wiersz, w którym widzę synchronizację życia ludzkiego z porami roku, a w szerszym zarysie: dostosowywanie nadziei, marzeń, pragnień, do upływu czasu. Tylko wspomnienia są niezmienne, wszystko pozostałe cały czas uległa zmianom tak jak cykliczność przyrody jest w ruchu. Tak to odnoszę do siebie, z przyjemnością czytałam kilka razy. pozdrawiam
  6. Myślę, myślę i nie łapie. Każda zwrotka prowadzi w inną stronę. pozd.
  7. W tajemniczych domach dzieją się dziwne rzeczy, wskazuję na to ostatnia zwrotka, przez którą jestem zdezorientowana. A tak wszystko pięknie szło. Ps w trzeciej zwrotce, trzecim wersie - chyba z niepotrzebne? " Że pozbawił go czas" ? pozdrawiam
  8. Biorąc pod uwagę tytuł i i wiersz, odbieram to jako charakterystykę porównawczą. Widzę również taki oto obraz: Ty w łazience przy porannej toalecie a z pokoju dobiega muzyka Vivaldiego. Ta sytuacja jest okazją do refleksji na temat przemijania: sztuka- człowiek. pozdrawiam muzycznie
  9. Odczytuję to, jako relacje, które idą w złym kierunku i budują napięcie przez słowa jak granaty wyrzucane, a za chwilę pożądanie. Czyli po kłótni - kochanie. Nie posłuchałam- zinterpretowałam, Sorry. pozdrawiam
  10. Czego ja się tu dowiaduję, śpią do południa, ... takim to dobrze, ?
  11. W takim razie proszę o pomoc. Miłego
  12. Dziękuję za fachowe, mądre uwagi. Postaram się przeredagować. Pozdrawiam
  13. Dziękuję za czytanie i komentarz. Bardzo ogólnikowo odebrałaś przekaz, bez wnikania w głębie. Ciemny las ma tu znaczenie symboliczne, przecież nie chodzi o literalny las, natomiast źli ludzie- to toksycy, osobnicy agresywni np. ci, co stosują wobec drugiego przemoc fizyczną, emocjonalną, psychiczną, finansową, seksualną, ekonomiczną, z takimi nawet bez rady psychologa powinno się zerwać albo ograniczyć kontakty. To też jest zadanie psychologa, aby pacjenta uświadomił. Końcówka rzeczywiście mogłaby być lepsza, na ten moment nie mam pomysłu. pozdrawiam ciepło
  14. Dziękuję za szczery komentarz. Pozdrawiam.
  15. Nie znam szczegółów z czego to wynika, ale Ci wierzę. Pamiętaj, że są ludzie, którzy Ci dobrze życzą, trzymają za Ciebie kciuki, natomiast nie ma rzeczy nie do pokonania i sytuacji bez wyjścia, trzeba tylko chcieć i szukać na to siły. Co nie możesz zmienić, omiń- i idź śmiało do przodu. Pracuj nad sobą i się nie załamuj, trzymaj się mocno! Życie jest piękne! Pozdrawiam serdecznie
  16. Nie, dla ludzi ta przestroga. Chciałam rozwinąć powiedzenie: "Jak trwoga, to do Boga" Jednym słowem zgadzam się z Tobą, też to koromysło nie bardzo mi leży. To stary wiersz. Dziękuję za szczery komentarz, właśnie takie otwierają oczy. Wcale się nie gniewam. Dobrze, że tak napisałaś. Pozdrawiam
  17. To było tylko moje zdanie. Masz prawa myśleć inaczej. Miłego
  18. Zalatuje mi tu kanibalizmem, żadnym tam Dostojewskim, Sapkowskim, nawet Wharton jak pisał o dziwnych przeżyciach swoich bohaterów, to wynikały one z anomalii psychicznych bądź z traumatycznych przeżyć z dzieciństwa. Bardziej mi to przypomina baśń braci Grimm o Jasiu i Małgosi. Pozdrawiam serdecznie, niezłośliwie.
  19. O dziękuję, masz rację. Na piosenkę aktorską może by się nadawał ten tekst? Pozdrawiam serdecznie
  20. Czasownik "gnije" nie ma w sobie nic z motywacji, a chodzi o zmotywowanie osobnika do działania. Dziękuję za czytanie i sugestie, ale zostawję tak, jak jest. Pozdrawiam serdecznie.
  21. Oxyvia, dla mnie, to jest piękne! Liryka cudownych wspomnień. Dobranoc.
  22. Rozumiem ... jak Ci ciężko w trudnej porze kiedy los Twój jest w rozsterce kiedy życie się zamieni w bryłę zła kiedy myśli i marzenia przejdą w stan zobojętnienia kiedy oczy Twe zasłoni szara mgła w taki czas ... przestań wierzyć w nierealność spójrz przed siebie i z pogardą odrzuć wszelkie złe złudzenia głupie sny niedobre dni zacznij życie swe od nowa zacznij mądrze je prostować i nie zbaczaj z jasnej drogi w ciemny las złych ludzi czas!
  23. Maria_M

    Mundial 2018

    Nie znam się na sporcie, ale lubię wszystko, co ma iskrę humoru pozdrawiam
  24. Mam na to swoją receptę. Panuję nad nią, a nie odwrotnie. Nauczyłam się tego. Pozdrawiam
  25. Sugeruję poprawić: Nikt nie chce wiedzieć co w głowie siedzi
×
×
  • Dodaj nową pozycję...